پرش به محتوا
even.best

برندگان جایزه نوبل فیزیک دهه 1980

3 نفر برتر بر اساس ۳۱ رای از افراد: Val Logsdon Fitch · کنت جی ویلسون · نیکلاس بلومبرگن. (به روز شده ۴ آذر ۱۳۹۸.)

هر برنده جایزه نوبل فیزیک بین سال های 1980 و 1989، با سال و استناد رسمی بنیاد نوبل. به نظر شما کدام کشف بیشتر اهمیت داشت؟

Neha P. · · 22 مورد · 31 رأی · 5 نظر

ترجمه خودکار (اصلی در English). اصل را ببینید

22 برتر

  1. 1

    Val Logsdon Fitch

    1980. برای کشف نقض اصول تقارن اساسی در فروپاشی مزون K خنثی.

    ▲ 3 ▼ 0

    ۳
  2. 2

    کنت جی ویلسون

    1982. برای نظریه او برای پدیده های انتقادی در ارتباط با انتقال فاز.

    ▲ 3 ▼ 0

    ۳
  3. 3

    نیکلاس بلومبرگن

    1981. برای کمک آنها به توسعه طیف سنجی لیزری.

    ▲ 3 ▼ 1

    ۲
  4. 4

    سیمون ون در میر

    1984. برای مشارکت تعیین کننده آنها در پروژه بزرگ، که منجر به کشف ذرات میدان W و Z، ارتباط دهنده های تعامل ضعیف شد.

    ▲ 2 ▼ 0

    ۲
  5. 5

    ک.الکساندر مولر

    1987. برای موفقیت مهم آنها در کشف ابررسانایی در مواد سرامیکی.

    ▲ 2 ▼ 0

    ۲
  6. 6

    نورمن اف. رمزی

    1989. برای اختراع روش میدان های نوسانی جدا شده و استفاده از آن در میزر هیدروژنی و سایر ساعت های اتمی.

    ▲ 2 ▼ 0

    ۲
  7. 7

    جیمز واتسون کرونین

    1980. برای کشف نقض اصول تقارن اساسی در فروپاشی مزون K خنثی.

    ▲ 2 ▼ 1

    ۱
  8. 8

    آرتور لئونارد شاولو

    1981. برای کمک آنها به توسعه طیف سنجی لیزری.

    ▲ 1 ▼ 0

    ۱
  9. 9

    کای ام سیگبان

    1981. برای کمک او به توسعه طیف سنجی الکترونی با وضوح بالا.

    ▲ 1 ▼ 0

    ۱
  10. 10

    ویلیام آلفرد فاولر

    1983. برای مطالعات نظری و تجربی خود در مورد واکنش های هسته ای مهم در تشکیل عناصر شیمیایی در جهان.

    ▲ 1 ▼ 0

    ۱
  11. 11

    کلاوس فون کلیتسینگ

    1985. برای کشف اثر هال کوانتیزه شده.

    ▲ 1 ▼ 0

    ۱
  12. 12

    ارنست روسکا

    1986. برای کار اساسی او در اپتیک الکترونی، و برای طراحی اولین میکروسکوپ الکترونی.

    ▲ 1 ▼ 0

    ۱
  13. 13

    جی گئورگ بدنورز

    1987. برای موفقیت مهم آنها در کشف ابررسانایی در مواد سرامیکی.

    ▲ 1 ▼ 0

    ۱
  14. 14

    لئون ام. لدرمن

    1988. برای روش پرتو نوترینو و نشان دادن ساختار دوگانه لپتون ها از طریق کشف نوترینو میون.

    ▲ 1 ▼ 0

    ۱
  15. 15

    جک اشتاینبرگر

    1988. برای روش پرتو نوترینو و نشان دادن ساختار دوگانه لپتون ها از طریق کشف نوترینو میون.

    ▲ 1 ▼ 0

    ۱
  16. 16

    هانس جی دهملت

    1989. برای توسعه تکنیک تله یونی.

    ▲ 1 ▼ 0

    ۱
  17. 17

    سوبرهمانیان چاندراسهخار

    1983. برای مطالعات نظری خود در مورد فرآیندهای فیزیکی مهم برای ساختار و تکامل ستارگان.

    ▲ 0 ▼ 0

    ۰
  18. 18

    گرد بینینگ

    1986. برای طراحی میکروسکوپ تونل زنی روبشی.

    ▲ 0 ▼ 0

    ۰
  19. 19

    هاینریش رورر

    1986. برای طراحی میکروسکوپ تونل زنی روبشی.

    ▲ 0 ▼ 0

    ۰
  20. 20

    ولفگانگ پل

    1989. برای توسعه تکنیک تله یونی.

    ▲ 0 ▼ 0

    ۰
  21. 21

    ملوین شوارتز

    1988. برای روش پرتو نوترینو و نشان دادن ساختار دوگانه لپتون ها از طریق کشف نوترینو میون.

    ▲ 0 ▼ 1

    ‎−۱
  22. 22

    کارلو روبیا

    1984. برای مشارکت تعیین کننده آنها در پروژه بزرگ، که منجر به کشف ذرات میدان W و Z، ارتباط دهنده های تعامل ضعیف شد.

    ▲ 0 ▼ 2

    ‎−۲

این رتبه بندی چگونه است؟ با رای مردم: هر ▲ یک امتیاز اضافه می کند و هر ▼ یک امتیاز را حذف می کند. هر کسی می‌تواند رای دهد و آنچه را که کم است اضافه کند.

چیزی کم است؟

برای افزودن یک مورد وارد شوید

نظرات (۵)

برای نظر دادن وارد شوید

N. Banerjee · English

Rubbia and van der Meer, W and Z bosons at CERN.

Alexis Coleman · English

Binnig and Rohrer, the scanning tunnelling microscope, beautiful science.

Corey S. · English

Von Klitzing and the quantum Hall effect, a classic.

msreelfan · English

Chandrasekhar finally recognised, decades after his limit.

Sam Lewis · English

Bednorz and Müller won just one year after their discovery, record speed.

رتبه بندی های بیشتر مانند این