برندگان جایزه نوبل شیمی از سال 1901 تا 1919
3 نفر برتر بر اساس ۲۷ رای از افراد: هرمان امیل فیشر · یاکوبوس هنریکوس ون ت هاف · اسوانته آگوست آرنیوس. (به روز شده ۳۰ بهمن ۱۳۹۷.)
هر برنده جایزه نوبل شیمی بین سال های 1901 و 1919، با سال و استناد رسمی بنیاد نوبل. به نظر شما کدام کشف بیشتر اهمیت داشت؟
ترجمه خودکار (اصلی در English). اصل را ببینید
17 برتر
-
1
هرمان امیل فیشر
1902. به پاس قدردانی از خدمات خارق العاده ای که او با کارش روی سنتز قند و پورین انجام داده است.
-
2
یاکوبوس هنریکوس ون ت هاف
1901. به پاس خدمات فوق العاده ای که او با کشف قوانین دینامیک شیمیایی و فشار اسمزی در محلول ها انجام داده است.
-
3
اسوانته آگوست آرنیوس
1903. برای قدردانی از خدمات خارق‌العاده‌ای که او با تئوری تجزیه الکترولیتی خود برای پیشرفت شیمی انجام داده است.
-
4
هانری مویسان
1906. به پاس خدمات بزرگی که او در تحقیق و جداسازی عنصر فلوئور انجام داد، و برای پذیرش در خدمت علم کوره برقی که از او خواسته شد.
-
5
ویلهلم استوالد
1909. در به رسمیت شناختن کار او در مورد کاتالیز و برای تحقیقات خود را در اصول اساسی حاکم بر تعادل شیمیایی و سرعت واکنش.
-
6
تئودور ویلیام ریچاردز
1914. برای تشخیص دقیق وزن اتمی تعداد زیادی از عناصر شیمیایی.
-
7
ویلیام رمزی
1904. به پاس خدمات او در کشف عناصر گازی بی اثر در هوا و تعیین جایگاه آنها در سیستم تناوبی.
-
8
آدولف فون بایر
1905. برای قدردانی از خدمات او در پیشرفت شیمی آلی و صنایع شیمیایی، از طریق کار او بر روی رنگ های آلی و ترکیبات هیدروآروماتیک.
-
9
ادوارد بوشنر
1907. برای تحقیقات بیوشیمیایی و کشف تخمیر بدون سلول.
-
10
ارنست رادرفورد
1908. برای تحقیقات او در مورد تجزیه عناصر، و شیمی مواد رادیواکتیو.
-
11
ماری کوری، خواهرزاده اسکلودوفسکا
1911. به پاس خدمات او به پیشرفت شیمی با کشف عناصر رادیوم و پولونیوم، جداسازی رادیوم و مطالعه ماهیت و ترکیبات این عنصر قابل توجه.
-
12
ویکتور گریگنارد
1912. برای کشف معرف به اصطلاح Grignard که در سال های اخیر پیشرفت زیادی در شیمی آلی داشته است.
-
13
پل ساباتیر
1912. برای روش او در هیدروژنه کردن ترکیبات آلی در حضور فلزات ریز تجزیه شده که به موجب آن پیشرفت شیمی آلی در سالهای اخیر بسیار پیشرفت کرده است.
-
14
اتو والاچ
1910. برای قدردانی از خدمات او به شیمی آلی و صنایع شیمیایی توسط کار پیشگام خود در زمینه ترکیبات alicyclic.
-
15
آلفرد ورنر
1913. در به رسمیت شناختن کار خود در مورد پیوند اتم ها در مولکول ها که به وسیله آنها نور جدیدی را بر تحقیقات قبلی پرتاب کرد و زمینه های جدیدی از تحقیقات به ویژه در شیمی معدنی را گشود.
-
16
فریتز هابر
1918. برای سنتز آمونیاک از عناصر آن.
-
17
ریچارد مارتین ویلستتر
1915. برای تحقیقات خود در مورد رنگدانه های گیاهی، به ویژه کلروفیل.
این رتبه بندی چگونه است؟ با رای مردم: هر ▲ یک امتیاز اضافه می کند و هر ▼ یک امتیاز را حذف می کند. هر کسی می‌تواند رای دهد و آنچه را که کم است اضافه کند.
چیزی کم است؟
نظرات (۹)
Marie Curie's second Nobel, in a different science!
Ostwald and catalysis, foundational.
Emil Fischer, sugars and purines.
Ramsay and the noble gases.
Rutherford won in chemistry even though he considered himself a physicist.
Grignard reagents, every organic chemistry student knows them.
Fritz Haber's prize is a complicated one...
Arrhenius and the greenhouse effect, way ahead of his time.
Van 't Hoff, first ever Chemistry Nobel.