Nobelprijswinnaars voor de natuurkunde uit de jaren tachtig
De top 3 volgens 31 stemmen van mensen: Val Logsdon Fitch · Kenneth G. Wilson · Nicolaas Bloembergen. (Bijgewerkt op 25 nov 2019.)
Elke winnaar van de Nobelprijs voor de Natuurkunde tussen 1980 en 1989, met het jaartal en de officiële vermelding van de Nobel Foundation. Welke ontdekking was volgens jou het belangrijkst?
Automatisch vertaald (origineel in English). Zie het origineel
Bovenste 22
-
1
Val Logsdon Fitch
1980. Voor de ontdekking van schendingen van fundamentele symmetrieprincipes bij het verval van neutrale K-mesonen.
-
2
Kenneth G. Wilson
1982. Voor zijn theorie voor kritische verschijnselen in verband met faseovergangen.
-
3
Nicolaas Bloembergen
1981. Voor hun bijdrage aan de ontwikkeling van laserspectroscopie.
-
4
Simon van der Meer
1984. Voor hun beslissende bijdragen aan het grote project, dat leidde tot de ontdekking van de velddeeltjes W en Z, communicatoren van zwakke interactie.
-
5
K. Alexander Müller
1987. Voor hun belangrijke doorbraak in de ontdekking van supergeleiding in keramische materialen.
-
6
Norman F. Ramsey
1989. Voor de uitvinding van de methode met gescheiden oscillerende velden en het gebruik ervan in de waterstofmaser en andere atoomklokken.
-
7
James Watson Cronin
1980. Voor de ontdekking van schendingen van fundamentele symmetrieprincipes bij het verval van neutrale K-mesonen.
-
8
Arthur Leonard Schawlow
1981. Voor hun bijdrage aan de ontwikkeling van laserspectroscopie.
-
9
Kai M. Siegbahn
1981. Voor zijn bijdrage aan de ontwikkeling van elektronenspectroscopie met hoge resolutie.
-
10
Willem Alfred Fowler
1983. Voor zijn theoretische en experimentele studies van de kernreacties die van belang zijn bij de vorming van de chemische elementen in het universum.
-
11
Klaus von Klitzing
1985. Voor de ontdekking van het gekwantiseerde Hall-effect.
-
12
Ernst Ruska
1986. Voor zijn fundamentele werk in de elektronenoptica en voor het ontwerp van de eerste elektronenmicroscoop.
-
13
J. Georg Bednorz
1987. Voor hun belangrijke doorbraak in de ontdekking van supergeleiding in keramische materialen.
-
14
Leon M. Lederman
1988. Voor de neutrinobundelmethode en de demonstratie van de doubletstructuur van de leptonen door de ontdekking van het muon-neutrino.
-
15
Jack Steinberger
1988. Voor de neutrinobundelmethode en de demonstratie van de doubletstructuur van de leptonen door de ontdekking van het muon-neutrino.
-
16
Hans G. Dehmelt
1989. Voor de ontwikkeling van de ionenvaltechniek.
-
17
Subrahmanyan Chandrasekhar
1983. Voor zijn theoretische studies van de fysieke processen die van belang zijn voor de structuur en evolutie van de sterren.
-
18
Gerd Binnig
1986. Voor hun ontwerp van de scanning tunneling microscoop.
-
19
Hendrik Rohrer
1986. Voor hun ontwerp van de scanning tunneling microscoop.
-
20
Wolfgang Paulus
1989. Voor de ontwikkeling van de ionenvaltechniek.
-
21
Melvin Schwartz
1988. Voor de neutrinobundelmethode en de demonstratie van de doubletstructuur van de leptonen door de ontdekking van het muon-neutrino.
-
22
Carlo Rubbia
1984. Voor hun beslissende bijdragen aan het grote project, dat leidde tot de ontdekking van de velddeeltjes W en Z, communicatoren van zwakke interactie.
Hoe is deze rangschikking geordend? Door de stemmen van mensen: elke ▲ voegt een punt toe en elke ▼ haalt er één weg. Iedereen kan stemmen en toevoegen wat er ontbreekt.
Ontbreekt er iets?
Opmerkingen (5)
Rubbia and van der Meer, W and Z bosons at CERN.
Binnig and Rohrer, the scanning tunnelling microscope, beautiful science.
Von Klitzing and the quantum Hall effect, a classic.
Chandrasekhar finally recognised, decades after his limit.
Bednorz and Müller won just one year after their discovery, record speed.