Nobelprijzen voor de natuurkunde van de jaren negentig
De top 3 volgens 39 stemmen van mensen: Henry Way Kendall · Georges Charpak · Jerome I. Friedman. (Bijgewerkt op 8 nov 2022.)
Alle winnaars van de Nobelprijs voor de natuurkunde tussen 1990 en 1999, met het jaartal en de officiële motivatie van de Nobel Foundation. Welke ontdekking vind jij de belangrijkste?
Automatisch vertaald (origineel in Español). Zie het origineel
Bovenste 22
-
1
Henry Way Kendall
1990. Voor zijn baanbrekende onderzoek naar de diepe inelastische verstrooiing van elektronen in protonen en neutronen, dat van essentieel belang is geweest voor de ontwikkeling van het quarkmodel in de deeltjesfysica.
-
2
Georges Charpak
1992. Voor zijn uitvinding en ontwikkeling van deeltjesdetectoren, in het bijzonder de draadkamer.
-
3
Jerome I. Friedman
1990. Voor zijn baanbrekende onderzoek naar de diepe inelastische verstrooiing van elektronen in protonen en neutronen, dat van essentieel belang is geweest voor de ontwikkeling van het quarkmodel in de deeltjesfysica.
-
4
Richard E. Taylor
1990. Voor zijn baanbrekende onderzoek naar de diepe inelastische verstrooiing van elektronen in protonen en neutronen, dat van essentieel belang is geweest voor de ontwikkeling van het quarkmodel in de deeltjesfysica.
-
5
Pierre-Gilles de Gennes
1991. Om te ontdekken dat de methoden die zijn ontwikkeld voor de studie van ordeverschijnselen in eenvoudige systemen kunnen worden gegeneraliseerd naar complexere vormen van materie, in het bijzonder voor vloeibare kristallen en polymeren.
-
6
Russel Alan Hulse
1993. Voor de ontdekking van een nieuw type pulsar, dat nieuwe mogelijkheden heeft geopend voor de studie van de zwaartekracht.
-
7
Bertram Brockhouse
1994. Voor de ontwikkeling van neutronenspectroscopie en voor zijn baanbrekende bijdragen aan de ontwikkeling van neutronenverstrooiingstechnieken voor de studie van gecondenseerde materie.
-
8
Martin Lewis Perl
1995. Voor de ontdekking van de tau-lepton.
-
9
Steven Chu
1997. Voor de ontwikkeling van methoden om atomen af te koelen en op te vangen met laserlicht.
-
10
Claude Cohen-Tannoudji
1997. Voor de ontwikkeling van methoden om atomen af te koelen en op te vangen met laserlicht.
-
11
Robert Coleman Richardson
1996. Voor zijn ontdekking van de superfluïditeit van helium-3.
-
12
Joseph Hooton Taylor, Jr.
1993. Voor de ontdekking van een nieuw type pulsar, dat nieuwe mogelijkheden heeft geopend voor de studie van de zwaartekracht.
-
13
Clifford Glenwood Shull
1994. Voor de ontwikkeling van de neutronendiffractietechniek en voor zijn baanbrekende bijdragen aan de ontwikkeling van neutronenverstrooiingstechnieken voor de studie van gecondenseerde materie.
-
14
Willem Daniël Philips
1997. Voor de ontwikkeling van methoden om atomen af te koelen en op te vangen met laserlicht.
-
15
Robert B. Laughlin
1998. Voor zijn ontdekking van een nieuwe vorm van kwantumvloeistof met fractioneel geladen excitaties.
-
16
Gerardus 't Hooft
1999. Voor het ophelderen van de kwantumstructuur van de elektrozwakke interactie in de natuurkunde.
-
17
Frederik Reines
1995. Voor het ontdekken van het neutrino.
-
18
David Morris Lee
1996. Voor zijn ontdekking van de superfluïditeit van helium-3.
-
19
Douglas D. Osheroff
1996. Voor zijn ontdekking van de superfluïditeit van helium-3.
-
20
Horst Ludwig Störmer
1998. Voor zijn ontdekking van een nieuwe vorm van kwantumvloeistof met fractioneel geladen excitaties.
-
21
Daniel Chee Tsui
1998. Voor zijn ontdekking van een nieuwe vorm van kwantumvloeistof met fractioneel geladen excitaties.
-
22
Martinus JG Veltman
1999. Voor het ophelderen van de kwantumstructuur van de elektrozwakke interactie in de natuurkunde.
Hoe is deze rangschikking geordend? Door de stemmen van mensen: elke ▲ voegt een punt toe en elke ▼ haalt er één weg. Iedereen kan stemmen en toevoegen wat er ontbreekt.
Ontbreekt er iets?
Opmerkingen (8)
't Hooft y Veltman cerrando la década.
Hulse y Taylor, el púlsar binario que confirmó las ondas gravitacionales.
Charpak y sus detectores de partículas.
Buena lista, muy útil para clase.
Reines y el neutrino, cuarenta años después.
De Gennes, el «Newton de nuestro tiempo», según el comité.
Laughlin, Störmer y Tsui, el efecto Hall fraccionario.
Chu, Cohen-Tannoudji y Phillips, enfriar átomos con láser.