Nobelprijswinnaars voor de scheikunde uit de jaren tachtig
De top 3 volgens 62 stemmen van mensen: Walter Gilbert · Paul Berg · Frederik Sanger. (Bijgewerkt op 14 dec 2019.)
Elke winnaar van de Nobelprijs voor de Scheikunde tussen 1980 en 1989, met het jaartal en de officiële vermelding van de Nobel Foundation. Welke ontdekking was volgens jou het belangrijkst?
Automatisch vertaald (origineel in English). Zie het origineel
Bovenste 21
-
1
Walter Gilbert
1980. Voor hun bijdragen met betrekking tot de bepaling van basensequenties in nucleïnezuren.
-
2
Paul Berg
1980. Voor zijn fundamentele studies van de biochemie van nucleïnezuren, met bijzondere aandacht voor recombinant-DNA.
-
3
Frederik Sanger
1980. Voor hun bijdragen met betrekking tot de bepaling van basensequenties in nucleïnezuren.
-
4
Aäron Klug
1982. Voor zijn ontwikkeling van kristallografische elektronenmicroscopie en zijn structurele opheldering van biologisch belangrijke nucleïnezuur-eiwitcomplexen.
-
5
Kenichi Fukui
1981. Voor hun onafhankelijk ontwikkelde theorieën over het verloop van chemische reacties.
-
6
Jean-Marie Lehn
1987. Voor hun ontwikkeling en gebruik van moleculen met structuurspecifieke interacties met hoge selectiviteit.
-
7
Hendrik Taube
1983. Voor zijn werk aan de mechanismen van elektronenoverdrachtsreacties, vooral in metaalcomplexen.
-
8
Robert Bruce Merrifield
1984. Voor zijn ontwikkeling van methodologie voor chemische synthese op een vaste matrix.
-
9
Herbert A. Hauptman
1985. Voor hun uitmuntende prestaties bij het ontwikkelen van directe methoden voor de bepaling van kristalstructuren.
-
10
Jerome Karel
1985. Voor hun uitmuntende prestaties bij het ontwikkelen van directe methoden voor de bepaling van kristalstructuren.
-
11
Robert Huber
1988. Voor hun bepaling van de driedimensionale structuur van een fotosynthetisch reactiecentrum.
-
12
Roald Hofmann
1981. Voor hun onafhankelijk ontwikkelde theorieën over het verloop van chemische reacties.
-
13
John C. Polanyi
1986. Voor hun bijdragen over de dynamiek van chemische elementaire processen.
-
14
Charles J. Pedersen
1987. Voor hun ontwikkeling en gebruik van moleculen met structuurspecifieke interacties met hoge selectiviteit.
-
15
Hartmut Michel
1988. Voor hun bepaling van de driedimensionale structuur van een fotosynthetisch reactiecentrum.
-
16
Donald J. Cram
1987. Voor hun ontwikkeling en gebruik van moleculen met structuurspecifieke interacties met hoge selectiviteit.
-
17
Yuan T. Lee
1986. Voor hun bijdragen over de dynamiek van chemische elementaire processen.
-
18
Johann Deisenhofer
1988. Voor hun bepaling van de driedimensionale structuur van een fotosynthetisch reactiecentrum.
-
19
Sidney Altman
1989. Voor hun ontdekking van katalytische eigenschappen van RNA.
-
20
Thomas Cech
1989. Voor hun ontdekking van katalytische eigenschappen van RNA.
-
21
Dudley R. Herschbach
1986. Voor hun bijdragen over de dynamiek van chemische elementaire processen.
Hoe is deze rangschikking geordend? Door de stemmen van mensen: elke ▲ voegt een punt toe en elke ▼ haalt er één weg. Iedereen kan stemmen en toevoegen wat er ontbreekt.
Ontbreekt er iets?
Opmerkingen (5)
Herschbach, Lee and Polanyi, molecular beams.
Paul Berg and recombinant DNA.
Hauptman and Karle, a mathematician winning in chemistry.
Sanger's second Nobel, sequencing DNA.
Fukui and Hoffmann, frontier orbitals.