Najlepsze powieści latynoamerykańskie
Top 3 według 7 głosów od osób: 2666 · Sto lat samotności · Rozmowa w katedrze. (Zaktualizowano 22 maj 2025.)
Najchętniej powtarzane na listach krytyków, księgarzy i czytelników powieści latynoamerykańskie: boom, jego prekursorzy i to, co najlepsze ostatnich dekad.
Przetłumaczone automatycznie (oryginał w Español). Zobacz oryginał
Najlepsze 25
-
1
2666
Roberto Bolaño (Chile), 2004. Pięć części poświęconych zabójstwom kobiet w Santa Teresa; opublikowane po jego śmierci.
-
2
Sto lat samotności
Gabriel García Márquez (Kolumbia), 1967. Siedem pokoleń Buendii w Macondo; szczyt realizmu magicznego.
-
3
Rozmowa w katedrze
Mario Vargas Llosa (Peru), 1969. „W którym momencie Peru zostało oszukane?”: dyktatura Odríi w czterogodzinnym przemówieniu.
-
4
Miłość w czasach cholery
Gabriel García Márquez (Kolumbia), 1985. Florentino Ariza czeka na Ferminę Dazę ponad pół wieku.
-
5
Najbardziej przejrzysty region
Carlos Fuentes (Meksyk), 1958. Portret chóralny Meksyku z połowy XX wieku.
-
6
Raj
José Lezama Lima (Kuba), 1966. Formacja José Cemí w wyjątkowej prozie barokowej.
-
7
Pedra Paramo
Juan Rulfo (Meksyk), 1955. Juan Preciado przybywa do Comala, miasta szemrających zmarłych.
-
8
Gra w klasy
Julio Cortázar (Argentyna), 1963. Horacio Oliveira między Paryżem a Buenos Aires; można czytać w więcej niż jednej kolejności.
-
9
Gran Sertón: Ścieżki
João Guimarães Rosa (Brazylia), 1956. Jagunzo Riobaldo opowiada swoje życie w odnowionym języku portugalskim.
-
10
wynalazek Morela
Adolfo Bioy Casares (Argentyna), 1940. Uciekinier na wyspie z częstymi gośćmi; Borges nazwał to idealnym.
-
11
Dzicy detektywi
Roberto Bolaño (Chile), 1998. Dwóch prawdziwych poetów wnętrzarskich szuka Cesárei Tinajero; Nagroda Rómulo Gallegosa.
-
12
Festiwal Kozy
Mario Vargas Llosa (Peru), 2000. Ostatnie dni Trujillo na Dominikanie.
-
13
Wiek Oświecenia
Alejo Carpentier (Kuba), 1962. Rewolucja Francuska przybywa na Karaiby na statku Víctora Huguesa.
-
14
Dom ducha
Isabel Allende (Chile), 1982. Cztery pokolenia rodziny Trueba do zamachu stanu.
-
15
Wspomnienia przyszłości
Elena Garro (Meksyk), 1963. Miasto Ixtepec opowiada o wojnie Cristero; Dla wielu najlepsza powieść latynoamerykańska napisana przez kobietę.
-
16
Krótkie życie
Juan Carlos Onetti (Urugwaj), 1950. Brausen wymyśla Santa María, miasto całej twórczości Onettiego.
-
17
Kronika przepowiedzianej śmierci
Gabriel García Márquez (Kolumbia), 1981. Całe miasto wiedziało, że zabiją Santiago Nasara.
-
18
O bohaterach i grobach
Ernesto Sabato (Argentyna), 1961. Martín i Alejandra, z „Raportem o niewidomych” pośrodku.
-
19
Tunel
Ernesto Sabato (Argentyna), 1948. Malarz Juan Pablo Castel wyznaje z więzienia, że zabił Marię Iribarne.
-
20
Świat dla Juliusa
Alfredo Bryce Echenique (Peru), 1970. Dzieciństwo dziecka z wyższych sfer Limy.
-
21
Dom Casmurro
Machado de Assis (Brazylia), 1899. Czy Capitu oszukał Bentinho? Wielkie wątpliwości literatury brazylijskiej.
-
22
Panie Prezydencie
Miguel Ángel Asturias (Gwatemala), 1946. Powieść o dyktatorze napisana przez przyszłego noblistę.
-
23
Rozejm
Mario Benedetti (Urugwaj), 1960. Dziennik zakochanej owdowiałej pracowniczki biurowej, która odchodzi na emeryturę.
-
24
syn człowieczy
Augusto Roa Bastos (Paragwaj), 1960. Historia Paragwaju od dyktatury doktora Francii do wojny o Chaco.
-
25
Jak woda do czekolady
Laura Esquivel (Meksyk), 1989. Tita poprzez gotowanie wyraża to, co czuje; światowy sukces.
Kandydaci
Nie dotarli jeszcze do czołowej 25… jeszcze. Zagłosuj na nich, aby przesunąć ich w górę.
-
26
Miasto i psy
Mario Vargas Llosa (Peru), 1963. Kadeci ze szkoły wojskowej Leoncio Prado; otworzył bom.
Jak uporządkowany jest ten ranking? Według głosów obywateli: każde ▲ dodaje punkt, a każde ▼ odejmuje jeden. Każdy może oddać głos i dodać to, czego mu brakuje.
Czy czegoś brakuje?
Komentarze (5)
Dom Casmurro y Gran Sertón en una lista de novelas latinoamericanas, por fin alguien se acuerda de Brasil 🇧🇷
Me alegra ver Los recuerdos del porvenir de Elena Garro, muy poco conocida fuera de México.
2666 es una obra maestra pero hay que tener paciencia con la parte de los crímenes
Cien años de soledad primera, imposible otra. Lo leí con 17 años y me cambió la vida.
Pedro Páramo segunda, cortita pero perfecta. Rulfo con dos libros hizo más que muchos con cuarenta.