Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki z lat 20. XX wieku
Top 3 według 103 głosów od osób: Alberta Einsteina · Nielsa Bohra · Charlesa Edouarda Guillaume’a. (Zaktualizowano 16 cze 2020.)
Wszyscy laureaci Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki w latach 1920–1929, z rokiem i oficjalną motywacją Fundacji Nobla. Które odkrycie uważasz za najważniejsze?
Przetłumaczone automatycznie (oryginał w Español). Zobacz oryginał
Najlepsze 12
-
1
Alberta Einsteina
1921. Za wkład w fizykę teoretyczną, a zwłaszcza za odkrycie prawa efektu fotoelektrycznego.
-
2
Nielsa Bohra
1922. Za zasługi w badaniach budowy atomów i wychodzącego z nich promieniowania.
-
3
Charlesa Edouarda Guillaume’a
1920. W uznaniu jego wkładu w pomiary precyzyjne w fizyce, za odkrycie anomalii w stopach stalowo-niklowych.
-
4
Roberta Andrewsa Millikana
1923. Za prace nad elementarnym ładunkiem prądu i efektem fotoelektrycznym.
-
5
Manne’a Siegbahna
1924. Za odkrycia i badania w dziedzinie spektroskopii rentgenowskiej.
-
6
Jamesa Franka
1925. Za odkrycia dotyczące praw rządzących oddziaływaniem elektronu na atom.
-
7
Gustaw Hertz
1925. Za odkrycia dotyczące praw rządzących oddziaływaniem elektronu na atom.
-
8
Książę Louis-Victor Pierre Raymond de Broglie
1929. Za odkrycie falowej natury elektronów.
-
9
Jeana Baptiste Perrina
1926. Za prace nad nieciągłą strukturą materii, a zwłaszcza za odkrycie równowagi sedymentacyjnej.
-
10
Arthura Holly’ego Comptona
1927. Za odkrycie efektu noszącego jego imię.
-
11
Owena Williamsa Richardsona
1928. Za pracę nad zjawiskiem termoelektrycznym, a zwłaszcza za odkrycie prawa noszącego jego imię.
-
12
Charlesa Thomsona Reesa Wilsona
1927. Za metodę uwidaczniania trajektorii cząstek naładowanych elektrycznie za pomocą kondensacji pary.
Jak uporządkowany jest ten ranking? Według głosów obywateli: każde ▲ dodaje punkt, a każde ▼ odejmuje jeden. Każdy może oddać głos i dodać to, czego mu brakuje.
Czy czegoś brakuje?
Komentarze (4)
Einstein ganó por el efecto fotoeléctrico, no por la relatividad, dato curioso.
Bohr y su modelo atómico, imprescindible.
Compton y su efecto, lo estudié en la carrera.
De Broglie con la dualidad onda-partícula, siendo casi un estudiante.