Laureaci Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki z lat 80
Top 3 według 31 głosów od osób: Vala Logsdona Fitcha · Kennetha G. Wilsona · Nicolaasa Bloembergena. (Zaktualizowano 25 lis 2019.)
Każdy laureat Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki w latach 1980–1989, wraz z rokiem i oficjalnym cytatem Fundacji Nobla. Które odkrycie Twoim zdaniem miało największe znaczenie?
Przetłumaczone automatycznie (oryginał w English). Zobacz oryginał
Najlepsze 22
-
1
Vala Logsdona Fitcha
1980. Za odkrycie naruszeń podstawowych zasad symetrii w rozpadzie neutralnych K-mezonów.
-
2
Kennetha G. Wilsona
1982. Za teorię zjawisk krytycznych w związku z przejściami fazowymi.
-
3
Nicolaasa Bloembergena
1981. Za wkład w rozwój spektroskopii laserowej.
-
4
Simona van der Meera
1984. Za decydujący wkład w duży projekt, który doprowadził do odkrycia cząstek pola W i Z, komunikatorów słabego oddziaływania.
-
5
K. Aleksandra Müllera
1987. Za ważny przełom w odkryciu nadprzewodnictwa w materiałach ceramicznych.
-
6
Normana F. Ramseya
1989. Za wynalezienie metody oddzielnych pól oscylacyjnych i jej zastosowanie w maserze wodorowym i innych zegarach atomowych.
-
7
Jamesa Watsona Cronina
1980. Za odkrycie naruszeń podstawowych zasad symetrii w rozpadzie neutralnych K-mezonów.
-
8
Arthura Leonarda Schawlowa
1981. Za wkład w rozwój spektroskopii laserowej.
-
9
Kai M. Siegbahn
1981. Za wkład w rozwój wysokorozdzielczej spektroskopii elektronowej.
-
10
Williama Alfreda Fowlera
1983. Za teoretyczne i eksperymentalne badania reakcji jądrowych mających znaczenie w powstawaniu pierwiastków chemicznych we wszechświecie.
-
11
Klausa von Klitzinga
1985. Za odkrycie skwantowanego efektu Halla.
-
12
Ernsta Ruskiego
1986. Za fundamentalne prace z zakresu optyki elektronowej i za zaprojektowanie pierwszego mikroskopu elektronowego.
-
13
J.Georga Bednorza
1987. Za ważny przełom w odkryciu nadprzewodnictwa w materiałach ceramicznych.
-
14
Leona M. Ledermana
1988. Za metodę wiązki neutrin i wykazanie dubletowej struktury leptonów poprzez odkrycie neutrina mionowego.
-
15
Jacka Steinbergera
1988. Za metodę wiązki neutrin i wykazanie dubletowej struktury leptonów poprzez odkrycie neutrina mionowego.
-
16
Hansa G. Dehmelta
1989. Za rozwój techniki pułapki jonowej.
-
17
Subrahmanyana Chandrasekhara
1983. Za teoretyczne badania procesów fizycznych istotnych dla budowy i ewolucji gwiazd.
-
18
Gerda Binniga
1986. Za projekt skaningowego mikroskopu tunelowego.
-
19
Heinricha Rohrera
1986. Za projekt skaningowego mikroskopu tunelowego.
-
20
Wolfganga Pawła
1989. Za rozwój techniki pułapki jonowej.
-
21
Melvina Schwartza
1988. Za metodę wiązki neutrin i wykazanie dubletowej struktury leptonów poprzez odkrycie neutrina mionowego.
-
22
Carlo Rubbia
1984. Za decydujący wkład w duży projekt, który doprowadził do odkrycia cząstek pola W i Z, komunikatorów słabego oddziaływania.
Jak uporządkowany jest ten ranking? Według głosów obywateli: każde ▲ dodaje punkt, a każde ▼ odejmuje jeden. Każdy może oddać głos i dodać to, czego mu brakuje.
Czy czegoś brakuje?
Komentarze (5)
Rubbia and van der Meer, W and Z bosons at CERN.
Binnig and Rohrer, the scanning tunnelling microscope, beautiful science.
Von Klitzing and the quantum Hall effect, a classic.
Chandrasekhar finally recognised, decades after his limit.
Bednorz and Müller won just one year after their discovery, record speed.