Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki lat 90
Top 3 według 39 głosów od osób: Henry’ego Way’a Kendalla · Jerzy Charpak · Jerome I. Friedman. (Zaktualizowano 8 lis 2022.)
Wszyscy laureaci Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki w latach 1990-1999, z rokiem i oficjalną motywacją Fundacji Nobla. Które odkrycie uważasz za najważniejsze?
Przetłumaczone automatycznie (oryginał w Español). Zobacz oryginał
Najlepsze 22
-
1
Henry’ego Way’a Kendalla
1990. Za pionierskie badania nad głęboko niesprężystym rozpraszaniem elektronów w protonach i neutronach, które miało istotne znaczenie dla rozwoju modelu kwarków w fizyce cząstek elementarnych.
-
2
Jerzy Charpak
1992. Za wynalezienie i rozwój detektorów cząstek, w szczególności komory gwintowej.
-
3
Jerome I. Friedman
1990. Za pionierskie badania nad głęboko niesprężystym rozpraszaniem elektronów w protonach i neutronach, które miało istotne znaczenie dla rozwoju modelu kwarków w fizyce cząstek elementarnych.
-
4
Richarda E. Taylora
1990. Za pionierskie badania nad głęboko niesprężystym rozpraszaniem elektronów w protonach i neutronach, które miało istotne znaczenie dla rozwoju modelu kwarków w fizyce cząstek elementarnych.
-
5
Pierre-Gilles de Gennes
1991. Za odkrycie, że metody opracowane do badania zjawisk porządkowych w prostych układach można uogólnić na bardziej złożone formy materii, w szczególności na ciekłe kryształy i polimery.
-
6
Russella Alana Hulse’a
1993. Za odkrycie nowego typu pulsara, co otworzyło nowe możliwości badania grawitacji.
-
7
Bertrama Brockhouse’a
1994. Za rozwój spektroskopii neutronów i za pionierski wkład w rozwój technik rozpraszania neutronów do badania materii skondensowanej.
-
8
Martina Lewisa Perla
1995. Za odkrycie leptonu tau.
-
9
Stevena Chu
1997. Za opracowanie metod chłodzenia i wychwytywania atomów światłem laserowym.
-
10
Claude’a Cohena-Tannoudji’ego
1997. Za opracowanie metod chłodzenia i wychwytywania atomów światłem laserowym.
-
11
Roberta Colemana Richardsona
1996. Za odkrycie nadciekłości helu-3.
-
12
Joseph Hooton Taylor, Jr.
1993. Za odkrycie nowego typu pulsara, co otworzyło nowe możliwości badania grawitacji.
-
13
Clifforda Glenwooda Shulla
1994. Za rozwój techniki dyfrakcji neutronów i za pionierski wkład w rozwój technik rozpraszania neutronów do badania materii skondensowanej.
-
14
Williama Daniela Phillipsa
1997. Za opracowanie metod chłodzenia i wychwytywania atomów światłem laserowym.
-
15
Roberta B. Laughlina
1998. Za odkrycie nowej formy płynu kwantowego ze wzbudzeniami naładowanymi frakcyjnie.
-
16
Gerardusa 't Hoofta
1999. Za wyjaśnienie struktury kwantowej oddziaływań elektrosłabych w fizyce.
-
17
Fryderyka Reinesa
1995. Za odkrycie neutrina.
-
18
Davida Morrisa Lee
1996. Za odkrycie nadciekłości helu-3.
-
19
Douglasa D. Osheroffa
1996. Za odkrycie nadciekłości helu-3.
-
20
Horsta Ludwiga Störmera
1998. Za odkrycie nowej formy płynu kwantowego ze wzbudzeniami naładowanymi frakcyjnie.
-
21
Daniela Chee Tsui
1998. Za odkrycie nowej formy płynu kwantowego ze wzbudzeniami naładowanymi frakcyjnie.
-
22
Martinus J. G. Veltman
1999. Za wyjaśnienie struktury kwantowej oddziaływań elektrosłabych w fizyce.
Jak uporządkowany jest ten ranking? Według głosów obywateli: każde ▲ dodaje punkt, a każde ▼ odejmuje jeden. Każdy może oddać głos i dodać to, czego mu brakuje.
Czy czegoś brakuje?
Komentarze (8)
't Hooft y Veltman cerrando la década.
Hulse y Taylor, el púlsar binario que confirmó las ondas gravitacionales.
Charpak y sus detectores de partículas.
Buena lista, muy útil para clase.
Reines y el neutrino, cuarenta años después.
De Gennes, el «Newton de nuestro tiempo», según el comité.
Laughlin, Störmer y Tsui, el efecto Hall fraccionario.
Chu, Cohen-Tannoudji y Phillips, enfriar átomos con láser.