Laureaci Nagrody Nobla w dziedzinie chemii w latach 1940-1959
Top 3 według 101 głosów od osób: George'a de Hevesy'ego · Johna Howarda Northropa · Otto Hahna. (Zaktualizowano 13 lip 2023.)
Wszyscy laureaci Nagrody Nobla w dziedzinie chemii w latach 1940–1959, z rokiem i oficjalną motywacją Fundacji Nobla. Które odkrycie uważasz za najważniejsze?
Przetłumaczone automatycznie (oryginał w Español). Zobacz oryginał
Najlepsze 23
-
1
George'a de Hevesy'ego
1943. Za pracę nad wykorzystaniem izotopów jako znaczników w badaniu procesów chemicznych.
-
2
Johna Howarda Northropa
1946. Do otrzymywania enzymów i białek wirusowych w czystej postaci.
-
3
Otto Hahna
1944. Za odkrycie rozszczepienia ciężkich jąder.
-
4
Jamesa B. Sumnera
1946. Za odkrycie możliwości krystalizacji enzymów.
-
5
Wendella Meredith Stanleya
1946. Do otrzymywania enzymów i białek wirusowych w czystej postaci.
-
6
Artturi Ilmari Virtanen
1945. Za badania i wynalazki z zakresu agrochemii i żywienia, zwłaszcza za metodę konserwacji pastwisk.
-
7
Roberta Robinsona
1947. Za badania nad produktami roślinnymi o znaczeniu biologicznym (tropinon, zwłaszcza alkaloidy.
-
8
Williama Giauque’a
1949. Za wkład w dziedzinę termodynamiki chemicznej, zwłaszcza w zachowanie substancji w ekstremalnie niskich temperaturach.
-
9
Otto Dielsa
1950. Za odkrycie i rozwój syntezy dienów.
-
10
Cyryla Normana Hinshelwooda
1956. Za badania nad mechanizmami reakcji chemicznych.
-
11
Nikołaj Siemionow
1956. Za badania nad mechanizmami reakcji chemicznych.
-
12
Arne Tiselius
1948. Za badania w zakresie elektroforezy i analizy adsorpcyjnej, zwłaszcza za odkrycia dotyczące złożonej natury białek serwatkowych.
-
13
Linusa Paulinga
1954. Za badania nad naturą wiązania chemicznego i jego zastosowanie do wyjaśniania budowy substancji złożonych.
-
14
Hermanna Staudingera
1953. Za odkrycia z zakresu chemii makrocząsteczek.
-
15
Wincentego du Vigneauda
1955. Za prace nad związkami siarki o znaczeniu biochemicznym, zwłaszcza do syntezy pierwszego hormonu polipeptydowego.
-
16
Fryderyk Sanger
1958. Za prace nad strukturą białek, zwłaszcza insuliny.
-
17
Glenna T. Seaborga
1951. Za odkrycie chemii pierwiastków transuranowych.
-
18
Łucznik John Porter Martin
1952. Za wynalezienie chromatografii.
-
19
Kurta Olchy
1950. Za odkrycie i rozwój syntezy dienów.
-
20
Edwina McMillana
1951. Za odkrycie chemii pierwiastków transuranowych.
-
21
Aleksandra R. Todda
1957. Za prace nad nukleotydami i koenzymami.
-
22
Synge Richarda Laurence’a Millingtona
1952. Za wynalezienie chromatografii.
-
23
Jaroslav Heyrovský
1959. Za odkrycie i rozwój polarograficznych metod analizy.
Jak uporządkowany jest ten ranking? Według głosów obywateli: każde ▲ dodaje punkt, a każde ▼ odejmuje jeden. Każdy może oddać głos i dodać to, czego mu brakuje.
Czy czegoś brakuje?
Komentarze (3)
Sanger ganaría otro en 1980, dos Nobel de Química.
Otto Hahn y la fisión nuclear, y Lise Meitner olvidada, injusticia.
Pauling, luego también el de la Paz.