Laureaci Nagrody Nobla w dziedzinie chemii z lat 80
Top 3 według 62 głosów od osób: Waltera Gilberta · Pawła Berga · Fryderyk Sanger. (Zaktualizowano 14 gru 2019.)
Każdy laureat Nagrody Nobla w dziedzinie chemii w latach 1980–1989, wraz z rokiem i oficjalnym cytatem Fundacji Nobla. Które odkrycie Twoim zdaniem miało największe znaczenie?
Przetłumaczone automatycznie (oryginał w English). Zobacz oryginał
Najlepsze 21
-
1
Waltera Gilberta
1980. Za wkład dotyczący oznaczania sekwencji zasad w kwasach nukleinowych.
-
2
Pawła Berga
1980. Za podstawowe badania biochemii kwasów nukleinowych, ze szczególnym uwzględnieniem rekombinowanego DNA.
-
3
Fryderyk Sanger
1980. Za wkład dotyczący oznaczania sekwencji zasad w kwasach nukleinowych.
-
4
Aaron Klug
1982. Za rozwój krystalograficznej mikroskopii elektronowej i strukturalne wyjaśnienie biologicznie ważnych kompleksów kwas nukleinowy-białko.
-
5
Kenichi Fukui
1981. Za opracowane samodzielnie teorie dotyczące przebiegu reakcji chemicznych.
-
6
Jeana-Marie Lehna
1987. Za opracowanie i zastosowanie cząsteczek o oddziaływaniach specyficznych dla struktury o wysokiej selektywności.
-
7
Henryka Taubego
1983. Za prace nad mechanizmami reakcji przeniesienia elektronów, zwłaszcza w kompleksach metali.
-
8
Roberta Bruce’a Merrifielda
1984. Za opracowanie metodologii syntezy chemicznej na stałej matrycy.
-
9
Herberta A. Hauptmana
1985. Za wybitne osiągnięcia w opracowaniu bezpośrednich metod wyznaczania struktur krystalicznych.
-
10
Hieronim Karle
1985. Za wybitne osiągnięcia w opracowaniu bezpośrednich metod wyznaczania struktur krystalicznych.
-
11
Roberta Hubera
1988. Za określenie trójwymiarowej struktury centrum reakcji fotosyntezy.
-
12
Roalda Hoffmanna
1981. Za opracowane samodzielnie teorie dotyczące przebiegu reakcji chemicznych.
-
13
Johna C. Polanyi’ego
1986. Za wkład w dynamikę elementarnych procesów chemicznych.
-
14
Charlesa J. Pedersena
1987. Za opracowanie i zastosowanie cząsteczek o oddziaływaniach specyficznych dla struktury o wysokiej selektywności.
-
15
Hartmuta Michela
1988. Za określenie trójwymiarowej struktury centrum reakcji fotosyntezy.
-
16
Donalda J. Crama
1987. Za opracowanie i zastosowanie cząsteczek o oddziaływaniach specyficznych dla struktury o wysokiej selektywności.
-
17
Yuan T. Lee
1986. Za wkład w dynamikę elementarnych procesów chemicznych.
-
18
Johanna Deisenhofera
1988. Za określenie trójwymiarowej struktury centrum reakcji fotosyntezy.
-
19
Sidneya Altmana
1989. Za odkrycie właściwości katalitycznych RNA.
-
20
Tomasz Cech
1989. Za odkrycie właściwości katalitycznych RNA.
-
21
Dudleya R. Herschbacha
1986. Za wkład w dynamikę elementarnych procesów chemicznych.
Jak uporządkowany jest ten ranking? Według głosów obywateli: każde ▲ dodaje punkt, a każde ▼ odejmuje jeden. Każdy może oddać głos i dodać to, czego mu brakuje.
Czy czegoś brakuje?
Komentarze (5)
Herschbach, Lee and Polanyi, molecular beams.
Paul Berg and recombinant DNA.
Hauptman and Karle, a mathematician winning in chemistry.
Sanger's second Nobel, sequencing DNA.
Fukui and Hoffmann, frontier orbitals.