Najsłynniejsze wersety Rubéna Darío
Top 3 według 862 głosów od osób: Młodość, skarbie boski, / odchodzisz i nie wracasz! / Kiedy chcę płakać, nie płaczę... / A czasami płaczę, nie chcąc... · Księżniczka jest smutna... co będzie miała księżniczka? / Westchnienia wyrywają się z jej truskawkowych ust. · Błogosławione drzewo, które jest ledwo wrażliwe, / a tym bardziej twardy kamień, bo już nie czuje.. (Zaktualizowano 25 lis 2021.)
„Młodość, boski skarb”, smutna księżniczka z „Sonatiny”, „Lo fatal”, „Do Margarity Debayle” i „Do Roosevelta”: znane na pamięć wersety ojca modernizmu, zweryfikowane w tekście.
Przetłumaczone automatycznie (oryginał w Español). Zobacz oryginał
Najlepsze 12
-
1
Młodość, skarbie boski, / odchodzisz i nie wracasz! / Kiedy chcę płakać, nie płaczę... / A czasami płaczę, nie chcąc...
„Pieśń jesieni na wiosnę”, Pieśni życia i nadziei (1905).
-
2
Księżniczka jest smutna... co będzie miała księżniczka? / Westchnienia wyrywają się z jej truskawkowych ust.
„Sonatina”, Profane Prosas (1896).
-
3
Błogosławione drzewo, które jest ledwo wrażliwe, / a tym bardziej twardy kamień, bo już nie czuje.
„Śmiertelny”, Pieśni życia i nadziei (1905).
-
4
Margarita, morze jest piękne, / a wiatr / niesie subtelną esencję kwiatu pomarańczy.
„Do Margarity Debayle” (1908).
-
5
I nie wiedząc, dokąd idziemy i skąd przychodzimy!…
„Śmiertelny”, ostatnie wersety.
-
6
Nie ma bowiem większego bólu niż ból bycia żywym i większego smutku niż świadome życie.
„Śmiertelny”, Pieśni życia i nadziei (1905).
-
7
Jesteście Stanami Zjednoczonymi, / jesteście przyszłym najeźdźcą / naiwnej Ameryki, która ma rdzenną krew.
„Do Roosevelta”, Pieśni życia i nadziei (1905).
-
8
To ja wczoraj powiedziałem / niebieski werset i bluźnierczą piosenkę.
Pieśni życia i nadziei (1905), poemat otwierający.
-
9
Było miękkie powietrze i wolne zakręty.
„To było miękkie powietrze…”, Profane Prosas (1896).
-
10
Zaloty nadchodzą! / Nadchodzą zaloty! Słychać już wyraźne trąbki.
„Marsz triumfalny”, Pieśni życia i nadziei (1905).
-
11
Pod lekkim skrzydłem lekkiego wachlarza.
„To było miękkie powietrze…”, Profane Prosas (1896).
-
12
Od zaraz, / od strasznych bluźnierstw, / od Akademii, / wybaw nas, Panie.
„Litania do Pana naszego Don Kichota”, Pieśni życia i nadziei (1905).
Jak uporządkowany jest ten ranking? Według głosów obywateli: każde ▲ dodaje punkt, a każde ▼ odejmuje jeden. Każdy może oddać głos i dodać to, czego mu brakuje.
Czy czegoś brakuje?
Komentarze (2)
Margarita, está linda la mar... mi abuela nicaragüense me lo recitaba para dormir. Qué bonito encontrarlo aquí.
Lo fatal es el poema que más me ha marcado en la vida, lo aprendí en el colegio y todavía me lo sé entero.