รางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์แห่งทศวรรษที่ 60
3 อันดับแรกตามคะแนนโหวต 1 จากผู้คน: ฟรานซิส แฮร์รี คอมป์ตัน คริก · แฟรงก์ แม็กฟาร์เลน เบอร์เน็ต · ปีเตอร์ ไบรอัน เมดาวาร์ (อัปเดต 29 เม.ย. 2566)
ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ระหว่างปี 1960 ถึง 1969 โดยมีปีและแรงจูงใจอย่างเป็นทางการของมูลนิธิโนเบล คุณคิดว่าการค้นพบใดที่สำคัญที่สุด เพราะเหตุใด
แปลอัตโนมัติ (ต้นฉบับเป็นภาษา Español) ดูต้นฉบับ
ยอดนิยม 25
-
1
ฟรานซิส แฮร์รี คอมป์ตัน คริก
พ.ศ. 2505 สำหรับการค้นพบโครงสร้างโมเลกุลของกรดนิวคลีอิกและความสำคัญของกรดนิวคลีอิกต่อการถ่ายโอนข้อมูลในสิ่งมีชีวิต
-
2
แฟรงก์ แม็กฟาร์เลน เบอร์เน็ต
1960 สำหรับการค้นพบของเขาเกี่ยวกับความทนทานต่อภูมิคุ้มกันที่ได้รับมา
-
3
ปีเตอร์ ไบรอัน เมดาวาร์
1960 สำหรับการค้นพบของเขาเกี่ยวกับความทนทานต่อภูมิคุ้มกันที่ได้รับมา
-
4
จอร์จ ฟอน เบเกซี
พ.ศ. 2504 สำหรับการค้นพบกลไกทางกายภาพของการกระตุ้นในโคเคลีย
-
5
เจมส์ ดิวอี้ วัตสัน
พ.ศ. 2505 สำหรับการค้นพบโครงสร้างโมเลกุลของกรดนิวคลีอิกและความสำคัญของกรดนิวคลีอิกต่อการถ่ายโอนข้อมูลในสิ่งมีชีวิต
-
6
มอริซ ฮิวจ์ เฟรเดอริก วิลกินส์
พ.ศ. 2505 สำหรับการค้นพบโครงสร้างโมเลกุลของกรดนิวคลีอิกและความสำคัญของกรดนิวคลีอิกต่อการถ่ายโอนข้อมูลในสิ่งมีชีวิต
-
7
จอห์น คาริว เอ็กเคิลส์
พ.ศ. 2506 สำหรับการค้นพบกลไกไอออนิกของการกระตุ้นและการยับยั้งเยื่อหุ้มเซลล์ของส่วนปลายและส่วนกลางของเส้นประสาท
-
8
อลัน ลอยด์ ฮอดจ์กิน
พ.ศ. 2506 สำหรับการค้นพบกลไกไอออนิกของการกระตุ้นและการยับยั้งเยื่อหุ้มเซลล์ของส่วนปลายและส่วนกลางของเส้นประสาท
-
9
แอนดรูว์ ฟิลดิงก์ ฮักซ์ลีย์
พ.ศ. 2506 สำหรับการค้นพบกลไกไอออนิกของการกระตุ้นและการยับยั้งเยื่อหุ้มเซลล์ของส่วนปลายและส่วนกลางของเส้นประสาท
-
10
คอนราด บลอช
พ.ศ. 2507 สำหรับการค้นพบกลไกและการควบคุมการเผาผลาญคอเลสเตอรอลและกรดไขมัน
-
11
ฟีโอดอร์ ลิเนน
พ.ศ. 2507 สำหรับการค้นพบกลไกและการควบคุมการเผาผลาญคอเลสเตอรอลและกรดไขมัน
-
12
ฟร็องซัว ยาค็อบ
พ.ศ. 2508 สำหรับการค้นพบการควบคุมพันธุกรรมของการสังเคราะห์เอนไซม์และการสังเคราะห์ไวรัส
-
13
อังเดร ลวอฟฟ์
พ.ศ. 2508 สำหรับการค้นพบการควบคุมพันธุกรรมของการสังเคราะห์เอนไซม์และการสังเคราะห์ไวรัส
-
14
ฌาคส์ โมโนด
พ.ศ. 2508 สำหรับการค้นพบการควบคุมพันธุกรรมของการสังเคราะห์เอนไซม์และการสังเคราะห์ไวรัส
-
15
เพย์ตัน เราส์
พ.ศ. 2509 สำหรับการค้นพบไวรัสที่ทำให้เกิดเนื้องอก
-
16
ชาร์ลส์ เบรนตัน ฮักกินส์
พ.ศ. 2509 สำหรับการค้นพบการรักษามะเร็งต่อมลูกหมากโดยใช้ฮอร์โมน
-
17
แร็กนาร์หินแกรนิต
พ.ศ. 2510 สำหรับการค้นพบกระบวนการทางสรีรวิทยาการมองเห็นเบื้องต้นในดวงตา
-
18
ฮัลดัน เคฟเฟอร์ ฮาร์ทไลน์
พ.ศ. 2510 สำหรับการค้นพบกระบวนการทางสรีรวิทยาการมองเห็นเบื้องต้นในดวงตา
-
19
จอร์จ วาลด์
พ.ศ. 2510 สำหรับการค้นพบกระบวนการทางสรีรวิทยาการมองเห็นเบื้องต้นในดวงตา
-
20
โรเบิร์ต ดับเบิลยู. ฮอลลีย์
2511 สำหรับการตีความรหัสพันธุกรรมและหน้าที่ของมันในการสังเคราะห์โปรตีน
-
21
ฮาร์ โกบินด์ โครานา
2511 สำหรับการตีความรหัสพันธุกรรมและหน้าที่ของมันในการสังเคราะห์โปรตีน
-
22
มาร์แชล ดับเบิลยู. ไนเรนเบิร์ก
2511 สำหรับการตีความรหัสพันธุกรรมและหน้าที่ของมันในการสังเคราะห์โปรตีน
-
23
แม็กซ์ เดลบรุค
พ.ศ. 2512 สำหรับการค้นพบกลไกการจำลองแบบและโครงสร้างทางพันธุกรรมของไวรัส
-
24
อัลเฟรด ดี. เฮอร์ชีย์
พ.ศ. 2512 สำหรับการค้นพบกลไกการจำลองแบบและโครงสร้างทางพันธุกรรมของไวรัส
-
25
ซัลวาดอร์ อี. ลูเรีย
พ.ศ. 2512 สำหรับการค้นพบกลไกการจำลองแบบและโครงสร้างทางพันธุกรรมของไวรัส
การจัดอันดับนี้เรียงลำดับอย่างไร? จากการโหวตของผู้คน: แต่ละ ▲ เพิ่มหนึ่งคะแนน และแต่ละ ▼ จะเอาไปหนึ่งคะแนน ใครๆ ก็สามารถโหวตและเพิ่มสิ่งที่ขาดหายไปได้
มีอะไรหายไปหรือเปล่า?
ความคิดเห็น (12)
เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น
Monod, Jacob y Lwoff, el operón lac.
Delbrück, Hershey y Luria, los fagos.
Década clave para la biología molecular.
Burnet y Medawar, la tolerancia inmunológica.
Watson, Crick y Wilkins... y Rosalind Franklin ya había muerto.
Imprescindible para estudiantes de Medicina.
Huggins y el cáncer de próstata.
Hodgkin y Huxley, el potencial de acción, lo estudié en Fisiología.
Eccles, Hodgkin y Huxley en 1963, neurociencia pura.
Békésy y el oído.
Nirenberg descifrando el código genético.
Peyton Rous esperó 55 años desde su descubrimiento.