Μετάβαση στο περιεχόμενο
even.best

Νικητές του βραβείου Νόμπελ Φυσικής από το 1940 έως το 1959

Οι κορυφαίοι 3 σύμφωνα με 37 ψήφους από άτομα: Otto Stern · Isidor Isaac Rabi · Φριτς Ζέρνικε. (Ενημερώθηκε 29 Ιουν 2020.)

Όλοι οι νικητές του βραβείου Νόμπελ Φυσικής μεταξύ 1940 και 1959, με το έτος και το επίσημο κίνητρο του Ιδρύματος Νόμπελ. Ποια ανακάλυψη πιστεύετε ότι είναι η πιο σημαντική;

cientifica_bucaramanga · · 27 στοιχεία · 37 ψήφοι · 8 σχόλια

Αυτόματη μετάφραση (πρωτότυπο στο Español). Δείτε το πρωτότυπο

Κορυφαία 27

  1. 1

    Otto Stern

    1943. Για τη συμβολή του στην ανάπτυξη της μεθόδου της μοριακής δέσμης και για την ανακάλυψη της μαγνητικής ροπής του πρωτονίου.

    ▲ 5 ▼ 0

    5
  2. 2

    Isidor Isaac Rabi

    1944. Για τη μέθοδο συντονισμού του για την καταγραφή των μαγνητικών ιδιοτήτων των ατομικών πυρήνων.

    ▲ 5 ▼ 0

    5
  3. 3

    Φριτς Ζέρνικε

    1953. Για την επίδειξη της μεθόδου αντίθεσης φάσης και ιδιαίτερα για την εφεύρεση του μικροσκοπίου αντίθεσης φάσης.

    ▲ 4 ▼ 0

    4
  4. 4

    Πέρσι Γουίλιαμς Μπρίτζμαν

    1946. Για την εφεύρεση μιας συσκευής που παράγει εξαιρετικά υψηλές πιέσεις και για τις ανακαλύψεις που έκανε σε σχέση με αυτήν, στον τομέα της φυσικής υψηλής πίεσης.

    ▲ 2 ▼ 0

    2
  5. 5

    Hideki Yukawa

    1949. Για την πρόβλεψή του για την ύπαρξη μεσονίων με βάση το θεωρητικό έργο του για τις πυρηνικές δυνάμεις.

    ▲ 2 ▼ 0

    2
  6. 6

    Σεσίλ Φρανκ Πάουελ

    1950. Για την ανάπτυξη της φωτογραφικής μεθόδου για τη μελέτη των πυρηνικών διεργασιών και για τις ανακαλύψεις του σχετικά με τα μεσόνια που έγιναν χρησιμοποιώντας αυτή τη μέθοδο.

    ▲ 2 ▼ 0

    2
  7. 7

    Έρνεστ Τόμας Σίντον Γουόλτον

    1951. Για το πρωτοποριακό έργο που πραγματοποίησαν στη μεταστοιχείωση ατομικών πυρήνων που επιταχύνθηκαν τεχνητά από υποατομικά σωματίδια.

    ▲ 2 ▼ 0

    2
  8. 8

    Willis Eugene Lamb

    1955. Για τις ανακαλύψεις του σχετικά με τη λεπτή δομή του φάσματος του υδρογόνου.

    ▲ 2 ▼ 0

    2
  9. 9

    Walter Houser Brattain

    1956. Για την έρευνά του στους ημιαγωγούς και για τις ανακαλύψεις του σχετικά με το φαινόμενο του τρανζίστορ.

    ▲ 2 ▼ 0

    2
  10. 10

    Βόλφγκανγκ Πάουλι

    1945. Για την ανακάλυψη της αρχής του αποκλεισμού, που ονομάζεται επίσης αρχή Pauli.

    ▲ 1 ▼ 0

    1
  11. 11

    Πάτρικ Μέιναρντ Στιούαρτ Μπλάκετ

    1948. Για την ανάπτυξη της μεθόδου του θαλάμου νέφους που έκανε ο Wilson και για τις ανακαλύψεις του στους τομείς της πυρηνικής φυσικής και της κοσμικής ακτινοβολίας.

    ▲ 1 ▼ 0

    1
  12. 12

    Έντουαρντ Μιλς Πέρσελ

    1952. Για την ανάπτυξη νέων μεθόδων πυρηνικής μαγνητικής ακρίβειας και για τις σχετικές ανακαλύψεις του.

    ▲ 1 ▼ 0

    1
  13. 13

    Μαξ Μπορν

    1954. Για τη θεμελιώδη έρευνά του πάνω στην κβαντομηχανική και, ιδιαίτερα, για τη στατιστική του ερμηνεία της κυματικής συνάρτησης.

    ▲ 1 ▼ 0

    1
  14. 14

    Walther Bothe

    1954. Για την ανάπτυξη της μεθόδου της σύμπτωσης και για τις σχετικές με αυτήν ανακαλύψεις.

    ▲ 1 ▼ 0

    1
  15. 15

    Ιγκόρ Ταμ

    1958. Για την ανακάλυψη και την ερμηνεία του φαινομένου Cherenkov.

    ▲ 1 ▼ 0

    1
  16. 16

    Τζον Ντάγκλας Κόκκροφτ

    1951. Για το πρωτοποριακό έργο που πραγματοποίησαν στη μεταστοιχείωση ατομικών πυρήνων που επιταχύνθηκαν τεχνητά από υποατομικά σωματίδια.

    ▲ 1 ▼ 1

    0
  17. 17

    Felix Bloch

    1952. Για την ανάπτυξη νέων μεθόδων πυρηνικής μαγνητικής ακρίβειας και για τις σχετικές ανακαλύψεις του.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  18. 18

    Polykarp Kusch

    1955. Για τον ακριβή προσδιορισμό της μαγνητικής ροπής του ηλεκτρονίου.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  19. 19

    Τζον Μπαρντίν

    1956. Για την έρευνά του στους ημιαγωγούς και για τις ανακαλύψεις του σχετικά με το φαινόμενο του τρανζίστορ.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  20. 20

    Τσεν Νινγκ Γιανγκ

    1957. Για τη διεισδυτική του έρευνα σχετικά με τους λεγόμενους νόμους ισοτιμίας, που οδήγησε σε σημαντικές ανακαλύψεις σχετικά με τα στοιχειώδη σωματίδια.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  21. 21

    Τσουνγκ Ντάο Λι

    1957. Για τη διεισδυτική του έρευνα σχετικά με τους λεγόμενους νόμους ισοτιμίας, που οδήγησε σε σημαντικές ανακαλύψεις σχετικά με τα στοιχειώδη σωματίδια.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  22. 22

    Πάβελ Τσερένκοφ

    1958. Για την ανακάλυψη και την ερμηνεία του φαινομένου Cherenkov.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  23. 23

    Ίλια Φρανκ

    1958. Για την ανακάλυψη και την ερμηνεία του φαινομένου Cherenkov.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  24. 24

    Όουεν Τσάμπερλεν

    1959. Για την ανακάλυψη του αντιπρωτονίου.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  25. 25

    Έντουαρντ Βίκτορ Άπλτον

    1947. Για την έρευνά του στη φυσική της ανώτερης ατμόσφαιρας, ειδικά για την ανακάλυψη του λεγόμενου στρώματος Appleton.

    ▲ 0 ▼ 1

    -1
  26. 26

    Ουίλιαμ Μπράντφορντ Σόκλεϊ

    1956. Για την έρευνά του στους ημιαγωγούς και για τις ανακαλύψεις του σχετικά με το φαινόμενο του τρανζίστορ.

    ▲ 0 ▼ 1

    -1
  27. 27

    Emilio Gino Segre

    1959. Για την ανακάλυψη του αντιπρωτονίου.

    ▲ 0 ▼ 1

    -1

Πώς ταξινομείται αυτή η κατάταξη; Με τις ψήφους των ανθρώπων: κάθε ▲ προσθέτει έναν πόντο και κάθε ▼ αφαιρεί έναν. Οποιοσδήποτε μπορεί να ψηφίσει και να προσθέσει ό,τι λείπει.

Λείπει κάτι;

Συνδεθείτε για να προσθέσετε ένα στοιχείο

Σχόλια (8)

Συνδεθείτε για να σχολιάσετε

cableado · Español

Bardeen ganaría otra vez en 1972, el único con dos en Física.

yogui_mty · Español

Yang y Lee, rompiendo la paridad, eran jovencísimos.

ángel ríos · Español

Shockley, Bardeen y Brattain, el transistor, el invento del siglo.

Arturo Á. · Español

Lista muy completa, gracias.

Luis C. · Español

Max Born esperó años para su Nobel.

Itziar Caballero · Español

Pauli y el principio de exclusión, genio con muy mal carácter.

Macarena Aguilar · Español

Yukawa, el primer japonés en ganar un Nobel.

Περισσότερες κατατάξεις σαν αυτή