Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσικής της δεκαετίας του 1980
Οι κορυφαίοι 3 σύμφωνα με 31 ψήφους από άτομα: Val Logsdon Fitch · Kenneth G. Wilson · Νικόλαος Μπλούμπεργκεν. (Ενημερώθηκε 25 Νοε 2019.)
Κάθε κάτοχος του βραβείου Νόμπελ Φυσικής μεταξύ 1980 και 1989, με το έτος και την επίσημη αναφορά του Ιδρύματος Νόμπελ. Ποια ανακάλυψη πιστεύετε ότι είχε μεγαλύτερη σημασία;
Αυτόματη μετάφραση (πρωτότυπο στο English). Δείτε το πρωτότυπο
Κορυφαία 22
-
1
Val Logsdon Fitch
1980. Για την ανακάλυψη παραβιάσεων θεμελιωδών αρχών συμμετρίας στη διάσπαση ουδέτερων Κ-μεσονίων.
-
2
Kenneth G. Wilson
1982. Για τη θεωρία του για κρίσιμα φαινόμενα σε σχέση με μεταβάσεις φάσης.
-
3
Νικόλαος Μπλούμπεργκεν
1981. Για τη συμβολή τους στην ανάπτυξη της φασματοσκοπίας λέιζερ.
-
4
Simon van der Meer
1984. Για την καθοριστική συνεισφορά τους στο μεγάλο έργο, που οδήγησε στην ανακάλυψη των σωματιδίων πεδίου W και Z, επικοινωνιών ασθενούς αλληλεπίδρασης.
-
5
Κ. Αλεξάντερ Μύλλερ
1987. Για τη σημαντική ανακάλυψη τους στην ανακάλυψη της υπεραγωγιμότητας σε κεραμικά υλικά.
-
6
Norman F. Ramsey
1989. Για την εφεύρεση της μεθόδου διαχωρισμένων ταλαντωτικών πεδίων και τη χρήση της στο μέιζερ υδρογόνου και σε άλλα ατομικά ρολόγια.
-
7
Τζέιμς Γουάτσον Κρόνιν
1980. Για την ανακάλυψη παραβιάσεων θεμελιωδών αρχών συμμετρίας στη διάσπαση ουδέτερων Κ-μεσονίων.
-
8
Arthur Leonard Schawlow
1981. Για τη συμβολή τους στην ανάπτυξη της φασματοσκοπίας λέιζερ.
-
9
Kai M. Siegbahn
1981. Για τη συμβολή του στην ανάπτυξη της φασματοσκοπίας ηλεκτρονίων υψηλής ευκρίνειας.
-
10
Ουίλιαμ Άλφρεντ Φάουλερ
1983. Για τις θεωρητικές και πειραματικές μελέτες του για τις πυρηνικές αντιδράσεις που έχουν σημασία στο σχηματισμό των χημικών στοιχείων στο σύμπαν.
-
11
Κλάους φον Κλίτσινγκ
1985. Για την ανακάλυψη του κβαντισμένου φαινομένου Hall.
-
12
Ερνστ Ρούσκα
1986. Για το θεμελιώδες έργο του στην οπτική ηλεκτρονίων, και για το σχεδιασμό του πρώτου ηλεκτρονικού μικροσκοπίου.
-
13
J. Georg Bednorz
1987. Για τη σημαντική ανακάλυψη τους στην ανακάλυψη της υπεραγωγιμότητας σε κεραμικά υλικά.
-
14
Leon M. Lederman
1988. Για τη μέθοδο δέσμης νετρίνων και την επίδειξη της δομής διπλού των λεπτονίων μέσω της ανακάλυψης του μιονίου νετρίνου.
-
15
Τζακ Στάινμπεργκερ
1988. Για τη μέθοδο δέσμης νετρίνων και την επίδειξη της διπλής δομής των λεπτονίων μέσω της ανακάλυψης του μιονικού νετρίνου.
-
16
Hans G. Dehmelt
1989. Για την ανάπτυξη της τεχνικής ιονοπαγίδας.
-
17
Σουμπραχμανιάν Τσαντρασεκάρ
1983. Για τις θεωρητικές του μελέτες των φυσικών διεργασιών που έχουν σημασία για τη δομή και την εξέλιξη των άστρων.
-
18
Γκερντ Μπίνιγκ
1986. Για το σχεδιασμό τους του μικροσκοπίου σάρωσης σήραγγας.
-
19
Heinrich Rohrer
1986. Για το σχεδιασμό τους του μικροσκοπίου σάρωσης σήραγγας.
-
20
Βόλφγκανγκ Πολ
1989. Για την ανάπτυξη της τεχνικής ιονοπαγίδας.
-
21
Μέλβιν Σβαρτς
1988. Για τη μέθοδο δέσμης νετρίνων και την επίδειξη της διπλής δομής των λεπτονίων μέσω της ανακάλυψης του μιονικού νετρίνου.
-
22
Κάρλο Ρούμπια
1984. Για την καθοριστική συνεισφορά τους στο μεγάλο έργο, που οδήγησε στην ανακάλυψη των σωματιδίων πεδίου W και Z, επικοινωνιών ασθενούς αλληλεπίδρασης.
Πώς ταξινομείται αυτή η κατάταξη; Με τις ψήφους των ανθρώπων: κάθε ▲ προσθέτει έναν πόντο και κάθε ▼ αφαιρεί έναν. Οποιοσδήποτε μπορεί να ψηφίσει και να προσθέσει ό,τι λείπει.
Λείπει κάτι;
Σχόλια (5)
Rubbia and van der Meer, W and Z bosons at CERN.
Binnig and Rohrer, the scanning tunnelling microscope, beautiful science.
Von Klitzing and the quantum Hall effect, a classic.
Chandrasekhar finally recognised, decades after his limit.
Bednorz and Müller won just one year after their discovery, record speed.