Βραβεία Νόμπελ Φυσικής της δεκαετίας του '90
Οι κορυφαίοι 3 σύμφωνα με 39 ψήφους από άτομα: Χένρι Γουέι Κένταλ · Ζωρζ Σαρπάκ · Jerome I. Friedman. (Ενημερώθηκε 8 Νοε 2022.)
Όλοι οι νικητές του βραβείου Νόμπελ Φυσικής μεταξύ 1990 και 1999, με το έτος και το επίσημο κίνητρο του Ιδρύματος Νόμπελ. Ποια ανακάλυψη πιστεύετε ότι είναι η πιο σημαντική;
Αυτόματη μετάφραση (πρωτότυπο στο Español). Δείτε το πρωτότυπο
Κορυφαία 22
-
1
Χένρι Γουέι Κένταλ
1990. Για την πρωτοποριακή του έρευνα σχετικά με τη βαθιά ανελαστική σκέδαση ηλεκτρονίων σε πρωτόνια και νετρόνια, η οποία ήταν ουσιαστικής σημασίας για την ανάπτυξη του μοντέλου κουάρκ στη σωματιδιακή φυσική.
-
2
Ζωρζ Σαρπάκ
1992. Για την εφεύρεση και την ανάπτυξη ανιχνευτών σωματιδίων, ιδιαίτερα του θαλάμου νήματος.
-
3
Jerome I. Friedman
1990. Για την πρωτοποριακή του έρευνα σχετικά με τη βαθιά ανελαστική σκέδαση ηλεκτρονίων σε πρωτόνια και νετρόνια, η οποία ήταν ουσιαστικής σημασίας για την ανάπτυξη του μοντέλου κουάρκ στη σωματιδιακή φυσική.
-
4
Richard E. Taylor
1990. Για την πρωτοποριακή του έρευνα σχετικά με τη βαθιά ανελαστική σκέδαση ηλεκτρονίων σε πρωτόνια και νετρόνια, η οποία ήταν ουσιαστικής σημασίας για την ανάπτυξη του μοντέλου κουάρκ στη σωματιδιακή φυσική.
-
5
Pierre-Gilles de Gennes
1991. Για την ανακάλυψη ότι οι μέθοδοι που αναπτύχθηκαν για τη μελέτη φαινομένων τάξης σε απλά συστήματα μπορούν να γενικευθούν σε πιο σύνθετες μορφές ύλης, ιδιαίτερα για υγρούς κρυστάλλους και πολυμερή.
-
6
Ράσελ Άλαν Χουλς
1993. Για την ανακάλυψη ενός νέου τύπου πάλσαρ, που άνοιξε νέες δυνατότητες για τη μελέτη της βαρύτητας.
-
7
Μπέρτραμ Μπροκχάουζ
1994. Για την ανάπτυξη της φασματοσκοπίας νετρονίων και για την πρωτοποριακή του συμβολή στην ανάπτυξη τεχνικών σκέδασης νετρονίων για τη μελέτη της συμπυκνωμένης ύλης.
-
8
Μάρτιν Λιούις Περλ
1995. Για την ανακάλυψη του ταυλεπτονίου.
-
9
Στίβεν Τσου
1997. Για την ανάπτυξη μεθόδων ψύξης και παγίδευσης ατόμων με φως λέιζερ.
-
10
Claude Cohen-Tannoudji
1997. Για την ανάπτυξη μεθόδων ψύξης και παγίδευσης ατόμων με φως λέιζερ.
-
11
Ρόμπερτ Κόουλμαν Ρίτσαρντσον
1996. Για την ανακάλυψη της υπερρευστότητας του ηλίου-3.
-
12
Joseph Hooton Taylor, Jr.
1993. Για την ανακάλυψη ενός νέου τύπου πάλσαρ, που άνοιξε νέες δυνατότητες για τη μελέτη της βαρύτητας.
-
13
Clifford Glenwood Shull
1994. Για την ανάπτυξη της τεχνικής περίθλασης νετρονίων και για την πρωτοποριακή συμβολή του στην ανάπτυξη τεχνικών σκέδασης νετρονίων για τη μελέτη της συμπυκνωμένης ύλης.
-
14
Ουίλιαμ Ντάνιελ Φίλιπς
1997. Για την ανάπτυξη μεθόδων ψύξης και παγίδευσης ατόμων με φως λέιζερ.
-
15
Robert B. Laughlin
1998. Για την ανακάλυψη μιας νέας μορφής κβαντικού ρευστού με κλασματικά φορτισμένες διεγέρσεις.
-
16
Gerardus 't Hooft
1999. Για την αποσαφήνιση της κβαντικής δομής της ηλεκτροασθενούς αλληλεπίδρασης στη φυσική.
-
17
Frederick Reines
1995. Για την ανακάλυψη του νετρίνου.
-
18
Ντέιβιντ Μόρις Λι
1996. Για την ανακάλυψη της υπερρευστότητας του ηλίου-3.
-
19
Douglas D. Osheroff
1996. Για την ανακάλυψη της υπερρευστότητας του ηλίου-3.
-
20
Horst Ludwig Störmer
1998. Για την ανακάλυψη μιας νέας μορφής κβαντικού ρευστού με κλασματικά φορτισμένες διεγέρσεις.
-
21
Ντάνιελ Τσι Τσούι
1998. Για την ανακάλυψη μιας νέας μορφής κβαντικού ρευστού με κλασματικά φορτισμένες διεγέρσεις.
-
22
Martinus J. G. Veltman
1999. Για την αποσαφήνιση της κβαντικής δομής της ηλεκτροασθενούς αλληλεπίδρασης στη φυσική.
Πώς ταξινομείται αυτή η κατάταξη; Με τις ψήφους των ανθρώπων: κάθε ▲ προσθέτει έναν πόντο και κάθε ▼ αφαιρεί έναν. Οποιοσδήποτε μπορεί να ψηφίσει και να προσθέσει ό,τι λείπει.
Λείπει κάτι;
Σχόλια (8)
't Hooft y Veltman cerrando la década.
Hulse y Taylor, el púlsar binario que confirmó las ondas gravitacionales.
Charpak y sus detectores de partículas.
Buena lista, muy útil para clase.
Reines y el neutrino, cuarenta años después.
De Gennes, el «Newton de nuestro tiempo», según el comité.
Laughlin, Störmer y Tsui, el efecto Hall fraccionario.
Chu, Cohen-Tannoudji y Phillips, enfriar átomos con láser.