Βραβευμένοι με Νόμπελ Χημείας της δεκαετίας του 1980
Οι κορυφαίοι 3 σύμφωνα με 62 ψήφους από άτομα: Walter Gilbert · Πωλ Μπεργκ · Φρέντερικ Σάνγκερ. (Ενημερώθηκε 14 Δεκ 2019.)
Κάθε βραβευμένος με Νόμπελ Χημείας μεταξύ 1980 και 1989, με το έτος και την επίσημη αναφορά του Ιδρύματος Νόμπελ. Ποια ανακάλυψη πιστεύετε ότι είχε μεγαλύτερη σημασία;
Αυτόματη μετάφραση (πρωτότυπο στο English). Δείτε το πρωτότυπο
Κορυφαία 21
-
1
Walter Gilbert
1980. Για τις συνεισφορές τους σχετικά με τον προσδιορισμό αλληλουχιών βάσεων σε νουκλεϊκά οξέα.
-
2
Πωλ Μπεργκ
1980. Για τις θεμελιώδεις μελέτες του για τη βιοχημεία των νουκλεϊκών οξέων, με ιδιαίτερη σχέση με το ανασυνδυασμένο DNA.
-
3
Φρέντερικ Σάνγκερ
1980. Για τις συνεισφορές τους σχετικά με τον προσδιορισμό αλληλουχιών βάσεων σε νουκλεϊκά οξέα.
-
4
Aaron Klug
1982. Για την ανάπτυξη της κρυσταλλογραφικής ηλεκτρονικής μικροσκοπίας και τη δομική του διαλεύκανση των βιολογικά σημαντικών συμπλεγμάτων νουκλεϊκού οξέος-πρωτεΐνης.
-
5
Κενίτσι Φουκούι
1981. Για τις θεωρίες τους, που αναπτύχθηκαν ανεξάρτητα, σχετικά με την πορεία των χημικών αντιδράσεων.
-
6
Jean-Marie Lehn
1987. Για την ανάπτυξη και χρήση μορίων με αλληλεπιδράσεις ειδικής δομής υψηλής επιλεκτικότητας.
-
7
Henry Taube
1983. Για την εργασία του πάνω στους μηχανισμούς των αντιδράσεων μεταφοράς ηλεκτρονίων, ιδιαίτερα σε μεταλλικά σύμπλοκα.
-
8
Ρόμπερτ Μπρους Μέριφιλντ
1984. Για την ανάπτυξη της μεθοδολογίας χημικής σύνθεσης σε στερεή μήτρα.
-
9
Herbert A. Hauptman
1985. Για τα εξαιρετικά τους επιτεύγματα στην ανάπτυξη άμεσων μεθόδων για τον προσδιορισμό των κρυσταλλικών δομών.
-
10
Jerome Karle
1985. Για τα εξαιρετικά τους επιτεύγματα στην ανάπτυξη άμεσων μεθόδων για τον προσδιορισμό των κρυσταλλικών δομών.
-
11
Ρόμπερτ Χούμπερ
1988. Για τον προσδιορισμό της τρισδιάστατης δομής ενός κέντρου φωτοσυνθετικής αντίδρασης.
-
12
Ρόαλντ Χόφμαν
1981. Για τις θεωρίες τους, που αναπτύχθηκαν ανεξάρτητα, σχετικά με την πορεία των χημικών αντιδράσεων.
-
13
John C. Polanyi
1986. Για τις συνεισφορές τους σχετικά με τη δυναμική των χημικών στοιχειωδών διεργασιών.
-
14
Charles J. Pedersen
1987. Για την ανάπτυξη και χρήση μορίων με αλληλεπιδράσεις ειδικής δομής υψηλής επιλεκτικότητας.
-
15
Χάρτμουτ Μίχελ
1988. Για τον προσδιορισμό της τρισδιάστατης δομής ενός κέντρου φωτοσυνθετικής αντίδρασης.
-
16
Donald J. Cram
1987. Για την ανάπτυξη και χρήση μορίων με αλληλεπιδράσεις ειδικής δομής υψηλής επιλεκτικότητας.
-
17
Yuan T. Lee
1986. Για τις συνεισφορές τους σχετικά με τη δυναμική των χημικών στοιχειωδών διεργασιών.
-
18
Γιόχαν Ντάιζενχοφερ
1988. Για τον προσδιορισμό της τρισδιάστατης δομής ενός κέντρου φωτοσυνθετικής αντίδρασης.
-
19
Σίντνεϊ Άλτμαν
1989. Για την ανακάλυψη των καταλυτικών ιδιοτήτων του RNA.
-
20
Τόμας Τσεχ
1989. Για την ανακάλυψη των καταλυτικών ιδιοτήτων του RNA.
-
21
Dudley R. Herschbach
1986. Για τις συνεισφορές τους σχετικά με τη δυναμική των χημικών στοιχειωδών διεργασιών.
Πώς ταξινομείται αυτή η κατάταξη; Με τις ψήφους των ανθρώπων: κάθε ▲ προσθέτει έναν πόντο και κάθε ▼ αφαιρεί έναν. Οποιοσδήποτε μπορεί να ψηφίσει και να προσθέσει ό,τι λείπει.
Λείπει κάτι;
Σχόλια (5)
Herschbach, Lee and Polanyi, molecular beams.
Paul Berg and recombinant DNA.
Hauptman and Karle, a mathematician winning in chemistry.
Sanger's second Nobel, sequencing DNA.
Fukui and Hoffmann, frontier orbitals.