Μετάβαση στο περιεχόμενο
even.best

Βραβεία Νόμπελ Φυσιολογίας ή Ιατρικής της δεκαετίας του '60

Οι κορυφαίοι 3 σύμφωνα με 1 ψήφο: Φράνσις Χάρι Κόμπτον Κρικ · Frank Macfarlane Burnet · Peter Brian Medawar. (Ενημερώθηκε 29 Απρ 2023.)

Όλοι οι νικητές του Βραβείου Νόμπελ Φυσιολογίας ή Ιατρικής μεταξύ 1960 και 1969, με το έτος και το επίσημο κίνητρο του Ιδρύματος Νόμπελ. Ποια ανακάλυψη πιστεύετε ότι είναι η πιο σημαντική;

cientifica_lento · · 25 στοιχεία · 1 ψήφος · 12 σχόλια

Αυτόματη μετάφραση (πρωτότυπο στο Español). Δείτε το πρωτότυπο

Κορυφαία 25

  1. 1

    Φράνσις Χάρι Κόμπτον Κρικ

    1962. Για τις ανακαλύψεις του σχετικά με τη μοριακή δομή των νουκλεϊκών οξέων και τη σημασία της για τη μεταφορά πληροφοριών στη ζωντανή ύλη.

    ▲ 1 ▼ 0

    1
  2. 2

    Frank Macfarlane Burnet

    1960. Για τις ανακαλύψεις του για την επίκτητη ανοσολογική ανοχή.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  3. 3

    Peter Brian Medawar

    1960. Για τις ανακαλύψεις του για την επίκτητη ανοσολογική ανοχή.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  4. 4

    Γκέοργκ φον Μπέκεσυ

    1961. Για τις ανακαλύψεις του για τον φυσικό μηχανισμό διέγερσης στον κοχλία.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  5. 5

    Τζέιμς Ντιούι Γουάτσον

    1962. Για τις ανακαλύψεις του σχετικά με τη μοριακή δομή των νουκλεϊκών οξέων και τη σημασία της για τη μεταφορά πληροφοριών στη ζωντανή ύλη.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  6. 6

    Maurice Hugh Frederick Wilkins

    1962. Για τις ανακαλύψεις του σχετικά με τη μοριακή δομή των νουκλεϊκών οξέων και τη σημασία της για τη μεταφορά πληροφοριών στη ζωντανή ύλη.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  7. 7

    John Carew Eccles

    1963. Για τις ανακαλύψεις του σχετικά με τους ιοντικούς μηχανισμούς διέγερσης και αναστολής της μεμβράνης των κυττάρων των περιφερικών και κεντρικών τμημάτων του νεύρου.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  8. 8

    Άλαν Λόιντ Χότζκιν

    1963. Για τις ανακαλύψεις του σχετικά με τους ιοντικούς μηχανισμούς διέγερσης και αναστολής της μεμβράνης των κυττάρων των περιφερικών και κεντρικών τμημάτων του νεύρου.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  9. 9

    Άντριου Φίλντινγκ Χάξλεϋ

    1963. Για τις ανακαλύψεις του σχετικά με τους ιοντικούς μηχανισμούς διέγερσης και αναστολής της μεμβράνης των κυττάρων των περιφερικών και κεντρικών τμημάτων του νεύρου.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  10. 10

    Κόνραντ Μπλοχ

    1964. Για τις ανακαλύψεις του σχετικά με τον μηχανισμό και τη ρύθμιση του μεταβολισμού της χοληστερόλης και των λιπαρών οξέων.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  11. 11

    Feodor Lynen

    1964. Για τις ανακαλύψεις του σχετικά με τον μηχανισμό και τη ρύθμιση του μεταβολισμού της χοληστερόλης και των λιπαρών οξέων.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  12. 12

    François Jacob

    1965. Για τις ανακαλύψεις του σχετικά με τον γενετικό έλεγχο της σύνθεσης ενζύμων και της σύνθεσης ιών.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  13. 13

    André Lwoff

    1965. Για τις ανακαλύψεις του σχετικά με τον γενετικό έλεγχο της σύνθεσης ενζύμων και της σύνθεσης ιών.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  14. 14

    Jacques Monod

    1965. Για τις ανακαλύψεις του σχετικά με τον γενετικό έλεγχο της σύνθεσης ενζύμων και της σύνθεσης ιών.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  15. 15

    Πέιτον Ρους

    1966. Για την ανακάλυψη ιών που προκαλούν όγκους.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  16. 16

    Τσαρλς Μπρέντον Χάγκινς

    1966. Για τις ανακαλύψεις του σχετικά με την ορμονική θεραπεία του καρκίνου του προστάτη.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  17. 17

    Γρανίτης Ragnar

    1967. Για τις ανακαλύψεις του σχετικά με τις πρωτογενείς οπτικές φυσιολογικές διεργασίες στο μάτι.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  18. 18

    Haldan Keffer Hartline

    1967. Για τις ανακαλύψεις του σχετικά με τις πρωτογενείς οπτικές φυσιολογικές διεργασίες στο μάτι.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  19. 19

    Τζορτζ Γουόλντ

    1967. Για τις ανακαλύψεις του σχετικά με τις πρωτογενείς οπτικές φυσιολογικές διεργασίες στο μάτι.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  20. 20

    Robert W. Holley

    1968. Για την ερμηνεία του γενετικού κώδικα και της λειτουργίας του στη σύνθεση πρωτεϊνών.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  21. 21

    Har Gobind Khorana

    1968. Για την ερμηνεία του γενετικού κώδικα και της λειτουργίας του στη σύνθεση πρωτεϊνών.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  22. 22

    Marshall W. Nirenberg

    1968. Για την ερμηνεία του γενετικού κώδικα και της λειτουργίας του στη σύνθεση πρωτεϊνών.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  23. 23

    Μαξ Ντελμπρούκ

    1969. Για τις ανακαλύψεις του σχετικά με τον μηχανισμό αντιγραφής και τη γενετική δομή των ιών.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  24. 24

    Alfred D. Hershey

    1969. Για τις ανακαλύψεις του σχετικά με τον μηχανισμό αντιγραφής και τη γενετική δομή των ιών.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  25. 25

    Salvador E. Luria

    1969. Για τις ανακαλύψεις του σχετικά με τον μηχανισμό αντιγραφής και τη γενετική δομή των ιών.

    ▲ 0 ▼ 0

    0

Πώς ταξινομείται αυτή η κατάταξη; Με τις ψήφους των ανθρώπων: κάθε ▲ προσθέτει έναν πόντο και κάθε ▼ αφαιρεί έναν. Οποιοσδήποτε μπορεί να ψηφίσει και να προσθέσει ό,τι λείπει.

Λείπει κάτι;

Συνδεθείτε για να προσθέσετε ένα στοιχείο

Σχόλια (12)

Συνδεθείτε για να σχολιάσετε

pixel87 · Español

Monod, Jacob y Lwoff, el operón lac.

Ana B. · Español

Década clave para la biología molecular.

Felipe Arango · Español

Burnet y Medawar, la tolerancia inmunológica.

Ximena Robles · Español

Watson, Crick y Wilkins... y Rosalind Franklin ya había muerto.

Yesenia Ruiz · Español

Imprescindible para estudiantes de Medicina.

partida_curioso · Español

Hodgkin y Huxley, el potencial de acción, lo estudié en Fisiología.

ezequiel_escapadas · Español

Eccles, Hodgkin y Huxley en 1963, neurociencia pura.

Belén · Español

Békésy y el oído.

Paola Castro · Español

Nirenberg descifrando el código genético.

Περισσότερες κατατάξεις σαν αυτή