Βραβεία Νόμπελ Φυσιολογίας ή Ιατρικής της δεκαετίας του '80
Οι κορυφαίοι 3 σύμφωνα με 45 ψήφους από άτομα: George D. Snell · Niels K. Jerne · Jean Dausset. (Ενημερώθηκε 8 Δεκ 2022.)
Όλοι οι νικητές του Βραβείου Νόμπελ Φυσιολογίας ή Ιατρικής μεταξύ 1980 και 1989, με το έτος και το επίσημο κίνητρο του Ιδρύματος Νόμπελ. Ποια ανακάλυψη πιστεύετε ότι είναι η πιο σημαντική;
Αυτόματη μετάφραση (πρωτότυπο στο Español). Δείτε το πρωτότυπο
Κορυφαία 23
-
1
George D. Snell
1980. Για τις ανακαλύψεις του σχετικά με τις γενετικά καθορισμένες δομές της κυτταρικής επιφάνειας που ρυθμίζουν τις ανοσολογικές αντιδράσεις.
-
2
Niels K. Jerne
1984. Για τις θεωρίες σχετικά με την ειδικότητα στην ανάπτυξη και τον έλεγχο του ανοσοποιητικού συστήματος και την ανακάλυψη της αρχής παραγωγής μονοκλωνικών αντισωμάτων.
-
3
Jean Dausset
1980. Για τις ανακαλύψεις του σχετικά με τις γενετικά καθορισμένες δομές της κυτταρικής επιφάνειας που ρυθμίζουν τις ανοσολογικές αντιδράσεις.
-
4
Μπάρμπαρα ΜακΚλίντοκ
1983. Για την ανακάλυψη των κινητών γενετικών στοιχείων.
-
5
Baruj Benacerraf
1980. Για τις ανακαλύψεις του σχετικά με τις γενετικά καθορισμένες δομές της κυτταρικής επιφάνειας που ρυθμίζουν τις ανοσολογικές αντιδράσεις.
-
6
David H. Hubel
1981. Για τις ανακαλύψεις του σχετικά με την επεξεργασία πληροφοριών στο οπτικό σύστημα.
-
7
Torsten N. Wiesel
1981. Για τις ανακαλύψεις του σχετικά με την επεξεργασία πληροφοριών στο οπτικό σύστημα.
-
8
Georges J.F. Köhler
1984. Για τις θεωρίες σχετικά με την ειδικότητα στην ανάπτυξη και τον έλεγχο του ανοσοποιητικού συστήματος και την ανακάλυψη της αρχής παραγωγής μονοκλωνικών αντισωμάτων.
-
9
Michael S. Brown
1985. Για τις ανακαλύψεις του για τη ρύθμιση του μεταβολισμού της χοληστερόλης.
-
10
Ρίτα Λέβι-Μονταλτσίνι
1986. Για τις ανακαλύψεις του στους αυξητικούς παράγοντες.
-
11
Καίσαρας Μιλστάιν
1984. Για τις θεωρίες σχετικά με την ειδικότητα στην ανάπτυξη και τον έλεγχο του ανοσοποιητικού συστήματος και την ανακάλυψη της αρχής παραγωγής μονοκλωνικών αντισωμάτων.
-
12
Roger W. Sperry
1981. Για τις ανακαλύψεις του σχετικά με τη λειτουργική εξειδίκευση των εγκεφαλικών ημισφαιρίων.
-
13
Sune K. Bergström
1982. Για τις ανακαλύψεις του σχετικά με τις προσταγλανδίνες και τις σχετικές δραστικές βιολογικές ουσίες.
-
14
Bengt I. Samuelsson
1982. Για τις ανακαλύψεις του σχετικά με τις προσταγλανδίνες και τις σχετικές δραστικές βιολογικές ουσίες.
-
15
John R. Vane
1982. Για τις ανακαλύψεις του σχετικά με τις προσταγλανδίνες και τις σχετικές δραστικές βιολογικές ουσίες.
-
16
Σουσούμου Τονεγκάβα
1987. Για την ανακάλυψη της γενετικής βάσης του σχηματισμού μιας μεγάλης ποικιλίας αντισωμάτων.
-
17
James W. Black
1988. Για τις ανακαλύψεις του σε σημαντικές αρχές στη θεραπεία των ναρκωτικών.
-
18
Gertrude B. Elion
1988. Για τις ανακαλύψεις του σε σημαντικές αρχές στη θεραπεία των ναρκωτικών.
-
19
George H. Hitchings
1988. Για τις ανακαλύψεις του σε σημαντικές αρχές στη θεραπεία των ναρκωτικών.
-
20
J. Michael Bishop
1989. Για την ανακάλυψη της κυτταρικής προέλευσης των ρετροϊικών ογκογονιδίων.
-
21
Harold E. Varmus
1989. Για την ανακάλυψη της κυτταρικής προέλευσης των ρετροϊικών ογκογονιδίων.
-
22
Στάνλεϋ Κοέν
1986. Για τις ανακαλύψεις του στους αυξητικούς παράγοντες.
-
23
Joseph L. Goldstein
1985. Για τις ανακαλύψεις του για τη ρύθμιση του μεταβολισμού της χοληστερόλης.
Πώς ταξινομείται αυτή η κατάταξη; Με τις ψήφους των ανθρώπων: κάθε ▲ προσθέτει έναν πόντο και κάθε ▼ αφαιρεί έναν. Οποιοσδήποτε μπορεί να ψηφίσει και να προσθέσει ό,τι λείπει.
Λείπει κάτι;
Σχόλια (2)
César Milstein, los anticuerpos monoclonales, orgullo argentino.
Barbara McClintock, los genes saltarines, tardaron décadas en creerla.