Μετάβαση στο περιεχόμενο
even.best

Βραβεία Νόμπελ Φυσιολογίας ή Ιατρικής της δεκαετίας του 2000

Οι κορυφαίοι 3 σύμφωνα με 5 ψήφους από άτομα: John E. Sulston · Paul Lauterbur · Ρίτσαρντ Άξελ. (Ενημερώθηκε 20 Φεβ 2023.)

Όλοι οι νικητές του Βραβείου Νόμπελ Φυσιολογίας ή Ιατρικής μεταξύ 2000 και 2009, με το έτος και το επίσημο κίνητρο του Ιδρύματος Νόμπελ. Ποια ανακάλυψη πιστεύετε ότι είναι η πιο σημαντική;

Daniela Ospina Rodríguez · · 26 στοιχεία · 5 ψήφοι · 0 σχόλια

Αυτόματη μετάφραση (πρωτότυπο στο Español). Δείτε το πρωτότυπο

Κορυφαία 26

  1. 1

    John E. Sulston

    2002. Για την έρευνά του σχετικά με τη ρύθμιση της ανάπτυξης οργάνων και του προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου.

    ▲ 1 ▼ 0

    1
  2. 2

    Paul Lauterbur

    2003. Για τις ανακαλύψεις του σχετικά με την απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού.

    ▲ 1 ▼ 0

    1
  3. 3

    Ρίτσαρντ Άξελ

    2004. Για τις ανακαλύψεις του σε υποδοχείς οσμής και την οργάνωση του οσφρητικού συστήματος.

    ▲ 1 ▼ 0

    1
  4. 4

    Andrew Z. Fire

    2006. Για την ανακάλυψή του για τη σίγαση γονιδίων ριβο-παρεμβολής από διπλό ελικοειδές RNA.

    ▲ 1 ▼ 0

    1
  5. 5

    Martin J. Evans

    2007. Για την εργασία του σχετικά με τα βλαστοκύτταρα και τον γενετικό χειρισμό σε ζωικά μοντέλα.

    ▲ 1 ▼ 0

    1
  6. 6

    Άρβιντ Κάρλσον

    2000. Για τις ανακαλύψεις του σχετικά με τη μεταγωγή σήματος στο νευρικό σύστημα.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  7. 7

    Πολ Γκρίνγκαρντ

    2000. Για τις ανακαλύψεις του σχετικά με τη μεταγωγή σήματος στο νευρικό σύστημα.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  8. 8

    Eric R. Kandel

    2000. Για τις ανακαλύψεις του σχετικά με τη μεταγωγή σήματος στο νευρικό σύστημα.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  9. 9

    Leland H. Hartwell

    2001. Για τις ανακαλύψεις του βασικών ρυθμιστών του κυτταρικού κύκλου.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  10. 10

    Τιμ Χαντ

    2001. Για τις ανακαλύψεις του βασικών ρυθμιστών του κυτταρικού κύκλου.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  11. 11

    Paul M. Nurse

    2001. Για τις ανακαλύψεις του βασικών ρυθμιστών του κυτταρικού κύκλου.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  12. 12

    Σίδνεϊ Μπρένερ

    2002. Για την έρευνά του σχετικά με τη ρύθμιση της ανάπτυξης οργάνων και του προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  13. 13

    H. Robert Horvitz

    2002. Για την έρευνά του σχετικά με τη ρύθμιση της ανάπτυξης οργάνων και του προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  14. 14

    Πίτερ Μάνσφιλντ

    2003. Για τις ανακαλύψεις του σχετικά με την απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  15. 15

    Linda B. Buck

    2004. Για τις ανακαλύψεις του σε υποδοχείς οσμής και την οργάνωση του οσφρητικού συστήματος.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  16. 16

    Μπάρι Τζέι Μάρσαλ

    2005. Για την ανακάλυψη του ελικοβακτηριδίου του πυλωρού και του ρόλου του στη νόσο του έλκους του στομάχου και τη γαστρίτιδα.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  17. 17

    J. Robin Warren

    2005. Για την ανακάλυψη του ελικοβακτηριδίου του πυλωρού και του ρόλου του στη νόσο του έλκους του στομάχου και τη γαστρίτιδα.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  18. 18

    Craig C. Mello

    2006. Για την ανακάλυψή του για τη σίγαση γονιδίων ριβο-παρεμβολής από διπλό ελικοειδές RNA.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  19. 19

    Mario R. Capecchi

    2007. Για την εργασία του σχετικά με τα βλαστοκύτταρα και τον γενετικό χειρισμό σε ζωικά μοντέλα.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  20. 20

    Oliver Smithies

    2007. Για την εργασία του σχετικά με τα βλαστοκύτταρα και τον γενετικό χειρισμό σε ζωικά μοντέλα.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  21. 21

    Harald zur Hausen

    2008. Για την ανακάλυψη ιών ανθρώπινων θηλωμάτων που προκαλούν καρκίνο του τραχήλου της μήτρας.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  22. 22

    Françoise Barré-Sinoussi

    2008. Για την ανακάλυψη του ιού της ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  23. 23

    Luc Montagnier

    2008. Για την ανακάλυψη του ιού της ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  24. 24

    Elizabeth H. Blackburn

    2009. Για την ανακάλυψη του ενζύμου τελομεράση και πώς προστατεύονται τα χρωμοσώματα από τα τελομερή.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  25. 25

    Carol W. Greider

    2009. Για την ανακάλυψη του ενζύμου τελομεράση και πώς προστατεύονται τα χρωμοσώματα από τα τελομερή.

    ▲ 0 ▼ 0

    0
  26. 26

    Jack W. Szostak

    2009. Για την ανακάλυψη του ενζύμου τελομεράση και πώς προστατεύονται τα χρωμοσώματα από τα τελομερή.

    ▲ 0 ▼ 0

    0

Πώς ταξινομείται αυτή η κατάταξη; Με τις ψήφους των ανθρώπων: κάθε ▲ προσθέτει έναν πόντο και κάθε ▼ αφαιρεί έναν. Οποιοσδήποτε μπορεί να ψηφίσει και να προσθέσει ό,τι λείπει.

Λείπει κάτι;

Συνδεθείτε για να προσθέσετε ένα στοιχείο

Σχόλια (0)

Συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Γίνε ο πρώτος!

Περισσότερες κατατάξεις σαν αυτή