معروف ترین آیات و عبارات فدریکو گارسیا لورکا
3 نفر برتر بر اساس ۹۰ رای از افراد: گریه شروع می شود / گیتار. · نمیخوام ببینمش! · اگر بمیرم / بالکن را باز بگذار.. (به روز شده ۲۹ تیر ۱۳۹۸.)
ابیاتی از لورکا که نیمی از جهان آنها را از قلب می‌دانند، از تصنیف‌های کولی گرفته تا خانه برناردا آلبا، که هر کدام کتاب یا اثر خاص خود را دارند.
ترجمه خودکار (اصلی در Español). اصل را ببینید
12 برتر
-
1
گریه شروع می شود / گیتار.
"گیتار" در Poema del cante jondo (1931).
-
2
نمیخوام ببینمش!
"خون ریخته شده"، قسمت دوم Llanto اثر ایگناسیو سانچز Mejías (1935).
-
3
اگر بمیرم / بالکن را باز بگذار.
"وداع"، در آهنگ ها (1927).
-
4
زمان زیادی طول می کشد تا به دنیا بیاید، اگر به دنیا بیاید، / اندلسی آنقدر باصفا، آنقدر پر ماجرا.
بسته شدن Llanto توسط Ignacio Sánchez Mejías (1935).
-
5
کوردووا / دور و تنها.
"آواز اسب سوار"، در آهنگ ها (1927).
-
6
سبز، دوستت دارم سبز. / سبز باد. شاخه های سبز.
آغاز "عاشقانه سومنامبولیست"، در تصنیف های کولی (1928).
-
7
ساعت پنج بعد از ظهر
گروه کر "لعنتی و مرگ"، در Llanto اثر ایگناسیو سانچز Mejías (1935).
-
8
ماه با شلوغی غده اش به فورج آمد.
«عاشقانه ماه، ماه»، شعری که کولی رمانسرو را باز می کند (1928).
-
9
گفتم سکوت! سکوت!
دستورات برناردا به دخترانش، در خانه برناردا آلبا (1936).
-
10
سپیده دم نیویورک / چهار ستون از لجن دارد.
"شفق قطبی"، در شاعر در نیویورک (منتشر شده در 1940).
-
11
وحشتناک ترین احساس، احساس داشتن امید مرده است.
دونا روزیتا مجرد (1935).
-
12
تئاتر شعری است که کتاب را رها می کند و انسان می شود.
از مصاحبه ای در سال 1936 درباره ایده او از تئاتر.
این رتبه بندی چگونه است؟ با رای مردم: هر ▲ یک امتیاز اضافه می کند و هر ▼ یک امتیاز را حذف می کند. هر کسی می‌تواند رای دهد و آنچه را که کم است اضافه کند.
چیزی کم است؟
نظرات (۹)
«A las cinco de la tarde», se me pone la piel de gallina.
Faltan cosas de Bodas de sangre y de Yerma, no todo es poesía.
Lo de «Si muero, dejad el balcón abierto» es precioso.
Córdoba, lejana y sola... qué belleza.
En el instituto nos hicieron aprender el Romance sonámbulo de memoria, aún me acuerdo.
Bonita selección.
«Verde que te quiero verde», la sabe toda España.
Lorca es el poeta más grande de nuestra lengua, y lo mataron.
El Llanto por Ignacio Sánchez Mejías me pone los pelos de punta.