De beroemdste regels van Alberto Sordi
De top 3 volgens 0 stemmen van mensen: Maccarone, je hebt me uitgedaagd en ik zal je nu vernietigen, maccarone! · Ik ben ik, en jij niet... · De markies del Grillo vraagt nooit om kortingen: hij betaalt of hij betaalt niet... en ik betaal jou niet!. (Bijgewerkt op 26 sep 2026.)
De regels van Alberto Sordi (Rome, 1920-2003) die de Romeinen, en niet alleen zij, al generaties lang herhalen, elk met een eigen film.
Automatisch vertaald (origineel in Italiano). Zie het origineel
Bovenste 10
-
1
Maccarone, je hebt me uitgedaagd en ik zal je nu vernietigen, maccarone!
Nando Mericoni voor een bord spaghetti in An American in Rome (1954).
-
2
Ik ben ik, en jij niet...
De bekendste zin uit Il Marchese del Grillo (1981), die we hier achterlaten zonder het laatste scheldwoord.
-
3
De markies del Grillo vraagt nooit om kortingen: hij betaalt of hij betaalt niet... en ik betaal jou niet!
Il Marchese del Grillo (1981), met de joodse meubelmaker.
-
4
Als je een grapje maakt, moet je serieus zijn!
De markies del Grillo (1981).
-
5
De krekel van de markies zompt altijd, hij die vrolijk zompt overleeft altijd.
De markies del Grillo (1981).
-
6
Werknemers! Mortelarbeiders… prrr!
Alberto aan de passerende arbeiders, in Fellini's I vitelloni (1953).
-
7
De framboos vulgariseert degenen die hem maken, en niet degenen die hem ontvangen.
De politieagent (1960) van Luigi Zampa.
-
8
Het is beter dat je als kind gewend raakt aan onrecht.
De politieagent (1960).
-
9
Zie je, Paolino, je moeder is een geweldige vrouw... maar ze denkt als een vrouw.
Een moeilijk leven (1961) van Dino Risi.
-
10
Bedenk dat het in deze wereld voldoende is om ja te zeggen met je ogen en nee met je hoofd.
Een Piccolo Piccolo Borghese (1977) van Mario Monicelli.
Hoe is deze rangschikking geordend? Door de stemmen van mensen: elke ▲ voegt een punt toe en elke ▼ haalt er één weg. Iedereen kan stemmen en toevoegen wat er ontbreekt.
Ontbreekt er iets?
Opmerkingen (2)
Il Marchese del Grillo è immortale, lo rivedo ogni Natale ahahah
«Maccarone, m'hai provocato» è la scena più romana di sempre.