De beroemdste verzen van Rubén Darío
De top 3 volgens 862 stemmen van mensen: Jeugd, goddelijke schat, / jij vertrekt om nooit meer terug te keren! / Als ik wil huilen, huil ik niet... / en soms huil ik zonder dat ik het wil... · De prinses is verdrietig... wat zal de prinses krijgen? / Zuchten ontsnappen uit haar aardbeienmond. · Gezegend is de boom, die nauwelijks gevoelig is,/en nog meer de harde steen omdat die niet meer voelt.. (Bijgewerkt op 25 nov 2021.)
"Jeugd, goddelijke schat", de droevige prinses van "Sonatina", "Lo fatal", "To Margarita Debayle" en "To Roosevelt": de verzen van de vader van het modernisme die uit het hoofd bekend zijn, geverifieerd in de tekst.
Automatisch vertaald (origineel in Español). Zie het origineel
Bovenste 12
-
1
Jeugd, goddelijke schat, / jij vertrekt om nooit meer terug te keren! / Als ik wil huilen, huil ik niet... / en soms huil ik zonder dat ik het wil...
"Lied van de herfst in de lente", Liederen van leven en hoop (1905).
-
2
De prinses is verdrietig... wat zal de prinses krijgen? / Zuchten ontsnappen uit haar aardbeienmond.
"Sonatine", Profane Prosas (1896).
-
3
Gezegend is de boom, die nauwelijks gevoelig is,/en nog meer de harde steen omdat die niet meer voelt.
"Het fatale", Liederen van leven en hoop (1905).
-
4
Margarita, de zee is prachtig, / en de wind / draagt de subtiele essentie van oranjebloesem.
"Aan Margarita Debayle" (1908).
-
5
En niet weten waar we heen gaan,/of waar we vandaan komen!…
"De fatale", laatste verzen.
-
6
Want er is geen grotere pijn dan de pijn van het leven, noch groter verdriet dan een bewust leven.
"Het fatale", Liederen van leven en hoop (1905).
-
7
Jij bent de Verenigde Staten, / jij bent de toekomstige indringer / van het naïeve Amerika met inheems bloed.
"To Roosevelt", Liederen van leven en hoop (1905).
-
8
Ik ben degene die gisteren zei / het blauwe couplet en het profane lied.
Liederen van leven en hoop (1905), openingsgedicht.
-
9
Het was een zachte lucht, met langzame bochten.
"Het was een zachte lucht...", Profane Prosas (1896).
-
10
De verkering komt eraan! / De verkering komt eraan! De heldere bugels zijn al te horen.
"Triomfmars", Liederen van leven en hoop (1905).
-
11
Onder de lichte vleugel van de kleine waaier.
"Het was een zachte lucht...", Profane Prosas (1896).
-
12
Van epidemieën, / van vreselijke godslasteringen, / van de Academies, / verlos ons, Heer.
"Litanie van Onze Heer Don Quixote", Liederen van leven en hoop (1905).
Hoe is deze rangschikking geordend? Door de stemmen van mensen: elke ▲ voegt een punt toe en elke ▼ haalt er één weg. Iedereen kan stemmen en toevoegen wat er ontbreekt.
Ontbreekt er iets?
Opmerkingen (2)
Margarita, está linda la mar... mi abuela nicaragüense me lo recitaba para dormir. Qué bonito encontrarlo aquí.
Lo fatal es el poema que más me ha marcado en la vida, lo aprendí en el colegio y todavía me lo sé entero.