Najsłynniejsze wersety i frazy Antonio Machado
Top 3 według 5 głosów od osób: Walkerze, nie ma ścieżki, / ścieżkę tworzy się idąc. · Wszystko przemija i wszystko pozostaje, / ale nasze ma przeminąć, / przeminąć tworząc ścieżki, / ścieżki nad morzem. · Moje dzieciństwo to wspomnienia patio w Sewilli, / i czystego sadu, w którym dojrzewa drzewo cytrynowe.. (Zaktualizowano 30 kwi 2020.)
Wiersze Machado (Sewilla, 1875 - Colliure, 1939), które są częścią zbiorowej pamięci, od Campos de Castilla do Juana de Mairena, z każdą książką.
Przetłumaczone automatycznie (oryginał w Español). Zobacz oryginał
Najlepsze 12
-
1
Walkerze, nie ma ścieżki, / ścieżkę tworzy się idąc.
„Przysłowia i pieśni” XXIX, w Campos de Castilla (1912); Serrat zamienił to w piosenkę w 1969 roku.
-
2
Wszystko przemija i wszystko pozostaje, / ale nasze ma przeminąć, / przeminąć tworząc ścieżki, / ścieżki nad morzem.
„Przysłowia i pieśni” XLIV, w Campos de Castilla (1912).
-
3
Moje dzieciństwo to wspomnienia patio w Sewilli, / i czystego sadu, w którym dojrzewa drzewo cytrynowe.
„Portret”, wiersz otwierający Campos de Castilla (1912).
-
4
Dzisiaj jest zawsze cicho.
„Przysłowia i pieśni” w „Pieśniach nowych” (1924).
-
5
Jest już Hiszpan, który chce / żyć i zaczyna żyć, / pomiędzy Hiszpanią, która umiera / a inną Hiszpanią, która ziewa.
„Przysłowia i pieśni” LIII, w Campos de Castilla (1912).
-
6
Mały Hiszpanie, który przychodzisz na świat, niech Cię Bóg chroni. / Jedna z dwóch Hiszpanii / musi zamrozić Twoje serce.
„Przysłowia i pieśni” LIII, w Campos de Castilla (1912), proroctwo dwóch Hiszpanii.
-
7
A kiedy nadejdzie dzień ostatniej podróży... / zastaniecie mnie na pokładzie z lekkim bagażem, / prawie nagą, jak...
„A kiedy nadejdzie dzień ostatniej podróży... / znajdziecie mnie na pokładzie z lekkim bagażem, / prawie nagiego, jak dzieci morza”. Koniec „Portretu” w Campos de Castilla (1912).
-
8
Te błękitne dni i to dziecięce słońce.
Ostatni napisany przez niego werset znaleziono w kieszeni jego płaszcza w Collioure w 1939 roku.
-
9
Prawda jest prawdą, niezależnie od tego, czy mówi to Agamemnon, czy jego świniopas.
Początek Juana de Maireny (1936). —Agamemnon: Zgadza się. —Świniarz: Nie przekonuje mnie to.
-
10
Panie, już odebrałeś mi to, czego pragnęłam najbardziej.
Campos de Castilla (1917), po śmierci żony Leonor w Sorii.
-
11
Aby prowadzić dialog, najpierw zapytaj; wtedy... słuchaj.
Juana de Maireny (1936).
-
12
Campos de Soria, / gdzie wydaje się, że skały śnią.
„Campos de Soria” w Campos de Castilla (1912).
Jak uporządkowany jest ten ranking? Według głosów obywateli: każde ▲ dodaje punkt, a każde ▼ odejmuje jeden. Każdy może oddać głos i dodać to, czego mu brakuje.
Czy czegoś brakuje?
Komentarze (3)
«Mi infancia son recuerdos de un patio de Sevilla», qué arranque.
Lo de las dos Españas sigue doliendo.
«Caminante, no hay camino» y Serrat cantándolo, imposible no emocionarse.