Najzabawniejsze wersety Dorothy Parker (te, które faktycznie wypowiedziała)
Top 3 według 24 głosów od osób: Mężczyźni rzadko przechodzą / Do dziewcząt noszących okulary. · Przepraszam za mój kurz. · Brzytwy sprawiają ból… Gaz śmierdzi okropnie. / Równie dobrze możesz żyć.. (Zaktualizowano 7 cze 2021.)
Najostrzejsze linijki przedstawiające królową Okrągłego Stołu Algonquin, każda z informacją, gdzie została wydrukowana lub kto ją zapisał. Słynne podróbki, takie jak „To nie jest powieść, którą można lekko odrzucić…”, zostały pominięte.
Przetłumaczone automatycznie (oryginał w English). Zobacz oryginał
Najlepsze 12
-
1
Mężczyźni rzadko przechodzą / Do dziewcząt noszących okulary.
„News Item”, po raz pierwszy wydrukowany w New York World (1925).
-
2
Przepraszam za mój kurz.
Zaproponowała dla siebie epitafium, cytowane w „Vanity Fair” (czerwiec 1925).
-
3
Brzytwy sprawiają ból… Gaz śmierdzi okropnie. / Równie dobrze możesz żyć.
Zakończenie „Resumé”, jej najciemniejszego i najsłynniejszego wiersza (1925).
-
4
Co to może być za świeże piekło?
Według jej biografa Johna Keatsa: co mówiła, gdy zadzwonił dzwonek do drzwi?
-
5
To nie tragedie nas zabijają; to bałagan.
Wywiad dla „Paris Review” (1956).
-
6
Skąd oni wiedzą?
Na wieść, że Calvin Coolidge, znany z tego, że prawie nic nie mówił, zmarł (1933).
-
7
Pij, tańcz, śmiej się i kłam… / Bo jutro umrzemy! / (Ale, niestety, nigdy tego nie robimy.)
„Wada pogaństwa” w książce „Śmierć i podatki” (1931).
-
8
Tonstan Weader podskoczył.
Jej „Stała Czytelniczka” recenzja „The House at Pooh Corner” A. A. Milne’a, „The New Yorker” (1928).
-
9
Wynagrodzenie nie ma znaczenia: chcę tylko tyle, aby oddzielić ciało od duszy.
„The New Yorker”, 4 lutego 1928 r.
-
10
Możesz prowadzić ogrodnictwo, ale nie zmusisz jej do myślenia.
Jej odpowiedź, gdy została poproszona o użycie słowa „ogrodnictwo” w zdaniu podczas gry słownej.
-
11
Ta kobieta mówi osiemnastoma językami i w żadnym z nich nie potrafi powiedzieć „nie”.
Nagrane przez Alexandra Woollcotta w „Naszej pani Parker” (1934).
-
12
Między sprytem a dowcipem jest cholernie duża odległość.
Wywiad dla „The Paris Review” (1956): „W dowcipie jest prawda; mądre łamanie to po prostu gimnastyka ze słowami.»
Jak uporządkowany jest ten ranking? Według głosów obywateli: każde ▲ dodaje punkt, a każde ▼ odejmuje jeden. Każdy może oddać głos i dodać to, czego mu brakuje.
Czy czegoś brakuje?
Komentarze (1)
«Excuse my dust» as an epitaph, genius.