Najsłynniejsze wiersze Emily Dickinson
Top 3 według 33 głosów od osób: Ponieważ nie mogłem zatrzymać się dla Śmierci · „Nadzieja” to rzecz z piórami · Jestem nikim! Kim jesteś?. (Zaktualizowano 21 lip 2020.)
Wiersze pustelnika z Amherst, które antologie i strony z literaturą wciąż na nowo wymieniają. Nie miały tytułów: każdy jest znany z pierwszej linijki.
Przetłumaczone automatycznie (oryginał w English). Zobacz oryginał
Najlepsze 17
-
1
Ponieważ nie mogłem zatrzymać się dla Śmierci
Przejażdżka bryczką ze Śmiercią w roli grzecznego pana.
-
2
„Nadzieja” to rzecz z piórami
Nadzieja jak mały ptaszek, który nigdy nie przestaje śpiewać.
-
3
Jestem nikim! Kim jesteś?
Zabawny wiersz przeciwko sławie.
-
4
Kiedy umarłem, usłyszałem brzęczenie Fly
Scena na łożu śmierci przerwana przez muchę.
-
5
Ptak przybył na Ścieżkę
Przyjrzyj się bliżej ptakowi zjadającemu robaka.
-
6
Wiele szaleństwa jest najbardziej boskim zmysłem
Społeczeństwo decyduje, kto jest szalony.
-
7
Dzikie noce – Dzikie noce!
Jej najbardziej namiętny wiersz.
-
8
Mieszkam w Możliwościach
Poezja jako dom z większą liczbą okien niż proza.
-
9
Poczułem pogrzeb w moim mózgu
Awaria opisana jako pogrzeb.
-
10
Sukces jest uważany za najsłodszy
Jeden z nielicznych wierszy opublikowanych za jej życia.
-
11
Moje życie przetrwało – naładowana broń
Jeden z jej najbardziej dyskutowanych i tajemniczych wierszy.
-
12
Wąski człowiek w trawie
Spotkanie z wężem.
-
13
Mów całą prawdę, ale pod kątem
O mówieniu prawdy pośrednio.
-
14
Czuję alkohol nigdy nie warzony
Upijanie się przyrodą i letnim powietrzem.
-
15
Jest pewien skos światła
Zimowe światło, które ciąży na duszy.
-
16
Mózg – jest szerszy niż Niebo
Umysł większy niż wszechświat.
-
17
Po wielkim bólu przychodzi formalne uczucie
Odrętwienie, które następuje po smutku.
Jak uporządkowany jest ten ranking? Według głosów obywateli: każde ▲ dodaje punkt, a każde ▼ odejmuje jeden. Każdy może oddać głos i dodać to, czego mu brakuje.
Czy czegoś brakuje?
Komentarze (2)
I felt a Funeral in my Brain is the most underrated one here
"Hope" is the thing with feathers was the first poem I ever memorized in school