Najsłynniejsze frazy Hannah Arendt
Top 3 według 39 głosów od osób: Straszna, nieopisana i nie do pomyślenia banalność zła. · Problem z Eichmannem polegał właśnie na tym, że wielu było takich jak on i że nie byli oni ani wypaczeni, ani sadystyczni, ale strasznie i przerażająco normalni. · Istotą rządu totalitarnego, a być może całej biurokracji, jest przekształcenie ludzi w funkcjonariuszy i proste trybiki.. (Zaktualizowano 15 kwi 2021.)
Banalność zła, idealny podmiot totalitaryzmu i rewolucjonista, który następnego dnia staje się konserwatystą: najczęściej cytowane frazy Hannah Arendt z „Początków totalitaryzmu”, „Eichmanna w Jerozolimie” i „Życia ducha”.
Przetłumaczone automatycznie (oryginał w Español). Zobacz oryginał
Najlepsze 12
-
1
Straszna, nieopisana i nie do pomyślenia banalność zła.
Eichmann w Jerozolimie (1963), o ostatnich słowach Eichmanna.
-
2
Problem z Eichmannem polegał właśnie na tym, że wielu było takich jak on i że nie byli oni ani wypaczeni, ani sadystyczni, ale strasznie i przerażająco normalni.
Eichmann w Jerozolimie (1963), epilog.
-
3
Istotą rządu totalitarnego, a być może całej biurokracji, jest przekształcenie ludzi w funkcjonariuszy i proste trybiki.
Eichmanna w Jerozolimie (1963).
-
4
Gdy przestępstwo pojawiło się po raz pierwszy, prawdopodobieństwo jego ponownego pojawienia się jest większe niż miało to miejsce po raz pierwszy.
Eichmann w Jerozolimie (1963), epilog.
-
5
Sprawy polityczne są zbyt poważne, aby zostawiać je politykom.
Mężczyźni w mrocznych czasach (1968).
-
6
Nie był w stanie wypowiedzieć ani jednego zdania, które nie byłoby banałem.
Eichmann w Jerozolimie (1963), rozdział III, o Eichmannie.
-
7
Idealnym podmiotem totalitaryzmu nie jest nazista czy zadeklarowany komunista, ale raczej ktoś, kto nie odróżnia już faktów od fikcji.
Początki totalitaryzmu (1951).
-
8
Smutna prawda jest taka, że większość zła czynią ludzie, którzy nigdy nie zdecydowali się być dobrzy lub źli.
Życie ducha (1978), „Myślenie”.
-
9
Najbardziej radykalny rewolucjonista następnego dnia po rewolucji stanie się konserwatystą.
„The New Yorker”, 12 września 1970 r.
-
10
W przerażających warunkach większość ludzi poddaje się, ale niektórzy nie.
Eichmanna w Jerozolimie (1963), rozdział XIV.
-
11
Przebaczenie jest kluczem do działania i wolności.
Atrybucja: zebrane w słowniku cytatów z 1989 r., bez dokładnego opracowania.
-
12
Władza i przemoc są przeciwieństwami; gdzie jeden całkowicie dominuje, drugi jest nieobecny.
O przemocy (1970).
Jak uporządkowany jest ten ranking? Według głosów obywateli: każde ▲ dodaje punkt, a każde ▼ odejmuje jeden. Każdy może oddać głos i dodać to, czego mu brakuje.
Czy czegoś brakuje?
Komentarze (1)
Lo de la banalidad del mal lo leí en la carrera y me cambió la forma de ver las noticias. Muy recomendable Eichmann en Jerusalén, se lee mejor de lo que parece.