Najsłynniejsze wersety Lamartine’a
Top 3 według 3 głosów od osób: Tak zawsze spychani ku nowym brzegom, / W wieczną noc niesieni bez powrotu... · O jezioro! rok ledwo zakończył karierę · Słońce żywych nie ogrzewa już umarłych.. (Zaktualizowano 26 sie 2022.)
„Och, czas! wstrzymaj lot”, „Brakuje ci tylko jednej istoty i wszystko się wyludnia”, „Człowiek jest upadłym bogiem, który pamięta niebiosa”: wersety z Medytacji poetyckich Lamartine’a (1820), które wciąż cytujemy, zweryfikowane w oryginalnym wydaniu.
Przetłumaczone automatycznie (oryginał w Français). Zobacz oryginał
Najlepsze 12
-
1
Tak zawsze spychani ku nowym brzegom, / W wieczną noc niesieni bez powrotu...
„Jezioro”, pierwsze wersety.
-
2
O jezioro! rok ledwo zakończył karierę
„Jezioro”.
-
3
Słońce żywych nie ogrzewa już umarłych.
"Izolacja".
-
4
O czas! zawiesić swój lot; i ty, pomyślne godziny, / Zawieś swój kurs!
„Jezioro”.
-
5
Człowiek nie ma portu, czas nie ma brzegu; / Płynie, a my mijamy!
„Jezioro”.
-
6
Wszystko mówi: Podobało im się!
„Jezioro”, ostatni werset.
-
7
Często na górze, w cieniu starego dębu, / O zachodzie słońca, smutno siedzę
„Izolacja”, pierwsze wersety.
-
8
Brakuje ci tylko jednej istoty i wszystko zostaje wyludnione.
"Izolacja".
-
9
Człowiek jest upadłym bogiem, który pamięta niebiosa
„Człowiek” adresowany do Byrona.
-
10
Umieram i nie wiem, jak to jest się urodzić.
„Człowiek”.
-
11
Moje serce, zmęczone wszystkim, nawet nadzieją, / Nie będzie już fatygować losu swoimi pragnieniami
„Dolina”, pierwsze wersety.
-
12
Cześć ! las zwieńczony resztką zieleni! / Żółknące liście na rozproszonych trawnikach!
„Jesień”, pierwsze zwrotki.
Jak uporządkowany jest ten ranking? Według głosów obywateli: każde ▲ dodaje punkt, a każde ▼ odejmuje jeden. Każdy może oddać głos i dodać to, czego mu brakuje.
Czy czegoś brakuje?
Komentarze (0)
Nie ma jeszcze żadnych komentarzy. Bądź pierwszy!