Najsłynniejsze wersety Mihai Eminescu
Top 3 według 41 głosów od osób: Żyjąc w Twoim ciasnym kręgu / Szczęście Cię mija, / Ale ja w swoim świecie czuję / Nieśmiertelność i zimno. · Czas mija, czas przychodzi, / Wszystko jest stare i wszystko jest nowe. · Wszystko przeminęło, pozostało tylko zło.. (Zaktualizowano 8 kwi 2022.)
Od „Pewnego razu jak w opowieściach” od „Luceafărul” po „Mai am un singul dor”, „Sara pe Hill” i „Glossă”: wiersze Mihai Eminescu, które każdy Rumun zna na pamięć, każdy z tytułem i rokiem wiersza.
Przetłumaczone automatycznie (oryginał w Română). Zobacz oryginał
Najlepsze 16
-
1
Żyjąc w Twoim ciasnym kręgu / Szczęście Cię mija, / Ale ja w swoim świecie czuję / Nieśmiertelność i zimno.
Wiersz „Luceafarul” (1883).
-
2
Czas mija, czas przychodzi, / Wszystko jest stare i wszystko jest nowe.
Wiersz „Glossa” (1883).
-
3
Wszystko przeminęło, pozostało tylko zło.
Wiersz „Memento mori” (pośmiertny).
-
4
Dawno, dawno temu było jak w opowieściach, / Było jak nigdy dotąd, / O wielkich królewskich krewnych, / Bardzo piękna dziewczyna.
Wiersz „Luceafarul” (1883).
-
5
Mam tylko jedną tęsknotę: / W wieczornej ciszy / Pozwolić mi umrzeć / Na brzegu morza.
Wiersz „Mai am un single dor” (1883).
-
6
Ładuje je Jezioro Błękitnego Lasu / Żółte Lilie Wodne.
Wiersz „Jezioro” (1876).
-
7
I jeśli w okno pukają gałęzie / I topole się trzęsą, / To tak, jakbym miał Cię na myśli / I powoli się zbliżasz.
Wiersz „A jeśli…” (1883).
-
8
Codrule, codrule, / Jak się masz, ślicznotko?
Wiersz „Pożegnanie” (1879).
-
9
Przyjdź do lasu do źródła / Które drży na ziemi.
Wiersz „Pożądanie” (1876).
-
10
Przy bezmężnych topolach / Często przechodziłem.
Wiersz „Przy topolach bez męża…” (1883).
-
11
A jednak na świecie jest smutno!
Wiersz „Błękitny kwiat” (1873).
-
12
Być może już dawno zgasło po drodze / W błękitnych dali, / A jego promień dopiero teraz / Świeci naszym oczom.
Wiersz „La steaua” (1886).
-
13
Od Dniestru do Cisy / Wszyscy Rumuni płakali za mną.
Wiersz „Doina” (1883).
-
14
Czego Tobie życzę, słodka Rumuni, / Moja krainie chwały, moja krainie tęsknoty?
Wiersz „Czego ci życzę, słodka Rumuni” (1867).
-
15
Zejdź, łagodne światło, / Szybując po belce.
Wiersz „Luceafarul” (1883).
-
16
Sara na wzgórzu żałobnie brzmi trąba, / Stada wspinają się na nią, gwiazdy schodzą im z drogi.
Wiersz „Sara na wzgórzu” (1885).
Jak uporządkowany jest ten ranking? Według głosów obywateli: każde ▲ dodaje punkt, a każde ▼ odejmuje jeden. Każdy może oddać głos i dodać to, czego mu brakuje.
Czy czegoś brakuje?
Komentarze (1)
Am învățat Luceafărul pe de rost în clasa a opta și încă îl știu. Lipsește doar Epigonii, dar oricum lista e foarte bună.