Najlepsze cytaty J. D. Salingera, od Buszującego w zbożu po Franny i Zooey
Top 3 według 83 głosów od osób: Jeśli naprawdę chcesz o tym usłyszeć, pierwszą rzeczą, którą prawdopodobnie będziesz chciał wiedzieć, jest to, gdzie się urodziłem i jakie było moje kiepskie dzieciństwo… · Pewne rzeczy powinny pozostać takie, jakie są. Powinieneś móc umieścić je w jednej z tych dużych szklanych gablot i po prostu zostawić je w spokoju. · Jestem najwspanialszym kłamcą jakiego widziałeś w życiu.. (Zaktualizowano 1 wrz 2021.)
„Jeśli naprawdę chcesz o tym usłyszeć”, o łapaczu zboża, kaczkach w Central Parku i „Nigdy nikomu nic nie mów”: najczęściej cytowane wersety J. D. Salingera, wraz z książką, rozdziałem lub historią, z której każdy pochodzi.
Przetłumaczone automatycznie (oryginał w English). Zobacz oryginał
Najlepsze 14
-
1
Jeśli naprawdę chcesz o tym usłyszeć, pierwszą rzeczą, którą prawdopodobnie będziesz chciał wiedzieć, jest to, gdzie się urodziłem i jakie było moje kiepskie dzieciństwo…
Buszujący w zbożu (1951), rozdział 1.
-
2
Pewne rzeczy powinny pozostać takie, jakie są. Powinieneś móc umieścić je w jednej z tych dużych szklanych gablot i po prostu zostawić je w spokoju.
Buszujący w zbożu (1951), rozdział 16.
-
3
Jestem najwspanialszym kłamcą jakiego widziałeś w życiu.
Buszujący w zbożu (1951), rozdział 3.
-
4
Niepublikowanie daje cudowny spokój.
Wywiad z Lacey Fosburgh, The New York Times, 1974.
-
5
Ciągle wyobrażam sobie te wszystkie małe dzieci bawiące się w jakąś grę na tym wielkim polu żyta… Byłbym po prostu łapaczem żyta iw ogóle.
Buszujący w zbożu (1951), rozdział 22.
-
6
Zastanawiałem się, dokąd poszły kaczki, kiedy laguna była lodowata i zamarznięta.
Buszujący w zbożu (1951), rozdział 2.
-
7
To, co naprawdę mnie powaliło, to książka, której po przeczytaniu pragniesz, aby autor, który ją napisał, był twoim wspaniałym przyjacielem.
Buszujący w zbożu (1951), rozdział 3.
-
8
Nigdy nikomu nic nie mów. Jeśli to zrobisz, zaczniesz za wszystkimi tęsknić.
Buszujący w zbożu (1951), rozdział 26.
-
9
Cechą człowieka niedojrzałego jest to, że chce szlachetnie umrzeć za sprawę, natomiast cechą człowieka dojrzałego jest to, że chce dla niej żyć pokornie.
Buszujący w zbożu, rozdział 24: Pan Antolini cytujący psychoanalityka Wilhelma Stekela.
-
10
Poeci zawsze traktują pogodę bardzo osobiście.
Miś (1953).
-
11
Jestem swego rodzaju paranoikiem, na odwrót. Podejrzewam, że ludzie knują, żeby mnie uszczęśliwić.
Podnieś wysoko belkę dachową, Stolarze (1955), dziennik Seymoura.
-
12
Nie ma nikogo, kto nie byłby Grubą Damą Seymoura.
Zooey (1957).
-
13
Ludzie zawsze myślą, że coś jest prawdą.
Buszujący w zbożu (1951), rozdział 1.
-
14
Najbardziej osobliwa różnica między szczęściem a radością polega na tym, że szczęście jest ciałem stałym, a radość płynem.
Niebieski okres De Daumiera-Smitha (1952).
Jak uporządkowany jest ten ranking? Według głosów obywateli: każde ▲ dodaje punkt, a każde ▼ odejmuje jeden. Każdy może oddać głos i dodać to, czego mu brakuje.
Czy czegoś brakuje?
Komentarze (1)
Read Catcher at 15 and thought Holden was a genius, reread it at 30 and just wanted to buy the kid a sandwich. The ducks line still gets me though.