Najsłynniejsze wiersze Alfonsiny Storni (wraz z jej najbardziej zapamiętanymi wersetami)
Top 3 według 16 głosów od osób: Mały człowieku, kochałem cię przez pół godziny, / nie proś mnie o więcej. · Ty, która miałaś pod ręką wszystkie / kielichy / owoców i miodu / fioletowe usta. · Mały człowieku, mały człowieku, / wypuść swojego kanarka, który chce latać.. (Zaktualizowano 6 mar 2023.)
„Chcesz, żebym był biały”, „Waga przodków”, „Mały człowiek” i „Idę spać”: wiersze Alfonsiny Storni recytowane są we wszystkich szkołach w Argentynie i Urugwaju, każdy ze swoimi najbardziej znanymi wersetami i książką, w której się ukazały.
Przetłumaczone automatycznie (oryginał w Español). Zobacz oryginał
Najlepsze 12
-
1
Mały człowieku, kochałem cię przez pół godziny, / nie proś mnie o więcej.
Wiersz „Mały człowiek” z „Nieodwracalnie” (1919).
-
2
Ty, która miałaś pod ręką wszystkie / kielichy / owoców i miodu / fioletowe usta.
Wiersz „Chcesz, żebym był biały” z El dulce Harm (1918).
-
3
Mały człowieku, mały człowieku, / wypuść swojego kanarka, który chce latać.
Wiersz „Mały człowiek” z „Nieodwracalnie” (1919).
-
4
Chcesz mnie o świcie, / chcesz mnie w pianie, / chcesz mnie w macicy perłowej.
Wiersz „Chcesz, żebym był biały” z El dulce Harm (1918).
-
5
Powiedziałeś mi: mój ojciec nie płakał; / powiedziałeś mi: mój dziadek nie płakał; / ludzie mojej rasy nie płakali, / byli ze stali.
Wiersz „Waga przodków” z książki Nieodwracalnie (1919).
-
6
Zęby kwiatów, czapka rosy, ręce ziół, ty piękna pielęgniarko, / pożycz mi ziemiste prześcieradła / i kołdrę z zachwaszczonych mchów.
Wiersz „Idę spać”, ostatni, wysłany do gazety La Nación przed śmiercią (1938).
-
7
Idę spać, moja pielęgniarko, połóż mnie do łóżka.
Wiersz „Idę spać” (1938).
-
8
Jeśli chcesz mnie pocałować, pocałuj; / Podzielam Twoje pragnienia, / ale nie rób mi ust więzieniem, / Całuj mnie cicho w oczy.
Wiersz „W uchu”.
-
9
Wszystko jest skończone. / Moja dobra nadzieja / jej sok już nie daje.
Wiersz „Nagrobek”.
-
10
Domy w kolejce, domy w kolejce, / domy w kolejce. / Kwadraty, kwadraty, kwadraty.
Wiersz „Kwadraty i kąty” z The Sweet Damage (1918).
-
11
Ludzie mają już kwadratową duszę, /pomysły z rzędu/ i kąt na plecach.
Wiersz „Kwadraty i kąty” z The Sweet Damage (1918).
-
12
Ja na dnie morza.
Wiersz „Ja na dnie morza” ze Świata Siedmiu Studni (1934).
Jak uporządkowany jest ten ranking? Według głosów obywateli: każde ▲ dodaje punkt, a każde ▼ odejmuje jeden. Każdy może oddać głos i dodać to, czego mu brakuje.
Czy czegoś brakuje?
Komentarze (0)
Nie ma jeszcze żadnych komentarzy. Bądź pierwszy!