Najsłynniejsze wersety Carlosa Drummonda de Andrade
Top 3 według 68 głosów od osób: Na środku drogi był kamień / na środku drogi był kamień · Itabir to po prostu fotografia na ścianie. / Ale jak to boli! · Świat, świat, / gdybym miał na imię Raimundo / to byłby rym, to nie byłoby rozwiązanie.. (Zaktualizowano 26 sie 2022.)
Od kamienia na środku drogi do „Co teraz, José?” oraz krzywemu aniołowi, który kazał Carlosowi być niedbałym w życiu: wersety Carlosa Drummonda de Andrade (1902–1987), które każdy Brazylijczyk zna na pamięć, wraz z wierszem i książką.
Przetłumaczone automatycznie (oryginał w Português). Zobacz oryginał
Najlepsze 13
-
1
Na środku drogi był kamień / na środku drogi był kamień
Wiersz „Nie w połowie drogi” z książki Some Poetry (1930).
-
2
Itabir to po prostu fotografia na ścianie. / Ale jak to boli!
Wiersz „Confidência do itabirano” z książki Sentimento do Mundo (1940).
-
3
Świat, świat, / gdybym miał na imię Raimundo / to byłby rym, to nie byłoby rozwiązanie.
Wiersz „Wiersz o siedmiu twarzach” z książki Trochę poezji (1930).
-
4
Moją sprawą jest czas, teraźniejszość, obecni ludzie, / obecne życie.
Wiersz «Mãos Dadas», z książki Sentimento do Mundo (1940).
-
5
João kochał Teresę, która kochała Raimundo / która kochała Marię, która kochała Joaquima, która kochała Lili / która nie kochała nikogo.
Wiersz „Quadrilha” z książki Some Poetry (1930).
-
6
Kiedy się urodziłem, krzywy anioł / jeden z tych, którzy żyją w cieniu / powiedział: Idź, Carlos! być niegrzecznym w życiu.
Wiersz „Wiersz o siedmiu twarzach” z książki Trochę poezji (1930).
-
7
A teraz, Jose? / Impreza się skończyła, / zgasło światło, / ludzie zniknęli, / noc stała się zimna.
Wiersz «José» z książki José (1942).
-
8
Mam tylko dwie ręce / i czucie świata.
Wiersz «Sentimento do mundo», z książki Sentimento do Mundo (1940).
-
9
Miłość to to, czego można się nauczyć na granicy, / po zarchiwizowaniu całej nauki / odziedziczyć, usłyszeć. Miłość zaczyna się późno.
Wiersz „Miłość i jej czas” z książki As Impurezas do Branco (1973).
-
10
Przychodzi taki moment, że nie mówi się już: mój Boże.
Wiersz „Ramiona podtrzymują świat” z książki Sentimento do Mundo (1940).
-
11
Kochać zagubionych / pozostawia / to serce zdezorientowane.
Wiersz „Memória” z książki Claro Enigma (1951).
-
12
Walka słowami / jest najbardziej daremną walką.
Wiersz „Wojownik” z książki José (1942).
-
13
Jest kilka powodów, aby nie kochać danej osoby i tylko jeden powód, aby ją kochać; to przeważa.
Aforyzm z książki The Inside Out of Things (1987).
Jak uporządkowany jest ten ranking? Według głosów obywateli: każde ▲ dodaje punkt, a każde ▼ odejmuje jeden. Każdy może oddać głos i dodać to, czego mu brakuje.
Czy czegoś brakuje?
Komentarze (0)
Nie ma jeszcze żadnych komentarzy. Bądź pierwszy!