Przejdź do treści
even.best

Najbardziej zapamiętywane frazy Mercè Rodoredy

Top 3 według 68 głosów od osób: Smutek, który nigdy nie zwodzi, oszukał mnie. · Ważne są rzeczy, które na takie nie wyglądają. · Wszystko było piękne, życie nie tak bardzo.. (Zaktualizowano 6 wrz 2025.)

„Rzeczy były piękne, życie nie tyle”, „Ważne są te rzeczy, które na takie nie wyglądają” oraz „Piszę, bo lubię pisać”: zdania Mercè Rodoredy (1908–1983) zaczerpnięte z jego powieści, prologów, listów i wywiadów, wraz ze źródłem każdego z nich.

Berta Vidal Puig · · 12 elementów · 68 głosów · 0 komentarzy

Przetłumaczone automatycznie (oryginał w Català). Zobacz oryginał

Najlepsze 12

  1. 1

    Smutek, który nigdy nie zwodzi, oszukał mnie.

    Z „Alomy” (1938).

    ▲ 7 ▼ 0

    7
  2. 2

    Ważne są rzeczy, które na takie nie wyglądają.

    Z „Quanta, quanta guerra…” (1980).

    ▲ 7 ▼ 0

    7
  3. 3

    Wszystko było piękne, życie nie tak bardzo.

    Z „Alomy” (1938).

    ▲ 7 ▼ 1

    6
  4. 4

    Miłość, im dalej, tym piękniej.

    Cytowany przez Montserrat Roig w „Powiedz, że mnie kochasz, nawet jeśli to kłamstwo” (1991).

    ▲ 5 ▼ 0

    5
  5. 5

    Piszę, bo lubię pisać. Gdyby to nie brzmiało przesadnie, powiedziałbym, że piszę, żeby sprawiać sobie przyjemność.

    Prolog do „Rozbitego lustra” (1974).

    ▲ 5 ▼ 1

    4
  6. 6

    Czasami myślę, że poznanie danej osoby jest łatwe. W geście, w wyrazie, w kroku [...] wydaje mi się, że widzę promienie światła.

    Artykuł „Klaryzm” (1934).

    ▲ 4 ▼ 0

    4
  7. 7

    Może napiszę, żeby się upewnić. Poczuć, że jestem…

    Prolog do „Rozbitego lustra” (1974).

    ▲ 5 ▼ 2

    3
  8. 8

    Nie lubię Pedrolo. W śmieciach? Nie żeby mi to dali.

    O współczesnych pisarzach katalońskich, 1980 (cyt. za: El Punt Avui, 2014).

    ▲ 4 ▼ 1

    3
  9. 9

    Pisałem to gorączkowo, jakby każdy dzień pracy był ostatnim w moim życiu.

    O „La plaça del Diamant” w prologu 26. edycji.

    ▲ 3 ▼ 0

    3
  10. 10

    To, czego nie zostawię we Francji, nie będzie ani moją energią, ani moją młodością.

    List do Anny Murià z Bordeaux, 19 grudnia 1945 r.

    ▲ 4 ▼ 2

    2
  11. 11

    Chcę pisać, muszę pisać; nic nie sprawiło mi tyle przyjemności, co moja książka, właśnie zredagowana i pachnąca świeżym atramentem.

    List do Anny Murià z Bordeaux, 19 grudnia 1945 r.

    ▲ 3 ▼ 1

    2
  12. 12

    Nigdy nie czułam się bardziej jak w domu, niż wtedy, gdy mieszkałam z rodzicami w domu mojego dziadka.

    „Obrazy dzieciństwa”, Serra d'Or (1982).

    ▲ 3 ▼ 3

    0

Jak uporządkowany jest ten ranking? Według głosów obywateli: każde ▲ dodaje punkt, a każde ▼ odejmuje jeden. Każdy może oddać głos i dodać to, czego mu brakuje.

Czy czegoś brakuje?

Zaloguj się, aby dodać element

Komentarze (0)

Zaloguj się, aby skomentować

Nie ma jeszcze żadnych komentarzy. Bądź pierwszy!

Więcej takich rankingów