บทกวีที่โด่งดังที่สุดของเอมิลี่ ดิกคินสัน
3 อันดับแรกตามคะแนนโหวต 33 จากผู้คน: เพราะฉันไม่สามารถหยุดความตายได้ · “ความหวัง” เป็นสิ่งที่มีขนนก · ฉันไม่มีใคร! คุณเป็นใคร? (อัปเดต 21 ก.ค. 2563)
บทกวีของฤๅษีแห่งแอมเฮิร์สต์ซึ่งมีแหล่งกวีนิพนธ์และวรรณกรรมชื่อซ้ำแล้วซ้ำอีก พวกเขาไม่มีชื่อ: แต่ละชื่อรู้จักกันในบรรทัดแรก
แปลอัตโนมัติ (ต้นฉบับเป็นภาษา English) ดูต้นฉบับ
ยอดนิยม 17
-
1
เพราะฉันไม่สามารถหยุดความตายได้
นั่งรถม้าโดยมีเดธเป็นสุภาพบุรุษสุภาพ
-
2
“ความหวัง” เป็นสิ่งที่มีขนนก
หวังเหมือนนกน้อยที่ไม่เคยหยุดร้องเพลง
-
3
ฉันไม่มีใคร! คุณเป็นใคร?
บทกวีขี้เล่นต่อต้านชื่อเสียง
-
4
ฉันได้ยินเสียงแมลงวันฉวัดเฉวียน - เมื่อฉันเสียชีวิต
ฉากคนตายถูกแมลงวันขัดจังหวะ
-
5
นกตัวหนึ่งเดินลงมา
มองดูนกกินหนอนอย่างใกล้ชิด
-
6
ความบ้าคลั่งมากเป็นประสาทสัมผัสอันศักดิ์สิทธิ์ที่สุด
สังคมตัดสินว่าใครบ้า
-
7
คืนที่ดุร้าย - คืนที่ดุเดือด!
บทกวีที่หลงใหลที่สุดของเธอ
-
8
ฉันอาศัยอยู่ในความเป็นไปได้
บทกวีเปรียบเสมือนบ้านที่มีหน้าต่างมากกว่าร้อยแก้ว
-
9
ฉันรู้สึกถึงงานศพในสมองของฉัน
การพังทลายอธิบายว่าเป็นงานศพ
-
10
ความสำเร็จนับว่าหอมหวานที่สุด
หนึ่งในบทกวีไม่กี่บทที่ตีพิมพ์ในช่วงชีวิตของเธอ
-
11
ชีวิตของฉันยืนหยัด – ปืนที่บรรจุกระสุน
หนึ่งในบทกวีที่ถกเถียงและลึกลับที่สุดของเธอ
-
12
เพื่อนแคบๆ ในพงหญ้า
การเผชิญหน้ากับงู
-
13
บอกความจริงทั้งหมดแต่บอกแบบเอียงๆ
ในการบอกความจริงทางอ้อม
-
14
ฉันได้ลิ้มรสสุราที่ไม่เคยต้ม
ดื่มด่ำกับธรรมชาติและอากาศฤดูร้อน
-
15
มีแสงเอียงอยู่บ้าง
แสงฤดูหนาวที่หนักใจในจิตวิญญาณ
-
16
สมอง - กว้างกว่าท้องฟ้า
จิตใจยิ่งใหญ่กว่าจักรวาล
-
17
หลังจากความเจ็บปวดครั้งใหญ่ ความรู้สึกที่เป็นทางการก็เกิดขึ้น
ความชาที่ตามมาของความทุกข์
การจัดอันดับนี้เรียงลำดับอย่างไร? จากการโหวตของผู้คน: แต่ละ ▲ เพิ่มหนึ่งคะแนน และแต่ละ ▼ จะเอาไปหนึ่งคะแนน ใครๆ ก็สามารถโหวตและเพิ่มสิ่งที่ขาดหายไปได้
มีอะไรหายไปหรือเปล่า?
ความคิดเห็น (2)
เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น
I felt a Funeral in my Brain is the most underrated one here
"Hope" is the thing with feathers was the first poem I ever memorized in school