Τα πιο διάσημα τετράστιχα του FitzGerald's Rubáiyát του Omar Khayyám
Οι κορυφαίοι 3 σύμφωνα με 344 ψήφους από άτομα: Αγρυπνος! για το Morning in the Bowl of Night / Έχει πετάξει την Πέτρα που βάζει τα αστέρια να πετάξουν: / Και να! ο Κυνηγός της Ανατολής έπιασε… · Έλα, γέμισε το Κύπελλο, και στη φωτιά της άνοιξης / Το χειμωνιάτικο ένδυμα της μετάνοιας πέταξε: / Το πουλί του χρόνου δεν έχει παρά λίγο δρόμο… · Αχ! Αγαπημένη μου, γέμισε το Κύπελλο που καθαρίζει / Σήμερα από τις τύψεις του παρελθόντος και τους μελλοντικούς φόβους — / αύριο;—Γιατί, αύριο μπορεί να είμαι…. (Ενημερώθηκε 3 Αυγ 2019.)
«A Jug of Wine, a Loaf of Bread — and You», «The Moving Finger writes» και «I came like Water, and like Wind I go»: τα πιο γνωστά τετράστιχα του Rubáiyát του 1859 του Edward FitzGerald του Omar Khayyám, με τον αριθμό του τετράστιχου στην πρώτη έκδοση.
Αυτόματη μετάφραση (πρωτότυπο στο English). Δείτε το πρωτότυπο
Κορυφαία 21
-
1
Αγρυπνος! για το Morning in the Bowl of Night / Έχει πετάξει την Πέτρα που βάζει τα αστέρια να πετάξουν: / Και να! ο Κυνηγός της Ανατολής έπιασε…
Τετράστιχο Ι της πρώτης έκδοσης (1859): Ξύπνα! για το Morning in the Bowl of Night / Έχει πετάξει την Πέτρα που βάζει τα αστέρια να πετάξουν: / Και να! ο Κυνηγός της Ανατολής έχει πιάσει / The Sultan's Turret in a Noose of Light.
-
2
Έλα, γέμισε το Κύπελλο, και στη φωτιά της άνοιξης / Το χειμωνιάτικο ένδυμα της μετάνοιας πέταξε: / Το πουλί του χρόνου δεν έχει παρά λίγο δρόμο…
Τετράστιχο VII της πρώτης έκδοσης (1859): Έλα, γέμισε το Κύπελλο, και στη φωτιά της άνοιξης / Το χειμωνιάτικο ένδυμα της μετάνοιας πετούσε: / Το πουλί του χρόνου δεν έχει παρά λίγο δρόμο / Για να πετάξει - και να! το πουλί είναι στο φτερό.
-
3
Αχ! Αγαπημένη μου, γέμισε το Κύπελλο που καθαρίζει / Σήμερα από τις τύψεις του παρελθόντος και τους μελλοντικούς φόβους — / αύριο;—Γιατί, αύριο μπορεί να είμαι…
Quatrain XX της πρώτης έκδοσης (1859): Α! Αγαπημένη μου, γέμισε το Κύπελλο που καθαρίζει / Σήμερα από τις τύψεις του παρελθόντος και τους μελλοντικούς φόβους — / αύριο;—Γιατί, αύριο μπορεί να είμαι / ο εαυτός μου με τα χθεσινά Σεν Χίλια Χρόνια.
-
4
«Τι γλυκιά είναι η θνητή Σοβραντί!»—σκέψου κάποιοι: / Άλλοι — «Τι ευλογημένος ο Παράδεισος που έρχεται!» / Α, πάρε τα μετρητά στο χέρι και κούνησε τα υπόλοιπα. …
Τετράστιχο XII της πρώτης έκδοσης (1859): «Τι γλυκιά είναι η θνητή Σοβράντια!» — σκεφτείτε μερικοί: / Άλλοι — «Τι ευλογημένος ο Παράδεισος που θα έρθει!» / Α, πάρε τα μετρητά στο χέρι και κούνησε τα υπόλοιπα. / Ω, η γενναία Μουσική ενός μακρινού τυμπάνου!
-
5
Μερικές φορές σκέφτομαι ότι ποτέ δεν φυσάει τόσο κόκκινο / Το Τριαντάφυλλο όσο εκεί που αιμορραγούσε κάποιος θαμμένος Καίσαρας. / Που κάθε Υάκινθος ο Κήπος φοράει…
Τετράστιχο XVIII της πρώτης έκδοσης (1859): Μερικές φορές νομίζω ότι ποτέ δεν φυσάει τόσο κόκκινο / Το Τριαντάφυλλο όσο εκεί που αιμορραγούσε κάποιος θαμμένος Καίσαρας. / Που κάθε Υάκινθος φοράει ο Κήπος / Σταγόνα στην αγκαλιά του από κάποιο άλλοτε υπέροχο Κεφάλι.
-
6
Μαζί τους έσπειρα τον Σπόρο της Σοφίας, / Και με το ίδιο μου το χέρι τον κόπιασα για να μεγαλώσει: / Και αυτός ήταν όλος ο Τρύγος που θέρισα…
Τετράστιχο XXVIII της πρώτης έκδοσης (1859): Μαζί τους έσπειρα τον Σπόρο της Σοφίας, / Και με το ίδιο μου το χέρι κόπιασα να μεγαλώσει: / Κι αυτό ήταν όλος ο Τρύγος που θέρισα — / «Ήρθα σαν το νερό, και σαν τον άνεμο πηγαίνω».
-
7
Η μπάλα δεν κάνει ερώτηση για ναι και όχι, / αλλά Δεξιά ή Αριστερά όσο χτυπάει ο παίκτης. / Κι Αυτός που σε πέταξε κάτω στο χωράφι,…
Quatrain L της πρώτης έκδοσης (1859): The Ball no Question does of Ayes and Noes, / But Right or Left as strikes the Player gos? / Κι Αυτός που Σε πέταξε κάτω στο Πεδίο, / Τα ξέρει όλα — Ξέρει — Ξέρει!
-
8
Εδώ με ένα καρβέλι ψωμί κάτω από το κλωνάρι, / Μια φιάλη με κρασί, ένα βιβλίο με στίχους - και εσύ / δίπλα μου τραγουδώντας στην ερημιά -…
Τετράστιχο XI της πρώτης έκδοσης (1859): Εδώ με ένα καρβέλι ψωμί κάτω από το κλωνάρι, / Μια φιάλη κρασιού, ένα βιβλίο με στίχους - και εσύ / δίπλα μου που τραγουδάς στην ερημιά - / Και η ερημιά είναι ο παράδεισος.
-
9
Σκεφτείτε, σε αυτό το κακομεταχειρισμένο Καραβανσεράι / του οποίου οι πόρτες εναλλάσσονται Νύχτα και Μέρα, / Πώς ο Σουλτάνος μετά από τον Σουλτάνο με τη μεγαλοπρέπειά του…
Τετράστιχο XVI της πρώτης έκδοσης (1859): Σκεφτείτε, σε αυτό το κακομαθημένο Καραβανσεράι / του οποίου οι πόρτες εναλλάσσονται Νύχτα και Μέρα, / Πώς ο Σουλτάνος μετά τον Σουλτάνο με την μεγαλοπρέπειά του / Έμεινε στις δύο ώρες του και έφυγε.
-
10
Αλίμονο, που η Άνοιξη πρέπει να εξαφανιστεί με το Τριαντάφυλλο! / Ότι το γλυκοάρωμα Χειρόγραφο της Νεολαίας πρέπει να κλείσει! / Το αηδόνι που τραγουδούσε στα κλαδιά…
Τετράστιχο LXXII της πρώτης έκδοσης (1859): Αλίμονο, που η Άνοιξη πρέπει να εξαφανιστεί με το Τριαντάφυλλο! / Ότι το γλυκοάρωμα Χειρόγραφο της Νεολαίας πρέπει να κλείσει! / Το αηδόνι που τραγουδούσε στα Κλαδιά, / Αχ από πού, και που πέταξε πάλι, ποιος ξέρει!
-
11
Ο ίδιος όταν ήμουν νέος σύχναζα με ανυπομονησία / Γιατρός και Άγιος, και άκουγα μεγάλο επιχείρημα / Σχετικά με αυτό και για: αλλά πάντα…
Τετράστιχο XXVII της πρώτης έκδοσης (1859): Ο ίδιος όταν νέος σύχναζα ανυπόμονα / Γιατρός και Άγιος, και άκουσα μεγάλη λογομαχία / Σχετικά με αυτό και για: αλλά πάντα / Βγήκα από την ίδια πόρτα που πήγα.
-
12
Ω, έλα με τον γέρο Khayyam, και άφησε τους Σοφούς / Να μιλήσουν. Ένα πράγμα είναι σίγουρο, ότι η Ζωή πετά. / Ένα πράγμα είναι σίγουρο, και τα υπόλοιπα είναι ψέματα. …
Τετράστιχο XXVI της πρώτης έκδοσης (1859): Ω, έλα με τον παλιό Khayyam, και άφησε τους Σοφούς / Να μιλήσουν. Ένα πράγμα είναι σίγουρο, ότι η Ζωή πετά. / Ένα πράγμα είναι σίγουρο, και τα υπόλοιπα είναι ψέματα. / Το λουλούδι που κάποτε φυσούσε για πάντα πεθαίνει.
-
13
Και αυτό το ανεστραμμένο κύπελλο που ονομάζουμε Ουρανό, / Κάτω από το κοτέτσι που σέρνεται δεν ζούμε και πεθαίνουμε, / μην σηκώνετε τα χέρια σας σε Αυτό για βοήθεια - για Αυτό ...
Τετράστιχο LII της πρώτης έκδοσης (1859): Και αυτό το ανεστραμμένο μπολ που ονομάζουμε Ο Ουρανός, / Κάτω από το κοτέτσι που σέρνεται ζούμε και πεθαίνουμε, / Μην σηκώνετε τα χέρια σας προς το μέρος του για βοήθεια - γιατί / Κυλάει αδύναμα ως Εσύ ή Εγώ.
-
14
Υπήρχε μια Πόρτα για την οποία δεν βρήκα κλειδί: / Υπήρχε ένα Πέπλο παρελθόν που δεν μπορούσα να δω: / Κάποια μικρή Μίλα για Εμένα και Σένα…
Τετράστιχο XXXII της πρώτης έκδοσης (1859): Υπήρχε μια πόρτα στην οποία δεν βρήκα κανένα κλειδί: / Υπήρχε ένα πέπλο παρελθόν που δεν μπορούσα να δω: / Κάποια μικρή κουβέντα για Εμένα και Εσένα / Φαινόταν - και μετά όχι πια για Εσύ και Εγώ.
-
15
Αχ, αξιοποιήστε στο έπακρο ό,τι μπορούμε να ξοδέψουμε ακόμα, / Προτού κατεβούμε κι εμείς στη Σκόνη. / Σκόνη σε σκόνη, και κάτω από σκόνη, να ξαπλώσεις,…
Quatrain XXIII της πρώτης έκδοσης (1859): Αχ, αξιοποιήστε στο έπακρο όσα μπορούμε να ξοδέψουμε ακόμα, / Πριν και εμείς στη σκόνη κατεβούμε. / Dust into Dust, and under Dust, to lie, / Sans Wine, sans Song, sans Singer και — sans End!
-
16
Το Moving Finger γράφει; και, έχοντας γράψει, / Προχωράει: ούτε όλη σου η ευσέβεια ούτε η εξυπνάδα / Θα το δελεάσεις πίσω για να ακυρώσεις μισή Γραμμή,…
Quatrain LI της πρώτης έκδοσης (1859): The Moving Finger γράφει; και, έχοντας γράψει, / Προχωρά: ούτε όλη σου η ευσέβεια ούτε η εξυπνάδα / Θα το δελεάσεις πίσω για να ακυρώσεις μισή Γραμμή, / Ούτε όλα σου τα δάκρυα ξεπλένουν μια λέξη από αυτήν.
-
17
Και παράξενο να το πω, ανάμεσα σε εκείνο το χώμα / Κάποιοι μπορούσαν να αρθρώσουν, ενώ άλλοι όχι: / Και ξαφνικά ένας ακόμη ανυπόμονος φώναξε -…
Τετράστιχο LX της πρώτης έκδοσης (1859): Και περίεργο να το πω, ανάμεσα σε εκείνη τη γήινη παρτίδα / Κάποιοι μπορούσαν να αρθρώσουν, ενώ άλλοι όχι: / Και ξαφνικά ένας ακόμη ανυπόμονος φώναξε — / "Ποιος είναι ο Πότερ, προσευχήσου, και ποιος το δοχείο;"
-
18
«Είναι όλα μια επιταγή με νύχτες και μέρες / Όπου παίζει το Destiny with Men for Pieces: / Από εδώ κι εκεί κινείται, ζευγαρώνει και σκοτώνει,…
Quatrain XLIX της πρώτης έκδοσης (1859): «Tis all a Chequer-board of Nights and Days / Where Destiny with Men for Pieces παίζει: / Από εδώ κι εκεί κινείται, και ζευγαρώνει, και σκοτώνει, / Και ένας ένας πίσω στο Closet lay.
-
19
Αχ, γέμισε το Κύπελλο: — τι κάνει να επαναλάβει / Πώς ο χρόνος γλιστράει κάτω από τα πόδια μας: / Αγέννητα αύριο και νεκροί Χθες,…
Τετράστιχο XXXVII της πρώτης έκδοσης (1859): Αχ, γέμισε το Κύπελλο: — τι μπότες το επαναλαμβάνει / Πώς ο χρόνος γλιστράει κάτω από τα πόδια μας: / Αγέννητα αύριο και νεκροί Χθες, / Γιατί να στεναχωριέσαι γι' αυτά, αν το σήμερα είναι γλυκό!
-
20
Αχ, Αγάπη! Θα μπορούσατε εσείς και εγώ με τη Μοίρα να συνωμοτήσουμε / Για να κατανοήσουμε ολόκληρο αυτό το λυπηρό Σχέδιο Πραγμάτων, / Δεν θα το γκρεμίζαμε - και μετά…
Τετράστιχο LXXIII της πρώτης έκδοσης (1859): Αχ, Αγάπη! Θα μπορούσατε εσείς και εγώ με τη Μοίρα να συνωμοτήσουμε / Για να συλλάβουμε ολόκληρο αυτό το λυπηρό Σχέδιο Πραγμάτων, / Δεν θα το γκρεμίζαμε - και μετά / να το ξαναπλάθουμε πιο κοντά στην Επιθυμία της Καρδιάς!
-
21
Και όσο ο Wine έπαιξε τον Άπιστο, / Και μου έκλεψε τη Ρόμπα της Τιμής - λοιπόν, / συχνά αναρωτιέμαι τι αγοράζουν οι αμπελουργοί…
Τετράστιχο LXXI της πρώτης έκδοσης (1859): Και όσο ο Οίνος έπαιξε τον Άπιστο, / Και μου έκλεψε τη Ρόμπα της Τιμής — καλά, / Συχνά αναρωτιέμαι τι αγοράζουν οι αμπελουργοί / Ένα μισό τόσο πολύτιμο όσο τα αγαθά που πουλάνε.
Πώς ταξινομείται αυτή η κατάταξη; Με τις ψήφους των ανθρώπων: κάθε ▲ προσθέτει έναν πόντο και κάθε ▼ αφαιρεί έναν. Οποιοσδήποτε μπορεί να ψηφίσει και να προσθέσει ό,τι λείπει.
Λείπει κάτι;
Σχόλια (2)
The Moving Finger quatrain is the one Agatha Christie took for the title of The Moving Finger. Still gives me chills.
FitzGerald's version is more FitzGerald than Khayyam, everyone knows that, but what a poem it is.