Οι πιο διάσημοι στίχοι του Μιχάι Εμινέσκου
Οι κορυφαίοι 3 σύμφωνα με 41 ψήφους από άτομα: Ζώντας στον στενό σου κύκλο / Σε προσπερνά η τύχη, / Μα εγώ στον κόσμο μου νιώθω / Αθάνατη και ψυχρή. · Ο χρόνος περνά, ο καιρός έρχεται, / Όλα είναι παλιά και όλα είναι καινούργια. · Όλα έχουν περάσει, μόνο το κακό μένει.. (Ενημερώθηκε 8 Απρ 2022.)
Από το «Μια φορά κι έναν καιρό όπως στις ιστορίες» από το «Luceafărul» στο «Mai am un singul dor», «Sara pe hill» και «Glossă»: τα ποιήματα του Mihai Eminescu που κάθε Ρουμάνος ξέρει από έξω, το καθένα με τον τίτλο και τη χρονιά του ποιήματος.
Αυτόματη μετάφραση (πρωτότυπο στο Română). Δείτε το πρωτότυπο
Κορυφαία 16
-
1
Ζώντας στον στενό σου κύκλο / Σε προσπερνά η τύχη, / Μα εγώ στον κόσμο μου νιώθω / Αθάνατη και ψυχρή.
Το ποίημα «Luceafarul» (1883).
-
2
Ο χρόνος περνά, ο καιρός έρχεται, / Όλα είναι παλιά και όλα είναι καινούργια.
Το ποίημα «Glossă» (1883).
-
3
Όλα έχουν περάσει, μόνο το κακό μένει.
Το ποίημα «Memento mori» (μεταθανάτια).
-
4
Μια φορά κι έναν καιρό ήταν όπως στις ιστορίες, / Ήταν όπως ποτέ άλλοτε, / Μεγάλων βασιλικών συγγενών, / Ένα πολύ όμορφο κορίτσι.
Το ποίημα «Luceafarul» (1883).
-
5
Μόνο μια λαχτάρα έχω: / Στην ησυχία της βραδιάς / Να με αφήσει να πεθάνω / Στην άκρη της θάλασσας.
Το ποίημα «Mai am un single dor» (1883).
-
6
Το Lake of the Blue Woods / Yellow Water Lilies το φορτίζουν.
Το ποίημα «Η λίμνη» (1876).
-
7
Κι αν κλαδιά χτυπήσουν στο παράθυρο / Και οι λεύκες κουνηθούν, / Σαν να σε έχω στο μυαλό μου / Και σιγά σιγά πλησιάζεις.
Το ποίημα «Κι αν...» (1883).
-
8
Codrule, codrule, / How are you, cutie;
Το ποίημα «Αποχαιρετισμός» (1879).
-
9
Έλα στο δάσος στην πηγή / Που τρέμει στη γη.
Το ποίημα «Επιθυμία» (1876).
-
10
Δίπλα στις λεύκες χωρίς συζύγους / Συχνά έχω περάσει.
Το ποίημα «Δίπλα στις λεύκες χωρίς άντρα...» (1883).
-
11
Κι όμως είναι λυπηρό στον κόσμο!
Το ποίημα «Μπλε λουλούδι» (1873).
-
12
Ίσως έχει σβήσει από καιρό στο δρόμο / Στις γαλάζιες αποστάσεις, / Και η αχτίδα του μόνο τώρα / λάμπει στα μάτια μας.
Το ποίημα «La steaua» (1886).
-
13
Από τον Δνείστερο στην Τίσα / Όλοι οι Ρουμάνοι έκλαψαν για μένα.
Το ποίημα «Δόινα» (1883).
-
14
Τι σου εύχομαι, γλυκιά Ρουμανία, / Γη της δόξας μου, της λαχτάρας μου;
Το ποίημα «Τι εύχομαι για σένα, γλυκιά Ρουμανία» (1867).
-
15
Κάθοδος, απαλό φως, / Γλιστρώντας σε δέσμη.
Το ποίημα «Luceafarul» (1883).
-
16
Σάρα στο λόφο η τρομπέτα ηχεί πένθιμα, / Τα κοπάδια το σκαρφαλώνουν, τ' αστέρια ξεφεύγουν από το δρόμο τους.
Το ποίημα «Η Σάρα στο λόφο» (1885).
Πώς ταξινομείται αυτή η κατάταξη; Με τις ψήφους των ανθρώπων: κάθε ▲ προσθέτει έναν πόντο και κάθε ▼ αφαιρεί έναν. Οποιοσδήποτε μπορεί να ψηφίσει και να προσθέσει ό,τι λείπει.
Λείπει κάτι;
Σχόλια (1)
Am învățat Luceafărul pe de rost în clasa a opta și încă îl știu. Lipsește doar Epigonii, dar oricum lista e foarte bună.