Τα πιο διάσημα ποιήματα και στίχοι του Attila József
Οι κορυφαίοι 3 σύμφωνα με 34 ψήφους από άτομα: Δεν έχω πατέρα, ούτε μητέρα, / ούτε θεό, ούτε χώρα. · Εδώ και μια εβδομάδα σκέφτομαι μόνο τη μάνα μου / όλη την ώρα, σταμάτα και φύγε. · Σ' αγαπώ σαν μάνα παιδιού, / όπως η σιωπή χτυπά τα βάθη τους.. (Ενημερώθηκε 20 Ιουν 2023.)
Από την εξέγερση του "Tiszta szívvel" έως τις γραμμές των "Mama" και "On my γενέθλια": οι πιο γνωστές ποιητικές γραμμές του Attila József (1905–1937), τις οποίες μαθαίνει κάθε Ούγγρος μαθητής, μαζί με τον τίτλο και το έτος του ποιήματος. Τα γενέθλιά του, 11 Απριλίου, είναι η Ημέρα Ουγγρικής Ποίησης.
Αυτόματη μετάφραση (πρωτότυπο στο Magyar). Δείτε το πρωτότυπο
Κορυφαία 12
-
1
Δεν έχω πατέρα, ούτε μητέρα, / ούτε θεό, ούτε χώρα.
With a Pure Heart (1925).
-
2
Εδώ και μια εβδομάδα σκέφτομαι μόνο τη μάνα μου / όλη την ώρα, σταμάτα και φύγε.
Μαμά (1934).
-
3
Σ' αγαπώ σαν μάνα παιδιού, / όπως η σιωπή χτυπά τα βάθη τους.
Ωδή (1933).
-
4
Κάθισα στην κάτω πέτρα της αποβάθρας φόρτωσης, / έβλεπα τη φλούδα του πεπονιού να αιωρείται.
Στον Δούναβη (1936).
-
5
Σπάζω με καθαρή καρδιά, / αν χρειαστεί σκοτώνω ανθρώπους.
With a Pure Heart (1925).
-
6
Ο ουρανός κλείνει τα γαλανά του μάτια, / το σπίτι κλείνει τα πολλά του μάτια.
Ωραία Κοιμωμένη (1935).
-
7
Θα πάω πέρα από τη σημερινή παμπ, / στις αισθήσεις μου και όχι μόνο!
Ars poetica (1937).
-
8
Η ύπαρξη τραυλίζει, / μόνο ο νόμος είναι καθαρός λόγος.
Ωδή (1933).
-
9
Έγινα τριάντα δύο χρονών - / αυτό το ποίημα είναι έκπληξη.
Για τα γενέθλιά μου (1937).
-
10
Ο άνθρωπος φτάνει τελικά σε μια αμμώδη, / θλιμμένη, υδάτινη πεδιάδα.
Χωρίς Ελπίδα (1933).
-
11
Ίσως εξαφανιστώ ξαφνικά, / σαν το άγριο μονοπάτι στο δάσος.
Ίσως εξαφανιστώ ξαφνικά (1937).
-
12
Όλα τα κουβάρια θα ξετυλιχτούν τελικά.
Άνθρωποι (1935).
Πώς ταξινομείται αυτή η κατάταξη; Με τις ψήφους των ανθρώπων: κάθε ▲ προσθέτει έναν πόντο και κάθε ▼ αφαιρεί έναν. Οποιοσδήποτε μπορεί να ψηφίσει και να προσθέσει ό,τι λείπει.
Λείπει κάτι;
Σχόλια (1)
A Dunánál nekem a legkedvesebb, érettségin ezt húztam. A Mama-t viszont azóta sem tudom sírás nélkül végigolvasni.