Kuplet Kabir yang paling terkenal
3 teratas mengikut 0 undian daripada orang: Pothi padhi padhi jag mua, Pandit bhaya na koi. / Dua setengah kata cinta, jika anda belajar maka anda akan menjadi seorang Pandit. · Perlahan-lahan, semuanya berlaku perlahan-lahan. / Tukang kebun menyiram seratus periuk, dan apabila tiba musimnya, akan ada buah-buahan. · Guru Govind sama-sama berdiri, kaki siapa di atas siapa? / Balihari Guru, awak beritahu Govind.. (Dikemas kini 6 Mei 2023.)
Ungkapan Saint Kabir (abad ke-15) yang masih diajar di sekolah dan diulang dalam kehidupan seharian, dengan makna yang mudah. Daripada koleksi Wikiquote Hindi.
Diterjemah secara automatik (asal dalam हिन्दी). Lihat yang asal
12 Teratas
-
1
Pothi padhi padhi jag mua, Pandit bhaya na koi. / Dua setengah kata cinta, jika anda belajar maka anda akan menjadi seorang Pandit.
Tiada siapa yang menjadi bijak dengan membaca buku; Orang yang memahami dua setengah huruf cinta adalah orang yang benar-benar berilmu.
-
2
Perlahan-lahan, semuanya berlaku perlahan-lahan. / Tukang kebun menyiram seratus periuk, dan apabila tiba musimnya, akan ada buah-buahan.
Sabar, semuanya berlaku pada masanya sendiri.
-
3
Guru Govind sama-sama berdiri, kaki siapa di atas siapa? / Balihari Guru, awak beritahu Govind.
Kedudukan guru paling tinggi kerana menunjukkan jalan menuju Tuhan.
-
4
Tanah liat berkata kepada tukang periuk, apakah yang kamu injakkan kepada saya? / Suatu hari akan datang apabila saya akan menginjak-injak awak.
Jangan bangga, masa menjadikan semua orang sama.
-
5
Semua orang ingat dalam kesedihan, tiada siapa yang ingat dalam kegembiraan. / Orang yang ingat dalam kebahagiaan, mengapa perlu ada kesedihan?
Orang ingat Tuhan hanya dalam kesedihan; Kalau kita ingat dalam gembira pun kita takkan rasa sedih.
-
6
Jangan tanya kasta wali, tanya ilmu. / Beli pedang, biarkan sarungnya terbaring di sana.
Jangan pandang kasta seseorang, lihatlah ilmunya.
-
7
Bagaimana jika ia tumbuh besar, seperti pokok palma? / Tiada naungan untuk penyembah, buah-buahan tumbuh jauh.
Tidak cukup menjadi besar, yang penting berguna kepada orang lain.
-
8
Mereka yang mencari tidak menemui apa-apa, memasuki air dalam. / Saya takut dengan wanita tua itu, dan terus duduk di sisi.
Sesiapa yang bekerja keras mendapatnya; Orang yang duduk di tepi dalam ketakutan tidak mendapat apa-apa.
-
9
Sai, tolong berikan saya sebanyak ini, saya gembira. / Saya juga tidak boleh terus lapar, orang bijak tidak boleh kelaparan.
Apa yang diperlukan ialah keluarga itu harus berpindah dan tiada siapa yang harus meninggalkan pintu dalam keadaan lapar.
-
10
Dunia takut berputar tasbih, tetapi fikiran tidak berputar. / Beri saya manik cukai, pusingkan manik fikiran saya.
Tiada apa yang dicapai dengan memutar tasbih, ubah fikiran.
-
11
Malam terbuang untuk tidur, siang hari terbuang untuk makan. / Kelahiran berlian tidak ternilai, ia boleh ditukar dengan syiling.
Nyawa hilang dalam tidur dan makan; Nyawa yang berharga menjadi sen.
-
12
Keinginan hilang, bimbang hilang, fikiran lalai. / Orang yang tidak mahu apa-apa ialah seorang raja.
Orang yang keinginannya hilang adalah raja yang paling agung.
Bagaimanakah kedudukan ini disusun? Mengikut undian rakyat: setiap ▲ menambah satu mata dan setiap ▼ mengambil satu mata. Sesiapa sahaja boleh mengundi dan menambah apa yang kurang.
Adakah sesuatu yang hilang?
Ulasan (18)
अंग्रेज़ी और स्पेनिश अनुवाद देखकर अच्छा लगा।
गुरु गोविंद दोनों खड़े, शिक्षक दिवस पर हमेशा सुनते थे।
दुःख में सुमिरन सब करे, बिल्कुल सच।
माटी कहे कुम्हार से — बहुत गहरी बात।
बहुत सुंदर संग्रह, धन्यवाद।
चाह मिटी चिंता मिटी, असली सुख यही है।
कबीर आज भी उतने ही प्रासंगिक हैं।
जाति न पूछो साधु की, आज के समय में सबसे ज़रूरी दोहा।
कबीर वाणी अमर है।
माला फेरत जुग भया, दिखावे पर करारी चोट।
साईं इतना दीजिये, सादगी का संदेश।
रात गंवाई सोय के, आजकल मोबाइल गंवाया खाय 😄
पोथी पढ़ि पढ़ि जग मुआ — ये दोहा हर किसी को याद रखना चाहिए।
जिन खोजा तिन पाइया, मेरी पसंदीदा।
निंदक नियरे राखिए वाला दोहा भी होना चाहिए था।
धीरे-धीरे रे मना, स्कूल में सबसे पहले यही सीखा था।
कबीर के दोहे बच्चों को ज़रूर पढ़ाने चाहिए।
बडा हुआ तो क्या हुआ जैसे पेड़ खजूर, दादी अक्सर कहती थीं।