De beroemdste verzen en zinnen van Antonio Machado
De top 3 volgens 5 stemmen van mensen: Wandelaar, er is geen pad, / het pad wordt gemaakt door te lopen. · Alles gaat voorbij en alles blijft, / maar het onze is om voorbij te gaan, / om paden te maken, / paden over de zee. · Mijn kindertijd bestaat uit herinneringen aan een terras in Sevilla, / en een heldere boomgaard waar de citroenboom rijpt.. (Bijgewerkt op 30 apr 2020.)
De verzen van Machado (Sevilla, 1875 - Colliure, 1939) die deel uitmaken van het collectieve geheugen, van Campos de Castilla tot Juan de Mairena, met ieders boek.
Automatisch vertaald (origineel in Español). Zie het origineel
Bovenste 12
-
1
Wandelaar, er is geen pad, / het pad wordt gemaakt door te lopen.
"Spreuken en liederen" XXIX, in Campos de Castilla (1912); Serrat maakte er in 1969 een lied van.
-
2
Alles gaat voorbij en alles blijft, / maar het onze is om voorbij te gaan, / om paden te maken, / paden over de zee.
"Spreuken en liederen" XLIV, in Campos de Castilla (1912).
-
3
Mijn kindertijd bestaat uit herinneringen aan een terras in Sevilla, / en een heldere boomgaard waar de citroenboom rijpt.
"Portret", het gedicht waarmee Campos de Castilla (1912) opent.
-
4
Vandaag is het altijd stil.
"Spreuken en liederen", in Nieuwe liederen (1924).
-
5
Er is al een Spanjaard die wil / leven en begint te leven, / tussen een Spanje dat sterft / en een ander Spanje dat gaapt.
"Spreuken en liederen" LIII, in Campos de Castilla (1912).
-
6
Kleine Spanjaard die op de wereld komt/ter wereld, God bescherm je. / Een van de twee Spanjes / moet je hart bevriezen.
"Spreuken en liederen" LIII, in Campos de Castilla (1912), de profetie van de twee Spanjes.
-
7
En als de dag van de laatste reis aanbreekt... / zul je mij aan boord vinden met weinig bagage, / bijna naakt, zoals de...
'En als de dag van de laatste reis aanbreekt... / zul je mij aan boord vinden met weinig bagage, / bijna naakt, als de kinderen van de zee.' Het einde van "Portret", in Campos de Castilla (1912).
-
8
Deze blauwe dagen en deze kinderzon.
Het laatste vers dat hij schreef, gevonden in een zak van zijn jas in Collioure in 1939.
-
9
De waarheid is de waarheid, of Agamemnon of zijn varkenshoeder het nu zeggen.
Het begin van Juan de Mairena (1936). –Agamemnon: Akkoord. –De varkenshoeder: Het overtuigt mij niet.
-
10
Heer, u hebt mij al afgenomen wat ik het liefste wilde.
Campos de Castilla (1917), na de dood van zijn vrouw Leonor, in Soria.
-
11
Vraag eerst om een dialoog; dan... luister.
Juan de Mairena (1936).
-
12
Campos de Soria, / waar het lijkt alsof de rotsen dromen.
"Campos de Soria", in Campos de Castilla (1912).
Hoe is deze rangschikking geordend? Door de stemmen van mensen: elke ▲ voegt een punt toe en elke ▼ haalt er één weg. Iedereen kan stemmen en toevoegen wat er ontbreekt.
Ontbreekt er iets?
Opmerkingen (3)
«Mi infancia son recuerdos de un patio de Sevilla», qué arranque.
Lo de las dos Españas sigue doliendo.
«Caminante, no hay camino» y Serrat cantándolo, imposible no emocionarse.