De beroemdste zinnen van Machado de Assis
De top 3 volgens 4 stemmen van mensen: Deze postume herinneringen draag ik op aan de worm die als eerste aan het koude vlees van mijn lijk knaagde. · De grootste zonde, na de zonde, is het openbaar maken van de zonde. · Afwezigheid vermindert middelmatige hartstochten en vergroot de grote, zoals de wind kaarsen uitblaast en vuur aanwakkert.. (Bijgewerkt op 22 sep 2024.)
De ironie van Machado de Assis (1839–1908) in zinnen die overbleven, van Memórias Póstumas de Brás Cubas tot Dom Casmurro en O Alienista, met het werk van ieder.
Automatisch vertaald (origineel in Português). Zie het origineel
Bovenste 12
-
1
Deze postume herinneringen draag ik op aan de worm die als eerste aan het koude vlees van mijn lijk knaagde.
De toewijding van postume memoires van Brás Cubas (1881).
-
2
De grootste zonde, na de zonde, is het openbaar maken van de zonde.
Quincas Borba (1891).
-
3
Afwezigheid vermindert middelmatige hartstochten en vergroot de grote, zoals de wind kaarsen uitblaast en vuur aanwakkert.
Uit het verhaal «Miss Dollar» (1870).
-
4
Voor de winnaar: de aardappelen.
De filosofie van het humanitisme in Quincas Borba (1891).
-
5
Kater ogen? Ga, kater.
Bentinho in de ogen van Capitu, Dom Casmurro (1899).
-
6
Wij doden de tijd; de tijd begraaft ons.
Postume memoires van Brás Cubas (1881).
-
7
Wees niet boos als ze je slecht betalen voor een uitkering: je valt liever uit de wolken dan van een derde verdieping.
Postume memoires van Brás Cubas (1881).
-
8
God is de dichter. De muziek is van Satan, een jonge maestro met een grote toekomst, die leerde aan het conservatorium in de hemel.
De theorie van het leven als opera, Dom Casmurro (1899).
-
9
Er zijn filosofen die, kortom, werkloze tenoren zijn.
Dom Casmurro (1899).
-
10
Wie geen ridder is, laat hem zo lijken.
Uit het korte verhaal “De Ring van Polycrates”.
-
11
Wetenschap is mijn enige baan; Itaguaí is mijn universum.
Simão Bacamarte in The Alienist (1882).
-
12
Ik had geen kinderen, ik heb de erfenis van onze ellende aan geen enkel wezen doorgegeven.
Het einde van postume memoires van Brás Cubas (1881).
Hoe is deze rangschikking geordend? Door de stemmen van mensen: elke ▲ voegt een punt toe en elke ▼ haalt er één weg. Iedereen kan stemmen en toevoegen wat er ontbreekt.
Ontbreekt er iets?
Opmerkingen (0)
Nog geen opmerkingen. Wees de eerste!