De mooiste zinnen van Gabriel García Márquez
De top 3 volgens 83 stemmen van mensen: De wereld was zo recent dat veel dingen geen naam hadden, en om ze te noemen moest je er met de vinger naar wijzen. · Vele jaren later, voor het vuurpeloton, zou kolonel Aureliano Buendía zich die middag herinneren... · Het leven is niet wat men heeft geleefd, maar wat men zich herinnert en hoe men het zich herinnert om het te vertellen.. (Bijgewerkt op 11 jan 2023.)
Gabo's zinnen uit zijn romans, zijn memoires en zijn toespraken, elk met een eigen boek. Let op: het beroemde gedicht "The Marionette" dat circuleert bij zijn afscheid is niet van hem, het is geschreven door de Mexicaanse buikspreker Johnny Welch.
Automatisch vertaald (origineel in Español). Zie het origineel
Bovenste 12
-
1
De wereld was zo recent dat veel dingen geen naam hadden, en om ze te noemen moest je er met de vinger naar wijzen.
Honderd jaar eenzaamheid (1967), over de begindagen van Macondo.
-
2
Vele jaren later, voor het vuurpeloton, zou kolonel Aureliano Buendía zich die middag herinneren...
'Vele jaren later, voor het vuurpeloton, moest kolonel Aureliano Buendía terugdenken aan die afgelegen middag toen zijn vader hem meenam om ijs te ontdekken.' Het begin van Honderd jaar eenzaamheid (1967), een van de beroemdste beginjaren in de literatuur.
-
3
Het leven is niet wat men heeft geleefd, maar wat men zich herinnert en hoe men het zich herinnert om het te vertellen.
Epigrafie uit zijn memoires Live to tell it (2002).
-
4
Het enige dat mij pijn doet aan sterven is dat het niet uit liefde voortkomt.
Liefde in tijden van cholera (1985).
-
5
Levensduur.
Het antwoord van Florentino Ariza aan het einde van Liefde in tijden van cholera, wanneer ze hem vragen hoe lang ze de rivier op en af zullen blijven varen.
-
6
Wijsheid komt naar ons toe als het niet langer nuttig voor ons is.
Liefde in tijden van cholera (1985).
-
7
Je komt nergens vandaan zolang je geen dode persoon onder de grond hebt.
José Arcadio Buendía in Honderd jaar eenzaamheid (1967).
-
8
De dag dat ze hem gingen vermoorden, stond Santiago Nasar om 5.30 uur 's ochtends op om te wachten op het schip dat...
"Op de dag dat ze hem gingen vermoorden, stond Santiago Nasar 's ochtends om half vijf op om te wachten op het schip waarmee de bisschop arriveerde." Het begin van Chronicle of a Death Foretold (1981): het einde wordt verteld in de eerste regel.
-
9
Geen enkele gek is boos als iemand zich aan zijn redenen houdt.
Van liefde en andere demonen (1994).
-
10
Het was onvermijdelijk: de geur van bittere amandelen herinnerde hem altijd aan het lot van gekruiste liefdes.
Eerste zin van Liefde in tijden van cholera (1985).
-
11
Waar de rassen die veroordeeld zijn tot honderd jaar eenzaamheid eindelijk en voor altijd een tweede kans krijgen op...
"Waar de rassen die veroordeeld zijn tot honderd jaar eenzaamheid eindelijk en voor altijd een tweede kans op aarde krijgen." Afsluiting van zijn Nobelprijstoespraak, "The Solitude of Latin America" (1982), die aan het einde van zijn roman omdraait.
-
12
Het geheim van een goede oude dag is niets anders dan een eerlijk pact met eenzaamheid.
Honderd jaar eenzaamheid (1967).
Kandidaten
Ze halen de top 12 nog niet. Stem op hen om ze omhoog te brengen.
-
13
Laten we de grammatica vereenvoudigen voordat de grammatica ons uiteindelijk vereenvoudigt.
Uit de toespraak "Fles naar de zee voor de god van de woorden", Zacatecas Taalcongres (1997).
-
14
De rassen die veroordeeld waren tot honderd jaar eenzaamheid hadden geen tweede kans op aarde.
Laatste zin van Honderd jaar eenzaamheid (1967).
Hoe is deze rangschikking geordend? Door de stemmen van mensen: elke ▲ voegt een punt toe en elke ▼ haalt er één weg. Iedereen kan stemmen en toevoegen wat er ontbreekt.
Ontbreekt er iets?
Opmerkingen (0)
Nog geen opmerkingen. Wees de eerste!