Lamartine's beroemdste verzen
De top 3 volgens 3 stemmen van mensen: Dus altijd geduwd naar nieuwe kusten, / In de eeuwige nacht, meegevoerd zonder terugkeer... · O meer! het jaar maakte nauwelijks een einde aan zijn carrière · De zon van de levenden verwarmt niet langer de doden.. (Bijgewerkt op 26 aug 2022.)
“O tijd! onderbreek je vlucht”, “Je mist maar één wezen, en alles is ontvolkt”, “De mens is een gevallen god die zich de hemel herinnert”: de verzen uit Lamartine’s Poëtische Meditaties (1820) die we nog steeds citeren, geverifieerd in de originele uitgave.
Automatisch vertaald (origineel in Français). Zie het origineel
Bovenste 12
-
1
Dus altijd geduwd naar nieuwe kusten, / In de eeuwige nacht, meegevoerd zonder terugkeer...
“The Lake”, eerste verzen.
-
2
O meer! het jaar maakte nauwelijks een einde aan zijn carrière
“Het Meer”.
-
3
De zon van de levenden verwarmt niet langer de doden.
"Isolatie".
-
4
O tijd! uw vlucht opschorten; en jij, gunstige uren, / Onderbreek je koers!
“Het Meer”.
-
5
De mens heeft geen haven, de tijd heeft geen kust; / Het stroomt, en we passeren!
“Het Meer”.
-
6
Alles zegt: Ze vonden het leuk!
“The Lake”, laatste couplet.
-
7
Vaak op de berg, in de schaduw van de oude eik, / Bij zonsondergang zit ik verdrietig
“Isolatie”, eerste verzen.
-
8
Je mist maar één wezen, en alles is ontvolkt.
"Isolatie".
-
9
De mens is een gevallen god die zich de hemel herinnert
“The Man”, gericht aan Byron.
-
10
Ik ga dood en weet niet hoe het is om geboren te worden.
“De Mens”.
-
11
Mijn hart, moe van alles, zelfs van hoop, / Zal het lot niet langer lastigvallen met zijn wensen
“The Valley”, eerste verzen.
-
12
Hoi ! bossen bekroond met een restje groen! / Vergeelde bladeren op verspreide gazons!
“Herfst”, eerste verzen.
Hoe is deze rangschikking geordend? Door de stemmen van mensen: elke ▲ voegt een punt toe en elke ▼ haalt er één weg. Iedereen kan stemmen en toevoegen wat er ontbreekt.
Ontbreekt er iets?
Opmerkingen (0)
Nog geen opmerkingen. Wees de eerste!