De beste citaten van Zora Neale Hurston (met het boek waar ze uit komen)
De top 3 volgens 64 stemmen van mensen: Janie zag haar leven als een grote boom met bladeren, met de dingen die ze had geleden, de dingen waarvan ze had genoten, de dingen die gedaan en ongedaan gemaakt waren. Dageraad en onheil waren in de takken. · Liefde is lak de zee. Het is een bewegend ding, maar toch neemt het zijn vorm aan vanaf de kust die het tegenkomt, en het is bij elke kust anders. · Er zijn jaren die vragen stellen en jaren die antwoorden geven.. (Bijgewerkt op 2 mei 2022.)
‘Schepen op afstand hebben de wens van ieder mens aan boord’, ‘Er zijn jaren die vragen stellen en jaren die antwoorden’ en ‘springen naar de zon’: de meest geciteerde regels van Zora Neale Hurston, van Their Eyes Were Watching God tot haar autobiografie Dust Tracks on a Road.
Automatisch vertaald (origineel in English). Zie het origineel
Bovenste 13
-
1
Janie zag haar leven als een grote boom met bladeren, met de dingen die ze had geleden, de dingen waarvan ze had genoten, de dingen die gedaan en ongedaan gemaakt waren. Dageraad en onheil waren in de takken.
Hun ogen keken naar God (1937), hoofdstuk 2.
-
2
Liefde is lak de zee. Het is een bewegend ding, maar toch neemt het zijn vorm aan vanaf de kust die het tegenkomt, en het is bij elke kust anders.
Hun ogen keken naar God (1937), hoofdstuk 20.
-
3
Er zijn jaren die vragen stellen en jaren die antwoorden geven.
Hun ogen keken naar God (1937), hoofdstuk 3.
-
4
Twee dingen die iedereen zelf moet doen. Ze moeten gaan, God, en ze moeten ontdekken hoe ze zelf kunnen leven.
Hun ogen keken naar God (1937), hoofdstuk 20.
-
5
Als je het niet hebt, kun je het niet laten zien. Als je het hebt, kun je het niet verbergen.
Dust Tracks on a Road (1942), hoofdstuk 12, "Mijn volk! Mijn volk!".
-
6
Je moet daarheen gaan en daar weten.
Hun ogen keken naar God (1937), hoofdstuk 20.
-
7
Ik ben niet tragisch gekleurd.
Essay "Hoe het voelt om mij gekleurd te zijn" (1928).
-
8
Onderzoek is geformaliseerde nieuwsgierigheid. Het is porren en nieuwsgierig met een doel.
Stofsporen op een weg (1942), hoofdstuk 10, "Onderzoek".
-
9
Mama spoorde haar kinderen bij elke gelegenheid aan om 'voor de zon te springen'. We zouden misschien niet op de zon landen, maar we zouden tenminste van de grond komen.
Dust Tracks on a Road (1942), hoofdstuk 2, "My Folks".
-
10
Schepen op afstand hebben ieders wens aan boord.
Hun ogen keken naar God (1937), hoofdstuk 1.
-
11
Goden gedragen zich altijd als de mensen die ze maken.
Vertel mijn paard (1938), hoofdstuk 15.
-
12
Liefde, vind ik, is als zingen. Iedereen kan genoeg doen om zichzelf tevreden te stellen, ook al zal dit bij de buren misschien niet zo veel indruk maken.
Dust Tracks on a Road (1942), hoofdstuk 14, "Liefde".
-
13
Soms voel ik me gediscrimineerd, maar ik word er niet boos van. Het verbaast mij alleen maar.
Essay "Hoe het voelt om mij gekleurd te zijn" (1928).
Hoe is deze rangschikking geordend? Door de stemmen van mensen: elke ▲ voegt een punt toe en elke ▼ haalt er één weg. Iedereen kan stemmen en toevoegen wat er ontbreekt.
Ontbreekt er iets?
Opmerkingen (2)
"There are years that ask questions and years that answer" should be number one. Their Eyes Were Watching God was assigned reading and it's the only one I kept.
Dust Tracks on a Road is so underrated. The jump at de sun bit is on a sticky note above my desk.