De populairste gedichten en verzen van Orhan Veli Kanık
De top 3 volgens 41 stemmen van mensen: Ik wist niet dat liedjes zo mooi waren, / en woorden ontoereikend waren / voordat ik in deze problemen terechtkwam. · Ik luister naar Istanbul, mijn ogen zijn gesloten. · Als ik huil, hoor je dan mijn stem, / In mijn verzen?. (Bijgewerkt op 11 jan 2023.)
«Ik luister naar Istanbul, met mijn ogen dicht», «Ik kan het niet uitleggen» en de eelt van Süleyman Efendi: Met de namen van de verzen en gedichten van Orhan Veli Kanık (1914-1950), de grondlegger van de Garip-beweging, die tegen metrum en rijm was, die iedereen uit het hoofd kent.
Automatisch vertaald (origineel in Türkçe). Zie het origineel
Bovenste 13
-
1
Ik wist niet dat liedjes zo mooi waren, / en woorden ontoereikend waren / voordat ik in deze problemen terechtkwam.
Uit het gedicht "Ik kan het niet uitleggen".
-
2
Ik luister naar Istanbul, mijn ogen zijn gesloten.
Uit het gedicht «Ik luister naar Istanbul».
-
3
Als ik huil, hoor je dan mijn stem, / In mijn verzen?
Uit het gedicht "Ik kan het niet uitleggen".
-
4
Je vertrekt vóór zonsopgang, / Terwijl de zee nog wit is.
Uit het gedicht ‘Op weg naar vrijheid’.
-
5
Er is een plek, dat weet ik; / Het is mogelijk om alles te zeggen; / Ik ben er heel dichtbij, hoor ik; / Ik kan het niet uitleggen.
Uit het gedicht "Ik kan het niet uitleggen".
-
6
Hij had nergens ter wereld last van / Zoveel last van eelt.
Uit het gedicht «Kitabe-i Seng-i Mezar».
-
7
Dit mooie weer heeft mij verpest.
Uit het gedicht ‘Mooi weer’.
-
8
Ik zal het vertrekkende schip nastaren; / Ik kan mezelf niet in zee werpen, de wereld is prachtig; / Ik heb mannelijkheid in mijn gezicht, ik kan niet huilen.
Uit het gedicht «Vertrek».
-
9
Ik wou dat dit gevecht zou eindigen, / Ik wou dat ik geen honger zou krijgen, / ... / Ik wou dat ik dood zou gaan!
Uit het gedicht ‘Comfortabel’.
-
10
Is deze zee elke dag zo mooi? / Ziet de lucht er altijd zo uit? / … / Hier komt iets bij kijken.
Uit het gedicht ‘Er is een baan’.
-
11
Noch de atoombom, noch de Conferentie van Londen; / Pincet in de ene hand, / Spiegel in de andere; / Kan het de wereld iets schelen?
Uit het gedicht «Gedicht met pincet».
-
12
Wat een gedicht tot een gedicht maakt, is alleen de karakteristiek van de toon, en dat behoort tot de betekenis.
Vanuit zijn opvattingen over poëzie.
-
13
Wat hebben wij niet gedaan voor dit land! / Sommigen van ons stierven; / Sommigen van ons hielden toespraken.
Uit het gedicht ‘Voor het vaderland’.
Hoe is deze rangschikking geordend? Door de stemmen van mensen: elke ▲ voegt een punt toe en elke ▼ haalt er één weg. Iedereen kan stemmen en toevoegen wat er ontbreekt.
Ontbreekt er iets?
Opmerkingen (0)
Nog geen opmerkingen. Wees de eerste!