บรรทัดที่ยกมามากที่สุดของ Sylvia Plath
3 อันดับแรกตามคะแนนโหวต 244 จากผู้คน: ฉันหายใจเข้าลึก ๆ และฟังคำคุยโวเก่า ๆ ในใจของฉัน: ฉันอยู่ ฉันอยู่ ฉันอยู่ · หากคุณคาดหวังอะไรจากใครสักคน คุณจะไม่มีวันผิดหวัง · สายเลือดคือบทกวี ไม่มีทางหยุดมันได้ (อัปเดต 22 มิ.ย. 2564)
"ฉันเป็น ฉันเป็น ฉันเป็น" อ่างน้ำร้อนที่สามารถรักษาได้เกือบทุกอย่าง และ "สายเลือดคือบทกวี": บทประพันธ์ที่ได้รับการกล่าวถึงมากที่สุดของซิลเวีย แพลธ จาก The Bell Jar, Ariel และบันทึกประจำวันของเธอ ซึ่งแต่ละบทมีแหล่งที่มา
แปลอัตโนมัติ (ต้นฉบับเป็นภาษา English) ดูต้นฉบับ
ยอดนิยม 13
-
1
ฉันหายใจเข้าลึก ๆ และฟังคำคุยโวเก่า ๆ ในใจของฉัน: ฉันอยู่ ฉันอยู่ ฉันอยู่
โถระฆัง (1963) ช. 20.
-
2
หากคุณคาดหวังอะไรจากใครสักคน คุณจะไม่มีวันผิดหวัง
โถระฆัง (1963) ช. 5.
-
3
สายเลือดคือบทกวี ไม่มีทางหยุดมันได้
บทกวี "ความเมตตา" ใน Ariel (1965)
-
4
ถ้าโรคประสาทต้องการสองสิ่งที่แยกจากกันในเวลาเดียวกัน ฉันคงเป็นโรคประสาทสุดๆ
โถระฆัง (1963) ช. 8.
-
5
ฉันลุกขึ้นจากเถ้าถ่านด้วยผมสีแดงของฉัน และกินผู้ชายเหมือนอากาศ
บทกวี "Lady Lazarus" ใน Ariel (1965)
-
6
ต้องมีบางสิ่งที่การอาบน้ำร้อนรักษาไม่หายแน่นอน แต่ฉันก็ไม่รู้หลายอย่าง
โถระฆัง (1963) ช. 2.
-
7
ความสมบูรณ์แบบนั้นแย่มาก ไม่สามารถมีลูกได้
บทกวี "The Munich Mannequins" ใน Ariel (1965)
-
8
…ฉันจะนั่งอยู่ใต้ขวดโหลแก้วใบเดิม ตุ๋นในอากาศที่เปรี้ยวของฉันเอง
โถระฆัง (1963) ช. 15.
-
9
ฉันคิดว่าน่าจะเป็นพิธีกรรมสำหรับการเกิดสองครั้ง - ปะซ่อม หล่อดอก และอนุมัติสำหรับถนน
โถระฆัง (1963) ช. 20.
-
10
การฆ่าแบบนามธรรม คอนกรีตจะประหยัด
วารสาร 7 มกราคม 2502.
-
11
ฉันถูกสร้างมาอย่างหยาบๆ เพื่อความสำเร็จ
วารสาร 22 เมษายน 2501.
-
12
บางทีเมื่อเราพบว่าตัวเองต้องการทุกสิ่ง นั่นอาจเป็นเพราะว่าเราเกือบจะไม่ต้องการสิ่งใดเลย
ร่างจดหมายถึง Richard Sassoon (ธันวาคม 1955)
-
13
ฉันหลับตาลงและโลกทั้งใบก็ตายไป ฉันเปิดฝาของฉันออก และทุกอย่างก็เกิดใหม่อีกครั้ง
บทกวี "เพลงรักของสาวบ้า" (2496)
การจัดอันดับนี้เรียงลำดับอย่างไร? จากการโหวตของผู้คน: แต่ละ ▲ เพิ่มหนึ่งคะแนน และแต่ละ ▼ จะเอาไปหนึ่งคะแนน ใครๆ ก็สามารถโหวตและเพิ่มสิ่งที่ขาดหายไปได้
มีอะไรหายไปหรือเปล่า?
ความคิดเห็น (1)
เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น
"I am, I am, I am" at the end of The Bell Jar is one of the most hopeful lines I've ever read. Glad it's number one.