Οι πιο διάσημοι στίχοι του Rubén Darío
Οι κορυφαίοι 3 σύμφωνα με 862 ψήφους από άτομα: Νεολαία, θεϊκός θησαυρός, / φεύγεις για να μην ξαναγυρίσεις! / Όταν θέλω να κλάψω, δεν κλαίω... / και μερικές φορές κλαίω χωρίς να θέλω... · Η πριγκίπισσα είναι λυπημένη... τι θα έχει η πριγκίπισσα; / Οι στεναγμοί ξεφεύγουν από το φράουλα της. · Ευλογημένο το δέντρο, που μόλις και μετά βίας είναι ευαίσθητο, και ακόμη περισσότερο η σκληρή πέτρα γιατί δεν αισθάνεται πια.. (Ενημερώθηκε 25 Νοε 2021.)
«Νεολαία, θεϊκός θησαυρός», η θλιμμένη πριγκίπισσα των «Σονατίνα», «Λο μοιραία», «Στη Μαργαρίτα Ντεμπάιλ» και «Στον Ρούσβελτ»: οι στίχοι του πατέρα του μοντερνισμού που είναι γνωστοί από καρδιάς, επαληθευμένοι στο κείμενο.
Αυτόματη μετάφραση (πρωτότυπο στο Español). Δείτε το πρωτότυπο
Κορυφαία 12
-
1
Νεολαία, θεϊκός θησαυρός, / φεύγεις για να μην ξαναγυρίσεις! / Όταν θέλω να κλάψω, δεν κλαίω... / και μερικές φορές κλαίω χωρίς να θέλω...
«Τραγούδι του φθινοπώρου την άνοιξη», Τραγούδια ζωής και ελπίδας (1905).
-
2
Η πριγκίπισσα είναι λυπημένη... τι θα έχει η πριγκίπισσα; / Οι στεναγμοί ξεφεύγουν από το φράουλα της.
«Σονατίνα», Profane Prosas (1896).
-
3
Ευλογημένο το δέντρο, που μόλις και μετά βίας είναι ευαίσθητο, και ακόμη περισσότερο η σκληρή πέτρα γιατί δεν αισθάνεται πια.
«Το μοιραίο», Τραγούδια ζωής και ελπίδας (1905).
-
4
Μαργαρίτα, η θάλασσα είναι όμορφη, / και ο αέρας / κουβαλάει τη λεπτή ουσία της πορτοκαλιάς.
«To Margarita Debayle» (1908).
-
5
Και χωρίς να ξέρουμε πού πάμε, / ή από πού ερχόμαστε!…
«Ο μοιραίος», τελευταίοι στίχοι.
-
6
Γιατί δεν υπάρχει μεγαλύτερος πόνος από τον πόνο του να είσαι ζωντανός, / ούτε μεγαλύτερη θλίψη από τη συνειδητή ζωή.
«Το μοιραίο», Τραγούδια ζωής και ελπίδας (1905).
-
7
Είστε οι Ηνωμένες Πολιτείες, / είστε ο μελλοντικός εισβολέας / της αφελούς Αμερικής που έχει αίμα ιθαγενών.
«Στον Ρούσβελτ», Τραγούδια ζωής και ελπίδας (1905).
-
8
Είμαι αυτός που μόλις χθες είπε / τον μπλε στίχο και το βέβηλο τραγούδι.
Τραγούδια ζωής και ελπίδας (1905), ποίημα έναρξης.
-
9
Ήταν ένας απαλός αέρας, με αργές στροφές.
«Ήταν ένας απαλός αέρας...», Profane Prosas (1896).
-
10
Έρχεται η ερωτοτροπία! / Έρχεται η ερωτοτροπία! Ακούγονται ήδη τα σαφή bugles.
«Θριαμβευτική πορεία», Τραγούδια ζωής και ελπίδας (1905).
-
11
Κάτω από το ελαφρύ φτερό του ελαφρού ανεμιστήρα.
«Ήταν ένας απαλός αέρας...», Profane Prosas (1896).
-
12
Από επιδημίες, / από φρικτές βλασφημίες, / από τις Ακαδημίες, / λύτρωσε μας, Κύριε.
«Λιτανεία του Κυρίου μας Δον Κιχώτη», Τραγούδια ζωής και ελπίδας (1905).
Πώς ταξινομείται αυτή η κατάταξη; Με τις ψήφους των ανθρώπων: κάθε ▲ προσθέτει έναν πόντο και κάθε ▼ αφαιρεί έναν. Οποιοσδήποτε μπορεί να ψηφίσει και να προσθέσει ό,τι λείπει.
Λείπει κάτι;
Σχόλια (2)
Margarita, está linda la mar... mi abuela nicaragüense me lo recitaba para dormir. Qué bonito encontrarlo aquí.
Lo fatal es el poema que más me ha marcado en la vida, lo aprendí en el colegio y todavía me lo sé entero.