Οι πιο διάσημες φράσεις του Machado de Assis
Οι κορυφαίοι 3 σύμφωνα με 4 ψήφους από άτομα: Αφιερώνω αυτές τις μεταθανάτιες αναμνήσεις στο σκουλήκι που πρώτα ροκάνισε την κρύα σάρκα του πτώματός μου. · Η μεγαλύτερη αμαρτία, μετά την αμαρτία, είναι η δημοσίευση της αμαρτίας. · Η απουσία μειώνει τα μέτρια πάθη και αυξάνει τα μεγάλα, όπως ο άνεμος σβήνει τα κεριά και οι θαυμαστές ανάβουν.. (Ενημερώθηκε 22 Σεπ 2024.)
Η ειρωνεία του Machado de Assis (1839–1908) σε φράσεις που απέμειναν, από τον Memórias Póstumas de Brás Cubas μέχρι τον Dom Casmurro και τον O Alienista, με το έργο του καθενός.
Αυτόματη μετάφραση (πρωτότυπο στο Português). Δείτε το πρωτότυπο
Κορυφαία 12
-
1
Αφιερώνω αυτές τις μεταθανάτιες αναμνήσεις στο σκουλήκι που πρώτα ροκάνισε την κρύα σάρκα του πτώματός μου.
Η αφιέρωση των Μεταθανάτων Αναμνήσεων του Μπρας Κούμπας (1881).
-
2
Η μεγαλύτερη αμαρτία, μετά την αμαρτία, είναι η δημοσίευση της αμαρτίας.
Quincas Borba (1891).
-
3
Η απουσία μειώνει τα μέτρια πάθη και αυξάνει τα μεγάλα, όπως ο άνεμος σβήνει τα κεριά και οι θαυμαστές ανάβουν.
Από την ιστορία «Miss Dollar» (1870).
-
4
Στον νικητή, οι πατάτες.
Η φιλοσοφία του ανθρωπισμού στο Quincas Borba (1891).
-
5
Hangover μάτια; Πήγαινε, χάνγκουβερ.
Bentinho στα μάτια του Capitu, Dom Casmurro (1899).
-
6
Σκοτώνουμε το χρόνο. ο χρόνος μας θάβει.
Μεταθανάτιες αναμνήσεις του Brás Cubas (1881).
-
7
Μην θυμώσεις αν σε πληρώσουν άσχημα για ένα όφελος: προτιμάς να πέσεις από τα σύννεφα παρά από έναν τρίτο όροφο.
Μεταθανάτιες αναμνήσεις του Brás Cubas (1881).
-
8
Ο Θεός είναι ο ποιητής. Η μουσική είναι του Σατανά, ενός νεαρού μαέστρου με μεγάλο μέλλον, που έμαθε στο ωδείο στον παράδεισο.
Η θεωρία της ζωής ως όπερα, Dom Casmurro (1899).
-
9
Υπάρχουν φιλόσοφοι που είναι, με λίγα λόγια, άνεργοι τενόροι.
Dom Casmurro (1899).
-
10
Όποιος δεν είναι ιππότης, ας φαίνεται έτσι.
Από το διήγημα «Το δαχτυλίδι του Πολυκράτη».
-
11
Η επιστήμη είναι η μόνη μου δουλειά. Το Itaguaí είναι το σύμπαν μου.
Ο Simão Bacamarte στο The Alienist (1882).
-
12
Δεν έκανα παιδιά, δεν μετέδωσα την κληρονομιά της δυστυχίας μας σε κανένα πλάσμα.
Το τέλος των Μεταθανάτιων Αναμνήσεων του Μπρας Κούμπας (1881).
Πώς ταξινομείται αυτή η κατάταξη; Με τις ψήφους των ανθρώπων: κάθε ▲ προσθέτει έναν πόντο και κάθε ▼ αφαιρεί έναν. Οποιοσδήποτε μπορεί να ψηφίσει και να προσθέσει ό,τι λείπει.
Λείπει κάτι;
Σχόλια (0)
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Γίνε ο πρώτος!