Οι καλύτερες φράσεις του Χόρχε Λουίς Μπόρχες
Οι κορυφαίοι 3 σύμφωνα με 5 ψήφους από άτομα: Εγώ που φανταζόμουν τον Παράδεισο / κάτω από το είδος μιας βιβλιοθήκης. · Έχω κάνει τη χειρότερη αμαρτία / που μπορεί να κάνει ένας άνθρωπος. Δεν ήμουν / ευτυχισμένος. · Οι καθρέφτες και η συνουσία είναι αποτρόπαια, γιατί πολλαπλασιάζουν τον αριθμό των ανδρών.. (Ενημερώθηκε 2 Νοε 2020.)
Φράσεις και στίχοι του Μπόρχες με το βιβλίο από το οποίο προέρχονται: Μυθιστορήματα, Ο Άλεφ, Άλλες Ιερές Εξετάσεις, Στον Έπαινο της Σκιάς, Το Σιδερένιο Κέρμα... Έξω με το περίφημο ποίημα «Στιγμές» («Αν μπορούσα να ζήσω ξανά τη ζωή μου...»), που δεν είναι δικό του.
Αυτόματη μετάφραση (πρωτότυπο στο Español). Δείτε το πρωτότυπο
Κορυφαία 10
-
1
Εγώ που φανταζόμουν τον Παράδεισο / κάτω από το είδος μιας βιβλιοθήκης.
«Ποίημα δώρων», που γράφτηκε αφού έχασε την όρασή του και διορίστηκε διευθυντής της Εθνικής Βιβλιοθήκης (1955).
-
2
Έχω κάνει τη χειρότερη αμαρτία / που μπορεί να κάνει ένας άνθρωπος. Δεν ήμουν / ευτυχισμένος.
«Remorse», στο The Iron Coin (1976).
-
3
Οι καθρέφτες και η συνουσία είναι αποτρόπαια, γιατί πολλαπλασιάζουν τον αριθμό των ανδρών.
«Tlön, Uqbar, Orbis Tertius», στο Ficciones (1944).
-
4
Το να γράψεις ένα ποίημα είναι να κάνεις πρόβα μιας μικρής μαγείας.
Από το Los conjurados (1985), το τελευταίο του βιβλίο με ποιήματα.
-
5
Η νύχτα είναι ένα μακρύ και μοναχικό πάρτι.
Από το φεγγάρι μπροστά (1925), το δεύτερο ποιητικό του βιβλίο.
-
6
Αφήστε τους άλλους να καυχηθούν για τις σελίδες που έχουν γράψει. / Είμαι περήφανος για αυτά που έχω διαβάσει.
«Ένας αναγνώστης», στο Έπαινος της σκιάς (1969).
-
7
Ο χρόνος είναι η ουσία από την οποία είμαι φτιαγμένος. Ο χρόνος είναι ένα ποτάμι που με απομακρύνει, αλλά εγώ είμαι το ποτάμι.
«New refutation of time», στο Other inquisitions (1952).
-
8
Οποιοσδήποτε προορισμός, όσο μακρύς και περίπλοκος κι αν είναι, στην πραγματικότητα αποτελείται από μια μόνο στιγμή: τη στιγμή που το…
«Οποιοδήποτε πεπρωμένο, όσο μακρύ και περίπλοκο κι αν είναι, στην πραγματικότητα αποτελείται από μια μόνο στιγμή: τη στιγμή που ο άνθρωπος ξέρει για πάντα ποιος είναι». «Βιογραφία του Tadeo Isidoro Cruz», στο El Aleph (1949).
-
9
Κανείς ας μην υποτιμά με δάκρυα και με μομφές / αυτή τη δήλωση της κυριαρχίας / του Θεού, που με μεγαλειώδη ειρωνεία / μου έδωσε…
«Κανείς δεν υποτιμά με δάκρυα και με μομφές / αυτή τη δήλωση της μαεστρίας / του Θεού, που με μεγαλειώδη ειρωνεία / μου χάρισε και βιβλία και τη νύχτα». Η αρχή του «Ποιήματος των Δώρων» (1960).
-
10
Η σταδιακή τύφλωση δεν είναι τραγικό πράγμα. Είναι σαν ένα αργό καλοκαιρινό βράδυ.
Το συνέδριο «Τύφλωση», συγκεντρωμένο στο Seven Nights (1980).
Υποψήφιοι
Δεν μπαίνουν στην κορυφή 10… ακόμα. Ψηφίστε τους για να τα ανεβάσουν.
-
11
Είδα το Άλεφ, από όλα τα σημεία, είδα στο Άλεφ τη γη, και στη γη ξανά το Άλεφ και στο Άλεφ τη γη.
«El Aleph» (1945), η ιστορία που δίνει τίτλο στο βιβλίο του 1949.
Πώς ταξινομείται αυτή η κατάταξη; Με τις ψήφους των ανθρώπων: κάθε ▲ προσθέτει έναν πόντο και κάθε ▼ αφαιρεί έναν. Οποιοσδήποτε μπορεί να ψηφίσει και να προσθέσει ό,τι λείπει.
Λείπει κάτι;
Σχόλια (3)
El Aleph es el mejor cuento escrito en español.
Gracias por aclarar lo de «Instantes», mi profe de lengua lo usaba como de Borges 😅
«Que otros se jacten de las páginas que han escrito...» la tengo pegada en la estantería.