Οι πιο αναφερόμενες γραμμές της Sylvia Plath
Οι κορυφαίοι 3 σύμφωνα με 244 ψήφους από άτομα: Πήρα μια βαθιά ανάσα και άκουσα το παλιό καύχημα της καρδιάς μου: είμαι, είμαι, είμαι. · Αν δεν περιμένεις τίποτα από κάποιον δεν απογοητεύεσαι ποτέ. · Ο πίδακας του αίματος είναι ποίηση, δεν το σταματάει κανείς.. (Ενημερώθηκε 22 Ιουν 2021.)
«Είμαι, είμαι, είμαι», το ζεστό μπάνιο που θεραπεύει σχεδόν τα πάντα και «η πίδακας του αίματος είναι ποίηση»: οι πιο αναφερόμενες γραμμές της Sylvia Plath, από το The Bell Jar, η Ariel και τα περιοδικά της, το καθένα με την πηγή του.
Αυτόματη μετάφραση (πρωτότυπο στο English). Δείτε το πρωτότυπο
Κορυφαία 13
-
1
Πήρα μια βαθιά ανάσα και άκουσα το παλιό καύχημα της καρδιάς μου: είμαι, είμαι, είμαι.
The Bell Jar (1963), κεφ. 20.
-
2
Αν δεν περιμένεις τίποτα από κάποιον δεν απογοητεύεσαι ποτέ.
The Bell Jar (1963), κεφ. 5.
-
3
Ο πίδακας του αίματος είναι ποίηση, δεν το σταματάει κανείς.
Ποίημα «Καλοσύνη», στο Άριελ (1965).
-
4
Αν ο νευρωτικός θέλει δύο πράγματα αμοιβαία αποκλειόμενα ταυτόχρονα, τότε είμαι νευρωτικός στο διάολο.
The Bell Jar (1963), κεφ. 8.
-
5
Από τη στάχτη υψώνομαι με τα κόκκινα μαλλιά μου και τρώω τους άντρες σαν αέρα.
Ποίημα «Lady Lazarus», στο Ariel (1965).
-
6
Πρέπει να υπάρχουν αρκετά πράγματα που ένα ζεστό μπάνιο δεν θα θεραπεύσει, αλλά δεν ξέρω πολλά από αυτά.
The Bell Jar (1963), κεφ. 2.
-
7
Η τελειότητα είναι τρομερή, δεν μπορεί να κάνει παιδιά.
Ποίημα «The Munich Mannequins», στο Ariel (1965).
-
8
…Θα καθόμουν κάτω από το ίδιο γυάλινο βάζο καμπάνας, σιγοβράζοντας στον δικό μου ξινό αέρα.
The Bell Jar (1963), κεφ. 15.
-
9
Θα έπρεπε, σκέφτηκα, να υπάρχει ένα τελετουργικό για να γεννηθείς δύο φορές — μπαλωμένο, αναγομωμένο και εγκεκριμένο για το δρόμο.
The Bell Jar (1963), κεφ. 20.
-
10
Το αφηρημένο σκοτώνει, το συγκεκριμένο σώζει.
Περιοδικά, 7 Ιανουαρίου 1959.
-
11
Είμαι φτιαγμένος, ωμά, για την επιτυχία.
Περιοδικά, 22 Απριλίου 1958.
-
12
Ίσως όταν βρισκόμαστε να θέλουμε τα πάντα, είναι επειδή είμαστε επικίνδυνα κοντά στο να μην θέλουμε τίποτα.
Σχέδιο επιστολής προς τον Richard Sassoon (Δεκέμβριος 1955).
-
13
Κλείνω τα μάτια μου και όλος ο κόσμος πέφτει νεκρός. Σηκώνω τα καπάκια μου και όλα ξαναγεννιούνται.
Ποίημα «Τραγούδι αγάπης τρελών κοριτσιών» (1953).
Πώς ταξινομείται αυτή η κατάταξη; Με τις ψήφους των ανθρώπων: κάθε ▲ προσθέτει έναν πόντο και κάθε ▼ αφαιρεί έναν. Οποιοσδήποτε μπορεί να ψηφίσει και να προσθέσει ό,τι λείπει.
Λείπει κάτι;
Σχόλια (1)
"I am, I am, I am" at the end of The Bell Jar is one of the most hopeful lines I've ever read. Glad it's number one.